tag:blogger.com,1999:blog-320216652012-01-26T22:51:35.527+02:00Για την πολη και τον πολιτισμοΣαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.comBlogger4981100tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-68363534478499048952012-01-26T22:51:00.000+02:002012-01-26T22:51:35.535+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τελείωσε, όπως τελείωσε λοιπόν και το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, που κλήθηκε να αποφανθεί για τα πλέον κρίσιμα προβλήματα που έχει μπροστά του το κόμμα αυτό, τα σημαντικότερα θα έλεγα από ιδρύσεως, μια και η κατάρρευση του στην συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, το οδηγεί σχεδόν στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό το 14,5% , ή ότι βρέθηκε στην 5η θέση των μετρήσεων, ή το πρόσφατο 11,1% ;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και τι έγινε στο διήμερο των εργασιών του;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο πλήρης ευτελισμός των διαδικασιών, η επιβεβαίωση της βαθύτατης κρίσης, η αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων και επιδιώξεων των «κορυφαίων», και ιδιαίτερα εκείνων που τον τελευταίο καιρό εμφανίζονται με δηλώσεις τους, ως υποψήφιοι για την κατάληψη μιας θέσης που δεν είναι άδεια και που δεν πρόκειται να αδειάσει, όπως ο κοινός νους που βλέπει και διαβάζει, μπορεί να συμπεράνει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Απαξίωση, γιατί η αυτοκριτική, η σκληρή , η αδυσώπητη, αλλά δίκαιη αυτοκριτική, απουσίασε στο διήμερο εκείνο, με κραυγαλέα την επιβεβαίωση της, στο πρόσωπο του Γ .Παπανδρέου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Απαξίωση, γιατί ελάχιστα, διάσπαρτα και χωρίς συνοχή και σοβαρότητα ήταν όσα αναφέρθηκαν στην κατάρρευση της ιδεολογίας και της πολιτικής που διακήρυσσε το κόμμα αυτό, και ανύπαρκτος ο ελάχιστος έστω προβληματισμός γύρω από τα ερωτήματα που δυναστεύουν τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κλειστοφοβικοί, ασχολούμενοι με τον εαυτό τους και τα ερωτηματικά τους, ξέχασαν πως μια ολόκληρη κοινωνία προσέβλεπε στο διήμερο αυτό, είτε γιατί προσδοκούσε να ακούσει κάποιον λυτρωτικό λόγο, είτε γιατί περίμενε μια δημόσια ηχηρή και ειλικρινή συγνώμη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έχω την αίσθηση ότι αυτό που κυριαρχεί στους οπαδούς του τέως «κόμματος εξουσίας» , τις ημέρες αυτές είναι η οργή ,ένας απελπισμένος άγριος θυμός, που θα διαρκέσει και που η κατάληξη του μπορεί να είναι ακόμη και η μαζική ,πλήρης εγκατάλειψη και περιθωριοποίηση του πάλαι ποτέ ελπιδοφόρου κινήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όσο για την αναγνώριση λαθών, την αγωνιώδη αναζήτηση και κάποια εξήγηση του τι συνέβη και γιατί, την βαθύτερη αυτοκριτική και την συγνώμη, που περίμενε η ελληνική κοινωνία, όπως όλα δείχνουν, δεν θα την ακούσει ποτέ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Επιβεβαιώθηκε το χάσμα που χωρίζει πλέον αυτό το κόμμα και τα στελέχη του από την ελληνική κοινωνία και την δραματική της κατάσταση. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν είναι μόνο ο εξευτελισμός των περίφημων «δημοκρατικών διαδικασιών» στο εσωτερικό, στην λειτουργία δηλαδή του κόμματος, είναι κυρίως η στάση του Γ. Παπανδρέου, που από την δήλωση-δέσμευση δεν θα είναι ούτε υποψήφιος πρωθυπουργός, ούτε υποψήφιος πρόεδρος, έφτασε στην απίθανη μέχρι πολιτικής γελοιότητας πρόταση του για ανάδειξη του νέου Προέδρου του κόμματος μέσα στον Μάρτιο, με προσφυγή στην λαϊκή βάση, αρνούμενος πεισματικά να επιβεβαιώσει αυτό που μόλις προ ολίγων ημερών είχε δεσμευτεί, ότι δηλαδή δεν θα είναι ο ίδιος υποψήφιος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και όχι μόνο αρνήθηκε να απαντήσει στις έμμεσες προτροπές του Β. Βενιζέλου, και τις πιεστικές επίμονες και ξεκάθαρες προκλήσεις άλλων στελεχών, αλλά για να μην υπάρχει αμφιβολία των πραγματικών του προθέσεων, έβαλε τον άνθρωπό του, που παρ ολίγον να τον είχαμε τώρα πρωθυπουργό, να δηλώσει εκτός αίθουσας αλλά με σαφήνεια, ότι φυσικά και μπορεί να είναι και πάλι υποψήφιος ο πρώην πρωθυπουργός.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και μόνο όταν ξέσπασε σχεδόν ένας εξευτελιστικός σάλος, μόνο τότε και πάλι με αμφίσημη δήλωση του εκπροσώπου του δήλωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος τον Μάρτιο…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά ας μην βιαστούμε να βγάλουμε και πάλι συμπεράσματα…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έφυγαν λοιπόν οι «εθνοσύμβουλοι» του ΠΑΣΟΚ, ο καθένας για την περιφέρεια του, συναποκομίζοντας την βαριά αίσθηση, μάλλον την πεποίθηση, ότι το μοιραίο για το κόμμα αυτό επέρχεται αναπόφευκτα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η φθορά των συνειδήσεων σε σχέση με την ουσία των κομματικών διαδικασιών, επιβεβαιώθηκε φυσικά από την πρώτη στιγμή, από την στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε την πρότασή και το σχετικό χρονοδιάγραμμα για την εκλογή Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και συνόδευσε την δήλωση εκείνη με την πρωτοφανή για δημοκρατικό κόμμα, που διατηρεί κάποια προσχήματα έστω, ότι δεν πρόκειται να δεχθεί οποιαδήποτε άλλη πρόταση η διαδικασία από αυτήν που ο ίδιος προτείνει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έσπευσαν, αμέσως να συνταχθούν μαζί του, ο Α. Λοβέρδος, ο Μ. Χρυσοχοίδης ,η Α. Διαμαντοπούλου, εκτός από τον Β. Βενιζέλο, εναντίον του οποίου στρεφόταν φυσικά όλο αυτό το εσωκομματικό παιχνίδι, που έστησε ο Γ. Παπανδρέου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και όχι μόνο συμφώνησαν, αλλά ο Χρυσοχοίδης επιβεβαιώνοντας τον χωρίς όρια λαϊκισμό του δήλωσε περίπου την επομένη πως η πρόταση του Γ. Παπανδρέου ήταν τίμια, ηθική και καθαρή…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν αρκέστηκε μόνο σ αυτό. Ακολουθώντας μια αυτοκτονική και ταυτόχρονα αποκαλυπτική του χαρακτήρα του πολιτική προχώρησε στην πρωτοφανή δήλωση, ότι ψήφισε το Μνημόνιο χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενο του!... Και η κατοπινή προσπάθεια του να επανορθώσει έκανε ακόμη χειρότερα τα πράγματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο δε Λοβέρδος για να μην αποκοπεί από την δυνατότητα συμμετοχής στην «κληρονομιά» των φίλων του Γ. Παπανδρέου, δήλωσε το απίστευτο, ότι «όποιος πειράξει τον Γ. Παπανδρέου θα γίνει μακελειό» !...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το πιο εντυπωσιακό όμως σημείο της παρουσίας του στην τηλεόραση, ήταν η προσπάθεια του να εμφανιστεί πλέον ως εν δυνάμει…. αρχηγός μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο, με λέξεις και φράσεις του τύπου «υπόσχομαι», «θα κάνω το παν», και άλλα θλιβερά παρόμοια, που δείχνουν πως τα κορυφαία στελέχη του κόμματος αυτού, δεν αντιλήφθηκαν το παραμικρό και φυσικά δεν διδάχθηκαν τίποτε, από την δραματική περιπέτεια στην οποία έχει εμπλακεί η χώρα και η κοινωνία, και η πλήρης και χωρίς προηγούμενο κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει περίπτωση να σταματήσουν όταν το κόμμα αυτό φύγει εντελώς από τον πίνακα των μετρήσεων, όταν δηλαδή φτάσει στο όριο εισόδου ή μη στην Βουλή; </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και την ίδια στιγμή αφήνουν την Ν.Δ. να «δίνει μάχες» και να θέτει «κόκκινες γραμμές» υπερασπιζόμενη μισθούς, δώρα, επικουρικές συντάξεις κλπ, όταν όλοι κατανοούμε πως τελικά θα υπογράψει τα πάντα. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάπως έτσι γελοιοποιούμενοι, εξευτελιζόμενοι και εκτός τόπου και χρόνου, πορεύονται οι υποψήφιοι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εν τούτοις είτε το επιδιώξει , είτε όχι η ηγεσία ,αυτή η μοιραία διετία της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, πιστεύω πως θα γίνεται αντικείμενο όχι μόνο ιδεολογικής και πολιτικής κριτικής , αλλά και μιας προσέγγισης πιο νηφάλιας, όταν θα επιχειρείται η αναγκαία πιστεύω σύνδεσή της με την επιβληθείσα πολιτική στην Ευρωζώνη από τις κυρίαρχες συντηρητικές δυνάμεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί αυτή η παράμετρος δεν μπορεί να αφαιρείται από το τραπέζι, αν θέλει κανείς να αξιολογήσει με αντικειμενικότητα τα έργα της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, την διετία 2010-2011.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν αναφέρομαι πάντως ούτε στο Μνημόνιο, ούτε στην «σωτηρία» της χώρας από την χρεωκοπία, ούτε τα πρωτοφανή «οριζόντια» μέτρα που έπεσαν στα κεφάλια δικαίων και αδίκων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Για όλα αυτά και για άλλα πολλά θα μπορεί νομίζω να παρουσιάζει δικαιολογίες και να ακούγονται μάλιστα και αληθινές, όταν ακόμη και σήμερα η πολιτική αυτή δεν φαίνεται να αλλάζει, και η τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας, την εφαρμόζει όπως και η τότε κυβέρνηση υπό την πίεση και τον εκβιασμό της τρόικας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και θα δεχθώ με σκεπτικισμό ακόμη και την αναφορά του Κ. Σημίτη στο «μοιραίο Μνημόνιο», ακριβώς επειδή ούτε ο χρόνος, ούτε τα περιθώρια επέτρεπαν να γίνει τότε κάτι το διαφορετικό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα σταθώ όμως σε δύο πτυχές της όλης διετίας για τις οποίες πιστεύω πως δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ αποδεκτή από την κοινωνία δικαιολογία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η δραματική καθυστέρηση στο να αντιληφθεί η κυβέρνηση τι συμβαίνει και κυρίως τι επέρχεται, όταν μάλιστα ο Γ. Παπανδρέου περιβαλλόταν από κορυφαίους οικονομολόγους και συμβούλους, αλλά λειτούργησε ως μια κλασσική ελληνική κυβέρνηση που θεώρησε ότι μετά την νίκη της στις εκλογές , έπρεπε να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις και τις υποσχέσεις της για παροχές και επιδόματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κατασπατάλησε τότε τον χρόνο επιτρέποντας στις αγορές να αφηνιάσουν κυριολεκτικά και σε ελάχιστο χρόνο να πετάξουν την χώρα έξω από τις αγορές δανεισμού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και όταν επιτέλους και μετά από τις χωρίς μέλλον «διαπραγματεύσεις», αποδέχθηκε τους όρους «σωτηρίας» του τότε Μνημονίου, δεν είχε ούτε τότε την δυνατότητα να αντιληφθεί πως οι θεσμικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που της επέβαλλαν μέσω του Μνημονίου, όχι μόνο έπρεπε να εφαρμοστούν, αλλά το γρηγορότερο δυνατόν, και χωρίς συμβιβασμούς και γελοίες απόπειρες να ξεγελάσει τους κουτόφραγκους… γιατί εκεί ακριβώς βρισκόταν η μοναδική δυνατότητα που θα επέτρεπε στην χώρα να ανακτήσει το χαμένο έδαφος και να επιστρέψει στην ανάπτυξη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα χρόνια κύλισαν μόνο με τις θυσίες του λαού, γιατί μόνο αυτές μπορούσαν να δώσουν μια άμεση και αποτελεσματική απάντηση στους αριθμούς και τα ποσοστά που ζητούσε η τρόικα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθυστερήσεις, υστεροβουλίες, υπεκφυγές, προσωπικές στρατηγικές, αναποτελεσματικότητα, μακρόσυρτες συνεδριάσεις και συζητήσεις, ηρωικές υπερβολές χωρίς αντίκρισμα, και τέλος το όντως μοιραίο Δημοψήφισμα, οδήγησαν την χώρα στην πλήρη ανυποληψία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι βέβαιο πως αν οι ευρωπαίοι δεν φοβόταν τις αλυσιδωτές επιπτώσεις στο σύνολο της Ευρωζώνης και της ευρωπαϊκής οικονομίας θα είχαν προ πολλού εγκαταλείψει την χώρα στην άτακτη χρεωκοπία και την επιστροφή της στην δραχμή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και από αυτήν την ανυποληψία και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς την πολιτική της τάξη, θα περάσουν πολλά χρόνια για να απαλλαγεί η χώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ακόμη και τώρα , ακόμη και χθες, η συμπεριφορά της πολιτικής ελίτ και κυρίως των κομμάτων εξουσίας, επέτρεψαν τις πρωτοφανείς για τις διεθνείς σχέσεις εξευτελιστικές και βαθύτατα προσβλητικές δηλώσεις του Ν .Σαρκοζί και του Ό .Ρεν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και για να γυρίσουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποια πολιτική λογική, ποια εθνική ανάγκη, ποια καταστατική δέσμευση, επέβαλε στον Γ. Παπανδρέου να προτείνει εκλογές τον Μάρτιο;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τι θα συμβεί με την συμπεριφορά των υποψηφίων, όλο αυτό το διάστημα, όπως άλλωστε συμβαίνει ήδη, και δεν θα ευτελίζει ακόμη περισσότερο την λειτουργία αυτού του κόμματος και των κορυφαίων στελεχών του;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πώς θα κατανέμουν τον χρόνο τους ανάμεσα στις δύσκολες υπουργικές υποχρεώσεις τους και τις απαιτήσεις και σκοπιμότητες της «προεκλογικής» τους πολιτικής;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και τι θα προλάβουν να κάνουν στις ελάχιστες ημέρες που θα τους απομένουν μετά την ανάδειξη τους ως του νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ και την ημερομηνία των εκλογών;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ασφαλώς κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η επιλογή αυτή του Γ. Παπανδρέου, δεν οδηγεί απλώς τον τότε πρόεδρο του Κόμματος ως πρόβατο επί σφαγή στις επερχόμενες εκλογές, αλλά του επιφυλάσσει και ταπεινωτική και εξευτελιστική ήττα, όχι μόνο κομματική, αλλά και προσωπική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και μήπως τότε, είτε μη υπάρχοντος υποψηφίου, είτε μετά από την οδυνηρή ήττα του, θα έρθει η στιγμή να «παρακληθεί» ο Γ. Παπανδρέου να «σώσει» το κόμμα από την γελοιοποίηση και την ήττα;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα έπρεπε νομίζω να περιμένουμε παρενέργειες στην ενότητα και λειτουργία της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, όπως αυτές που εμφανίστηκαν κατά τις ονομαστικές ψηφοφορίες σε επί μέρους άρθρα του Πολυνομοσχεδίου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έδωσαν πιστεύω λαβή και δικαιολογία, για τις σημερινές πρωτοφανείς δηλώσεις και απόψεις σχετικά με την Ελλάδα, όχι μόνο στον διεθνή τύπο, αλλά και από σημαντικά πολιτικά πρόσωπα στην Ευρώπη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και για πρώτη φορά νομίζω, εμφανίζεται με τρόπο ορατό και πειστικό το ενδεχόμενο «εγκατάλειψης» των προσπαθειών για την διάσωση της χώρας…</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-6836353447849904895?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-73015994216608234572012-01-14T00:09:00.000+02:002012-01-14T00:09:03.414+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Πολιτικά ή εθνικά αδιέξοδα;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Στις εκλογές που έρχονται ο δικομματισμός θα δώσει άλλη μια μάχη. Θα καταφέρει να επιβιώσει και πάλι;</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και στο υστερόγραφο: </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο Γ. Παπανδρέου στήνει με την συμβολή και νέων συμμάχων νέα παγίδα στον Β. Βενιζέλο.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Νάμαστε και πάλι μπροστά στις ίδιες δυσκολίες και τα προβλήματα, άλλης βέβαια φάσης, αλλά πάντως υπό την πίεση του διλήμματος σωτηρία, ή χρεωκοπία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η ολοκλήρωση του κουρέματος των ομολόγων στα χέρια των ιδιωτών, η νέα δανειακή σύμβαση, και η ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων, με λίγα λόγια η εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου και η συνέπεια στις δεσμεύσεις μας, θα κρίνουν οριστικά την τύχη της χώρας, δηλαδή την παραμονή της στο ευρώ, ή την επιστροφή της στην δραχμή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάτι που δεν είναι ασφαλώς δεδομένης εξέλιξης, μια και ήδη τα πρώτα σύννεφα στην διαδικασία συμφωνίας για το PSI,εμφανίστηκαν στις διαπραγματεύσεις και οι αγορές άρχισαν μια εφιαλτική επίθεση υποβαθμίσεων των ισχυρών χωρών της Ευρώπης, που επηρεάζουν ασφαλώς και την ελληνική πορεία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτήν την φορά όμως η διαχείριση όλων αυτών των πολύπλοκων, σύνθετων και με συνεχιζόμενο πολιτικό κόστος πράξεων, πραγματοποιείται από μια τρικομματική κυβέρνηση «εθνικής συνεργασίας», με ελάχιστη όμως συνοχή και τεράστια ενδογενή προβλήματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το ένα κόμμα ο ΛΑΟΣ, αναζητεί προσχήματα για να αποχωρήσει, επειδή όπως γράφεται «ό,τι ήταν να εισπράξει» από την συμμετοχή του, το εισέπραξε και από εδώ και εμπρός φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με τον κόσμο των ψηφοφόρων του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το άλλο κόμμα , ένα από τα δύο μεγάλα «κόμματα εξουσίας» το ΠΑΣΟΚ, κινείται σε τροχιά εσωκομματικών διαδικασιών για την ανάδειξη Προέδρου και υποψήφιου πρωθυπουργού, με τους κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης να περιλαμβάνονται μεταξύ των πρωταγωνιστών των κομματικών διεργασιών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και το τρίτο κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, που μετέχει, όπως μετέχει, προβληματίζεται μόνιμα και αποκλειστικά, πως δεν θα συμμετάσχει σε αποφάσεις, που μπορεί να θεωρηθούν ότι ανατρέπουν την μέχρι προχθές ακόμη «αντιμνημονιακή» πολιτική της, χάρις στην οποία ελπίζει να δει πρωθυπουργό μιας αμιγούς νεοδημοκρατικής κυβέρνησης, ή έστω μιας κυβέρνησης συνεργασίας ,τον Αντώνη Σαμαρά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτός ο στόχος βρίσκεται πίσω και από την διαφαινόμενη τακτική των τελευταίων ημερών να συνεχίσει να ασκεί με μεγαλύτερη έμφαση τον ταυτόχρονο ρόλο συμμετοχής στην κυβέρνηση και άσκησης σκληρής αντιπολίτευσης, έστω και αν αυτή στοχεύει στην διετία της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και των ενεργειών, δηλώσεων και πρωτοβουλιών στελεχών και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η αίσθηση ότι ασκεί παράλληλα «αντιπολίτευση», κάτι που εξυπηρετεί την λαϊκιστική τακτική αυτού του κόμματος, παραμένει ισχυρή μέσα στην κοινωνία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μέσα σ αυτό το κουβάρι των μικροκομματικών λογισμών, ο Λουκάς Παπαδήμος χαράσσει την δική του «κόκκινη γραμμή», την σωτηρία της χώρας, όπως λέει και ελπίζει ότι το τέλος Μαρτίου θα βρει την Ελλάδα ακόμη μέσα στην Ευρωζώνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτή η εικόνα του πολιτικού συστήματος είναι που καταφέρνει να θέτει σε αμφισβήτηση την κοινά παραδεδεγμένη αρχή, ότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, και πως η επερχόμενη εκλογική διαδικασία θα δώσει μια θετική διέξοδο στο δράμα που ζει εδώ και χρόνια η ελληνική κοινωνία .Γιατί πέραν των πολιτικών συνεπειών, υπάρχουν πάντοτε και οι προσδοκίες που συνοδεύουν τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης ,με προσδοκίες, ελπίδες, και εμπιστοσύνη, όροι απαραίτητοι για μια νέα κίνηση της κοινωνίας προς τα εμπρός και την απελευθέρωσή της από την μηδενιστική ακινητοποίηση της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτή όμως η προσδοκία μιας νέας εκκίνησης ακυρώνεται εκ των προτέρων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αυτό γιατί κατ αρχήν η χώρα διέρχεται μια από τις πλέον δύσκολες στιγμές της νεώτερης ιστορίας της και τα κόμματα που θα διεκδικήσουν αύριο την ψήφο του λαού, θέτουν ως κύριο και μοναδικό θα έλεγα κριτήριο της πολιτικής τους, όχι την σωτηρία της, αλλά την διαμόρφωση των καλύτερων δυνατών όρων για νίκη στις εκλογές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και όπως είναι αυτονόητο κάτω από τις συνθήκες που υπάρχουν και τις απαιτήσεις των καιρών, ο στόχος αυτός αναιρεί απόλυτα την πολιτική και την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και ο εθνικός στόχος, της σωτηρίας της χώρας, αποδυναμώνεται, απονευρώνεται και κινδυνεύει να μην επιτευχθεί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλη αυτή η αδιανόητη κατά τα άλλα κατάσταση, έχει την απάντηση της στην βαθύτατη κρίση του πολιτικού συστήματος, που όπως καθημερινά αποδεικνύει, τίποτε δεν διδάχθηκε από την περιπέτεια στην οποία οδήγησε την χώρα, και τίποτε δεν φαίνεται να την εμποδίζει να συνεχίζει ακόμη και τώρα την ίδια πολιτική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Την πολιτική της αυτοσυντήρησης της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Λογικά συνεπώς μπορεί να αναρωτηθεί κανείς τι είδους διέξοδο μπορεί να προσφέρει μια εκλογική διαδικασία, κορυφαία φυσικά έκφραση της δημοκρατίας, αλλά στην προκειμένη περίπτωση ακυρωμένη εκ των προτέρων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι ίδιοι ακριβώς πολιτικοί, που διαχειρίστηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια την τύχη της χώρας, και την οδήγησαν εδώ που σήμερα βρίσκεται, οι ίδιοι ακριβώς πολιτικοί μας ζητούν να τους αναθέσουμε την ευθύνη να βγάλουν την χώρα από τον γκρεμό στον οποίο την οδήγησαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το χειρότερο όλων δε είναι πως στην τρέχουσα συγκυρία, και καθώς το πολιτικό σύστημα έχει αυστηρά οριοθετηθεί, καμιά νέα παρουσία, κανένα νέο αλλά αξιόπιστο κίνημα πολιτών, καμιά τέλος πάντων κοινά αποδεκτή προσωπικότητα δεν εμφανίζονται στον οριοθετημένο πολιτικό ορίζοντα, ώστε να προσφέρουν στην ελληνική κοινωνία την δυνατότητα αποδέσμευσης της και επιλογής μιας νέας πολιτικής πραγματικότητας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και η ελληνική κοινωνία εθισμένη σε δεκαετίες πολιτικής λαϊκισμού, συναλλαγής, υποσχέσεων και δεσμεύσεων, πολύ φοβούμαι ότι μπροστά στις εκλογές και στα αδιέξοδα θα ξαναγυρίσει στην «σίγουρη αγκαλιά» του δικομματισμού, αναδεικνύοντας ότι το σύστημα αυτό είναι βαθιά ριζωμένο και πως θα επιβιώσει ακόμη και από αυτήν την πρωτοφανή κρίση πολιτικής και απαξίωσης της πολιτικής τάξης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και δίπλα στα δύο «μεγάλα» κόμματα και τα μικρά με την δική τους πολιτική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εισπράττουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο, ψαρεύοντας στην μεγάλη δεξαμενή των οργισμένων και απελπισμένων χιλιάδων άνεργων και στα όρια της φτώχειας, κυρίως παλαιών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Και αυτό αναδεικνύεται σε βασικό και αποκλειστικό στόχο της πολιτικής τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μέσα από την εκλογική διαδικασία, θα καταφέρει η ελληνική κοινωνία, να ανανεώσει τουλάχιστον την σύνθεση της Βουλής και να στείλει στα σπίτια τους όλους εκείνους που εκφράζουν την σημερινή παρακμή του πολιτικού συστήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η σημερινή απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου, να αναδειχθεί η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ τον Μάρτιο, αφού θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες για το PSI και την νέα δανειακή σύμβαση, οδηγεί τον Β. Βενιζέλο σε τρομερά μειονεκτική θέση απέναντι στους συνυποψήφιους του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι δύο άλλοι υποψήφιοι, Μ. Χρυσοχοϊδης και Α. Λοβέρδος έχουν ήδη επιλέξει την τακτική τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο πρώτος με την brutal λαϊκιστική πολιτική του ξεκίνησε ήδη την επίθεση κατά Παπανδρέου και την αποστασιοποίηση του από την πολιτική του κόμματος του των δύο χρόνων, μιας πολιτικής της οποίας υπήρξε θερμός υποστηρικτής και βασικό στέλεχος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο δεύτερος με τον πιο SOFT και ελιτίστικο λαϊκισμό του, που στιγμές στιγμές θυμίζει τους πρώτους διδάξαντες , στο πόστο του υπουργού Υγείας, τους Αβραμόπουλο και Κακλαμάνη, δεν έχει τίποτε να φοβηθεί τους τρείς προσεχείς μήνες, παίζοντας με τα Φαρμακεία, το φάρμακο, τα Νοσοκομεία, με τον πόνο δηλαδή του κόσμου, ανώδυνα και χωρίς κόστος για τον ίδιο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μένει ο υπουργός Οικονομικών, που από την μια πρέπει να διαχειριστεί και να φέρει σε πέρας τους δύο δύσκολους εθνικούς στόχους, την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το PSI, το κούρεμα δηλαδή του ελληνικού χρέους και την ολοκλήρωση της νέας σύμβασης με τους εταίρους στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ, εξασφαλίζοντας το αύριο της χώρας μέσα στην Ευρωζώνη, χωρίς όμως να ασχολείται, ούτε να μιλά για τα εσωτερικά του κόμματος του και πολύ περισσότερο να «εμπλακεί» δημόσια στην μάχη για την αρχηγία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί το τι λέει και κάνει ο υπουργός των Οικονομικών, παρακολουθείται και ελέγχεται ανά πάσα στιγμή, από τους δανειστές, τις αγορές, τους εταίρους και τα διεθνή ΜΜΕ και επηρεάζει άμεσα την διεθνή θέση της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και είτε θα αναγκαστεί να αποχωρήσει από την κυβέρνηση, είτε θα θέσει σε κίνδυνο την ίδια την κυρίαρχη πολιτική αυτής της κυβέρνησης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αύριο συνεπώς, θα έχει εκ των πραγμάτων όλους τους συνυποψηφίους απέναντί του και φυσικά τον Γ. Παπανδρέου , που δεν έχει εγκαταλείψει την ιδέα ανάδειξής του στο μέλλον, ως του «παράκλητου πρίγκιπα», ύστερα από την οδυνηρή και ταπεινωτική ήττα, που αναμένει τον επόμενο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Απριλίου. </div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-7301599421660823457?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-85050043482345862062011-12-13T23:38:00.000+02:002011-12-13T23:38:32.897+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στα χρόνια της Κρίσης και των Μνημονίων.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αβεβαιότητες, Αδιέξοδα και Νέες Πραγματικότητες.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ένα τελευταίο σχόλιο μου απομένει να κάνω για την πολιτική ελίτ, επικεντρωμένο στα πρόσωπα των προέδρων των δύο κομμάτων «εξουσίας», κλείνοντας αυτόν τον κύκλο των «Σημειωμάτων», που μονοπώλησε όλη αυτήν μακρά δραματική περίοδο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα το κάνω όμως αμέσως μετά από ένα σχόλιο που από καιρό ήθελα να καταγράψω, αλλά η η πραγματικότητα πίεζε αφόρητα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το σχόλιο μου έχει να κάνει με την πολιτιστική και καλλιτεχνική ζωή στην πόλη και πήρε επιτακτική προτεραιότητα μετά την δραματική ανακοίνωση της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης περί αναστολής της λειτουργίας της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κορυφαία έκφραση των επιπτώσεων που είχε μέχρι τώρα η οικονομική κρίση στην πιο ευαίσθητη πτυχή της κοινωνικής ζωής της χώρας και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης, αυτής δηλαδή του πολιτισμού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Συνηθίζουμε να επιμένουμε τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα σε δύο αντιφατικές διαπιστώσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η μία πως ο πολιτισμός , η τέχνη, είναι το πιο ουσιαστικό καταφύγιο σε στιγμές κρίσης, και συχνά το πιο «παραγωγικό» ,καθώς η ευαισθησία των ανθρώπων που τον υπηρετούν, είτε ως δημιουργοί, είτε ως «διευθύνοντα» ή και «επαγγελματικά» στελέχη, δέχονται τα μηνύματα της κοινωνίας και ανταποκρίνονται σ αυτά με το τρόπο που ο καθένας αντιλαμβάνεται την γύρω πραγματικότητα, ή πιστεύει ότι μπορεί να αναδείξει, ή να συμβάλλει στην κατανόηση κρίσιμων πλευρών της σκληρής ανατροπής που επιβάλλει στην καθημερινότητα των ανθρώπων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και από την άλλη αποδεχόμαστε ως αυτονόητο, τουλάχιστον στην χώρα αυτή, ότι το πρώτο θύμα της οποιασδήποτε οικονομικής κρίσης ή πολιτικής λιτότητας, είναι ο πολιτισμός.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν πρόκειται να σταθώ στην ανάλυση των δύο αυτών «αρχών».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά στην ίδια την πραγματικότητα των ημερών στην πολιτιστική ζωή της πόλης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τι μπορεί λοιπόν να παρατηρήσει κανείς από μια πρώτη προσέγγιση;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι κρατικοί φορείς πολιτισμού και ιδιαίτερα οι αρχαιολογικές υπηρεσίες και τα μεγάλα Μουσεία, πιέστηκαν τόσο από τις περικοπές, όσο και από την πολιτική λιτότητας και τον περίφημο «περιορισμό του κράτους», σε βαθμό όμως που δεν αποδιαρθρώνονται, ούτε διακόπτουν την λειτουργία τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έδειξαν προσαρμοστικότητα, είχαν άλλωστε και το πρώτο ενδιαφέρον του υπουργείου Πολιτισμού, είχαν την σταθερή μέσω του προϋπολογισμού του κράτους επιχορήγηση, μειωμένη αλλά υπαρκτή και έγκαιρα καταβαλλόμενη . Είχαν με λίγα λόγια την δυνατότητα, τα περιθώρια μάλλον, να επανασχεδιάσουν την τακτική και την λειτουργία τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα μπορούσε μάλιστα κανείς να ισχυριστεί πως η χειρότερη των συνεπειών της πολιτικής αυτής δεν ήταν ο περιορισμός των κονδυλίων, αλλά ο εξαναγκασμός σε αποχώρηση, ή πρόωρη σύνταξη εξαιρετικών, έμπειρων και με λαμπρό έργο στελεχών τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στις επιπτώσεις των μειώσεων των επιχορηγήσεων ιδιαίτερα σημαντική στάθηκε η συμβολή των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων που επέτρεψε την υλοποίηση των μεγάλων σχεδίων και προγραμμάτων τους, ακόμη και εκείνων με διεθνή διάσταση και άρα απήχηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτά τι ίδια Ευρωπαϊκά κονδύλια κράτησαν στην ζωή και τις μεγάλες καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δράσεις της πόλης με θεσμικό χαρακτήρα, όπως το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, την Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης, την Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, την Photobienale, το Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών,, το «Πεδίο Δράσης Κοδρα» κ. ά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στα προγράμματα αυτά πρέπει να προστεθούν και εκείνα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για την ενίσχυση των δράσεων «Θεσσαλονίκη-Σταυροδρόμιι Πολιτισμών» και η 15η Μπιενάλε Νέων καλλιτεχνών της Μεσογείου και οι ενισχύσεις του ΟΠΑΠ .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με τους τρόπους αυτούς ξεπεράστηκαν προβλήματα επιβίωσης φορέων και κυρίως των μεγάλων καλλιτεχνικών και πολιτιστικών θεσμών της πόλης, ή τουλάχιστον δεν αλλοίωσαν κατά τρόπο οδυνηρό τον προγραμματισμό τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έτσι η πόλη είχε να επιδείξει θεσμικές εκδηλώσεις υψηλής ποιότητας, εξασφαλίζοντας την συνέχεια τουλάχιστον στον χώρο αυτόν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αυτό νομίζω πως είναι το κυρίαρχο αιτούμενο των ημερών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να διασωθούν οι θεσμοί και να συνεχίσουν οι άνθρωποι που τους υπηρετούν να υπάρχουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ακόμη και όταν αναγκαστικά περιορίζονται ποσοτικά και χρονικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Παράλληλα και ίσως εξ αιτίας της κρίσης, ένα άλλο φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις και εμπεριέχει τον σπόρο της ανανέωσης και πολλές ελπίδες για το αύριο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πρόκειται για την κινητικότητα των νεανικών ομάδων, ή των δράσεων όπως εκείνη του Γ.Τούλα, η «Θεσσαλονίκη αλλιώς», οι αντίστοιχες πρωτοβουλίες πολλές , κυρίως νεανικές του Δήμου Θεσσαλονίκης, η νέα προσέγγιση στον θεσμό των ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ με τα θετικά και αρνητικά σημεία του, αλλά πάντως σε μια πορεία ανανέωσης και ξεπεράσματος μιας λογικής ισορροπιών και κατανομών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο εθελοντισμός που εμφανίστηκε δυναμικά στην πόλη, ως μαζική έκφραση εμπνεόμενη από την παρουσία του Γιάννη Μπουτάρη στο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης, ενός αυθεντικού, ανατρεπτικού και αντισυμβατικού Δημάρχου, εκτός από την κοινωνική του διάσταση έχει και πολιτιστική, και διαμορφώνει ένα κλίμα , ένα περιβάλλον, μια κινητικότητα , που γεννούν πολλές ελπίδες ανανέωσης της πολιτιστικής ζωής της πόλης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι παρέες, που αποφάσισαν να ασχοληθούν με το θέατρο, ή την μουσική, την τέχνη γενικότερα, οι κινήσεις αλληλεγγύης, οι οργανώσεις στις γειτονιές, αυθεντικές, ανεπηρέαστες από πολιτικές και προσωπικές επιδιώξεις, σηματοδοτούν μια κοινωνία σε κίνηση, σε αναζήτηση, σε μια διαφορετική συμβίωση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δημιουργούν γύρω τους ένα νέο κοινό, που τους ακολουθεί, τους παρακολουθεί και διαμορφώνει τους όρους υποστήριξης και συνέχειας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλα αυτά ασφαλώς και θα ανθίσουν, θα πολλαπλασιαστούν και θα αναδείξουν την επιρροή που θα ασκήσουν στην μελλοντική εξέλιξη των πολιτιστικών πραγμάτων στην πόλη, το 2014, όταν η Θεσσαλονίκη θα είναι Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νέων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όχι πως έλειψαν οι αστοχίες, οι ελλείψεις, οι εμμονές, οι ιδεοληψίες, συχνά επικίνδυνες, οι λανθασμένες επιλογές προσώπων και χώρων, ενώ αντίθετα παρουσιάστηκαν και κάτω από τις νέες συνθήκες τα παλαιά προβλήματα που ταλαιπώρησαν την πόλη και τον πολιτισμό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά δεν κυριάρχησαν αυτά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα βήματα , συχνά τολμηρά, με μια νεανική φρεσκάδα, αναδεικνύουν την ορμητική είσοδο στο προσκήνιο νέων δυνάμεων και αντιλήψεων καλλιτεχνικής έκφρασης, από τα οποία δεν λείπουν φυσικά και ψευδεπίγραφες νεωτερικότητες, προσωπικές φιλοδοξίες και εμμονές, υπερβολές στην αναζήτηση και έκφραση του σύγχρονου, ή του μοντέρνου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το βέβαιο πάντως είναι πως μια νέα πραγματικότητα διαμορφώνεται , η οποία θα αναδείξει τα νέα δεδομένα στο πολιτιστικό πεδίο της πόλης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Διαμορφώθηκε και μια νέα αφανής στο κοινό, κατάσταση γύρω από τις τιμές και τις αμοιβές της «αγοράς « του πολιτισμού, εξισορροπώντας και επιβάλλοντας νέα ρεαλιστικά και αντικειμενικά όρια.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά η κρίση , είχε και τις αναμενόμενες συνέπειες και τα θύματα της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Φορείς, οργανισμοί, θεσμοί καταξιωμένοι με μακρά και δημιουργική παρουσία στην πόλη, οδηγήθηκαν στο αδιέξοδο, στην μιζέρια της καθημερινής επιβίωσης, στον περιορισμό των δράσεων, στην αναγκαστική προσαρμογή, μέσα στα νέα στενά περιθώρια που διαμορφώθηκαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">‘Όσοι αναζήτησαν προστασία στο τελευταίο καταφύγιο, αυτό του Δήμου, συνάντησαν κατανόηση, αλλά αντικειμενική αδυναμία υποκατάστασης του παλαιού ρόλου του κράτους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εν τούτοις ο Δήμος παραμένει η τελευταία ελπίδα για την εξασφάλιση της επιβίωσης , και της διάσωσης των θεσμών, που έχουν ταυτιστεί με το πολιτιστικό και καλλιτεχνικό πρόσωπο και την ιστορία της Θεσσαλονίκης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με συνδυασμούς δράσεων, την συνεργασία, την διάθεση των μέσων που έχει στην διάθεση του, είτε ως υποδομές, είτε ως επικοινωνιακή υποστήριξη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλοι αντιλαμβάνονται ότι μέσα στην πρωτοφανή αυτήν φουρτούνα, η κυρίαρχη πολιτική που πρέπει να διαμορφωθεί έχει δύο ρεαλιστικούς στόχους. Την αναγκαία και ευφυή προσαρμογή και την επιβίωση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στους δύο αυτούς στόχους, νομίζω ότι πρέπει να επικεντρωθεί η προσοχή και η πολιτική του Δήμου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πόλη πρέπει πάσει θυσία να διαφυλάξει το «πολιτιστικό κεκτημένο» της, είτε αυτό αφορά σε υποδομές, είτε σε θεσμούς είτε σε πρόσωπα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να περιορίσει στο ελάχιστο τις «απώλειες» μιας οδυνηρής επιδρομής, μιας αδιανόητης ανατροπής .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτό προϋποθέτει βέβαια σχέδιο, στρατηγική, πόρους, συνέργεια, προσαρμοστικότητα, αλληλεγγύη, και αυτά μπορεί μόνο ο Δήμος να τα εξασφαλίσει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η Εκατονταετία πλησιάζει ολοταχώς και το οποιοδήποτε Πρόγραμμα εκδηλώσεων, ή άλλων πρωτοβουλιών, δεν πρόκειται φυσικά να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα της άμετρης κριτικής, που συνόδευσε μέχρι σήμερα όλες σχεδόν τις επετειακές εκδηλώσεις της πόλης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από το σχέδιο που γνωστοποιήθηκε, ως πλαίσιο και κατευθύνσεις και ως δύο τρία μεγάλα κυρίως συνέδρια, λείπει αυτή η διάσταση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Απουσιάζει η αγωνία για το σήμερα και το αύριο του Πολιτισμού στην πόλη, μια ανοικτή τολμηρή αλλά ταυτόχρονα παραγωγική συζήτηση, με σαφείς στόχους και κατευθύνσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια συζήτηση επείγουσα και απόλυτα αναγκαία, όχι μόνο γιατί μας προέκυψε η κρίση, αλλά και γιατί είναι η ώρα να αναλογιστεί η πόλη την διαδρομή αυτών των 100 χρόνων, να δει με τόλμη και όσο καθαρά γίνεται την σημερινή πραγματικότητα της και να διαμορφώσει ένα σχέδιο για το αύριο, με προτεραιότητες, με κατευθύνσεις, με πολιτικές που να εκφράζουν την εποχή, το παρόν και το μέλλον της πόλης.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-8505004348234586206?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-60036989090211080192011-11-14T22:21:00.000+02:002011-11-14T22:21:25.923+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια στοιχειώδης καταγραφή, έστω και επιδερμική, των όσων συνέβησαν το τελευταίο 10ήμερο, οδηγεί χωρίς αμφιβολία, ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο πολιτικό και όπως μπορεί κανείς να διακρίνει και κοινωνικό περιβάλλον.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι απίστευτη αυτή η πρωτοφανής συμπίεση του πολιτικού χρόνου που ζήσαμε σ αυτές τις ελάχιστες τελευταίες 10 περίπου ημέρες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το Δημοψήφισμα κατ αρχήν, και οι συνέπειες του στο εσωτερικό και το εξωτερικό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η παραίτηση του Γ. Παπανδρέου και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτό συνέβη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η απόφαση του Α. Σαμαρά να προχωρήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η εξευτελιστική και αδιανόητη διαδικασία εξεύρεσης του νέου κοινής αποδοχής πρωθυπουργού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η τελική συμφωνία, η επιλογή και η ορκωμοσία της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάθε ένα από τα γεγονότα αυτά θα μπορούσαν να διεκδικήσουν πολιτικό χρόνο μηνών, κυρίως λόγω των συνεπειών που είχαν, των ανατροπών που προκάλεσαν, της νέας πραγματικότητας που δημιούργησαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν προλαβαίνει κανείς να αναλύσει στοιχειωδώς , να ερμηνεύσει να αξιολογήσει, και φυσικά να μετρήσει τις συνέπειες του καθενός από αυτά, όταν επέρχεται το επόμενο, με τις δικές του απαιτήσεις και επιπτώσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η συνολική εικόνα εξελίχθηκε σε ένα απίστευτο κουβάρι πολιτικών, κομματικών, διεθνών και προσωπικών επιδιώξεων, αλλά και ανατροπών, το ξεδιάλυμα του οποίου αποκλείεται να συμβεί στον παρόντα χρόνο, ή τουλάχιστον στον χρόνο αυτής της κυβέρνησης, μια και την συνοδεύσει μια προσχηματική ημερομηνία λήξεως, που χρησιμοποιείται για να κρατήσουν κάποιοι τα προσχήματα. Κάτι σαν φύλλο συκής.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μπορεί όμως να επιλέξει κάποιους από τους πρωταγωνιστές και να επιχειρήσει να καταγράψει την συμμετοχή τους, τις ευθύνες τους, τους σκοπούς που επεδίωκαν και σε ποιο βαθμό τους πέτυχαν, και τελικά την επόμενη ημέρα της χώρας και όλων μας, μιας και εκ των πραγμάτων αυτοί την επηρεάζουν και την διαμορφώνουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Προλαβαίνω την αυτονόητη ένσταση ότι πλέον και την τύχη της χώρας και το αύριο της και κατ επέκταση το αύριο της ελληνικής κοινωνίας, το καθορίζουν οι Βρυξέλλες και οι «ηγετικές δυνάμεις» της Ε.Ε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μας αφήνουν όμως το περιθώριο της αποτυχίας και της δυσμενέστερης επιλογής, μιας και τα της «σωτηρίας» έχουν οριστικοποιηθεί για το προσεχές τρίμηνο τουλάχιστον….</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά προηγείται σ αυτήν την καταγραφή, ο τραγικός ήρωας των ημερών ο Γ .Παπανδρέου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν είναι συνηθισμένο πολιτικό φαινόμενο στην χώρα, η παραίτηση ενός πρωθυπουργού, στο μέσον της θητείας του. Το μοναδικό προηγούμενο είναι η κατάρρευση της κυβέρνησης της Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη, με πρωτοβουλία του Αντ. Σαμαρά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά η περίπτωση του Γ. Παπανδρέου δεν μπορεί να συσχετισθεί με κανένα τρόπο με την ιστορία και την κυβέρνηση εκείνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο Γ. Παπανδρέου ανέλαβε την διακυβέρνηση, με προσδοκίες για αλλαγές, ως ώριμο αίτημα μιας κοινωνίας που βρισκόταν σε αδιέξοδο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και πριν προλάβει να ξεδιπλώσει και να υλοποιήσει τις ιδέες και τις επιλογές του, σκόνταψε πάνω στο τείχος της κρίσης και αναγκάστηκε να αλλάξει πλήρως και τους στόχους και την στρατηγική του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σκόνταψαν, ή δεν ξεκίνησαν καν οι ιδέες του για μια άλλη κοινωνία ανοχής, για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, την ανάπτυξη της οικολογικής συνείδησης, γενικά με ό,τι είχε να κάνει με την νοοτροπία που εγκαταστάθηκε στην ελληνική κοινωνία από δεκαετίες πελατειακής οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το στοιχειώδες, η απαγόρευση του καπνίσματος πνίγηκε μέσα στους καπνούς των σκοπιμοτήτων, της πίεσης των συμφερόντων και μας έφερε πίσω και από την Τουρκία…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από την διετία των σκληρών και άδικων μέτρων που έλαβε κάτω από την πίεση και τις απειλές της Ευρώπης, και που ανέτρεψαν και εξαφάνισαν ακόμη και τους στοιχειώδεις όρους της επιβίωσης χιλιάδων ανθρώπων, έχει να επιδείξει μόνο την καθιέρωση του Μηχανισμού στήριξης, χάρις στον οποίο η χώρα απέφυγε την χρεωκοπία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά το αντίτιμο καταβλήθηκε από την ελληνική κοινωνία και ήταν αντίτιμο θυσιών και πόνου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πέτυχε στην αρχή και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας και της σοβαρότητας της χώρας, που είχε πληγεί από την πολιτική, και την συμπεριφορά της κυβέρνησης της Ν.Δ. για να την απολέσει στην συνέχεια σταδιακά από την αναποτελεσματικότητα, την αναβλητικότητα, την αμφιθυμία, την αδυναμία να αλλάξει το κράτος, ή τουλάχιστον να το κάνει να λειτουργήσει στοιχειωδώς.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ανέδειξε έτσι την πλευρά εκείνη του χαρακτήρα του, το έλλειμμα αποτελεσματικότητας, συντονισμού, ηγεσίας τελικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και μέσα σ αυτό το κλίμα και τις ισχυρές αμφιβολίες των εταίρων μας όχι μόνο για την δυνατότητα της χώρας να εφαρμόσει τα όσα συμφωνεί, αλλά και για την βούληση της να προχωρήσει, ήρθε η καταστροφική ιδέα του Δημοψηφίσματος, για να προκαλέσει πανικό στην Ευρώπη και ερωτηματικά για την δυνατότητα του ανθρώπου να εκτιμά τις συνέπειες των «πολιτικών πρωτοβουλιών» που απαιτούσε η κουρασμένη και απογοητευμένη κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πολιτική κατάρρευση του ολοκληρώθηκε με την αδιανόητη μάχη για την ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση της οποίας ο πρωθυπουργός δεσμευόταν ότι θα παραιτηθεί εάν την λάβει, ως συνέπεια βέβαια μιας κίνησης που διαφορετικά ξεκίνησε και αλλού κατέληξε, αλλά και ένδειξη της βαθιάς πλέον ρήξης στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και από αυτήν την απίθανη πολιτικά διαδικασία γεννήθηκε η άλλη διαχείριση του ζητήματος της συμφωνίας για μια νέα «κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας», όπου κυριάρχησαν οι χειρότερες πλευρές της πολιτικής του Γ.Παπανδρέου αυτές που συνδέονταν με τον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας, τους «κύκλους εμπιστοσύνης» τους φίλους και του «κηπουρούς»,.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλες οι προτάσεις για το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού κοινής αποδοχής, που αναδεικνύονταν, για να αποσυρθούν εντός ωρών, δεν είχαν άλλο στόχο παρά τον έλεγχο της νέας κυβέρνησης από το Γ. Παπανδρέου και τον στενό προσωπικό του επιτελείο. Δηλαδή την εξασφάλιση των όρων της επιβίωσης του στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, την διαμόρφωση των καλύτερων δυνατόν όρων για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και όλα αυτά να παρακολουθούνται από την ελληνική κοινωνία σε «real time», σε πολύωρες απ ευθείας μεταδόσεις, με σχολιασμούς κατεδαφιστικούς της αξιοπιστίας και αμφισβήτησης των προθέσεων του που εξευτέλιζαν τους θεσμούς και υποβάθμιζαν το εγχείρημα της σωτηρίας της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τώρα ο Γ. Παπανδρέου έχει να αντιμετωπίσει όλη αυτήν την εξέλιξη τόσο στο εξωτερικό, όσο και το εσωτερικό, εξέλιξη που πλήττει ανεπανόρθωτα την πολιτική και ηθική του υπόσταση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο έτερος των πρωταγωνιστών των ημερών, ζει το δικό του δράμα, που δεν υπολείπεται πολιτικών συνεπειών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αναγκασμένος από την ισχυρή πίεση των ευρωπαίων ομοϊδεατών του κυρίως, να συναινέσει στην κυβέρνηση συνεργασίας, αναγκασμένος να αποδεχθεί τους όρους που έθεταν οι ευρωπαίοι, όροι που ανέτρεπαν εκ βάθρων την «αντιμνημονιακή πολιτική» που υπηρέτησε σταθερά τα δύο χρόνια, οδηγήθηκε στο εφεύρημα της «μεταβατικής κυβέρνησης» , στον προσδιορισμό ημερομηνίας εκλογών, και στην «νίκη» έναντι του Γ.Παπανδρέου, τον οποίο «οδήγησε σε παραίτηση».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αποδείχθηκε με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο , πόσο εκτός πραγματικότητας ήταν η πολιτική που άσκησε τα δύο αυτά χρόνια, πόσο λίγο αξιολόγησε την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, πόσο υποβάθμισε την ένταση και τις συνέπειες της κρίσης, πόσο λανθασμένα και επικίνδυνα για την χώρα έθεσε ως στόχο του την πρωθυπουργία, ακόμη και πάνω στα ερείπια μιας χώρας που κατέρρεε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σε πόσο δύσκολη θέση βρέθηκε, το απέδειξε με την δήλωση του την ημέρα της ορκωμοσίας της νέας κυβέρνησης, στην οποία μετέχει με κορυφαία στελέχη του, όταν δεν βρήκε ούτε μία λέξη να πει για την επιτυχία του δύσκολου έως αμφίβολου εγχειρήματος της, που είναι επιτυχία της χώρας , αλλά επιχείρησε να «μπαλώσει» μια κατάσταση, που από μόνη της βοά την αποτυχία της πολιτικής του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι δε εντυπωσιακό το γεγονός, πως καθώς οι προσεχείς ημέρες θα οδηγούν την κυβέρνηση να παίρνει μέτρα, να ψηφίζει νόμους, να συμφωνεί και να ψηφίζει περιορισμούς και δεσμεύσεις της χώρας για τα πολλά προσεχή χρόνια, να αντιμετωπίζει εκ των πραγμάτων και των δεσμεύσεων θέματα θεσμικών αλλαγών, καθημερινότητας κλπ, τα οποία θα ψηφίζει η Ν.Δ. θα φαντάζουν όλο και περισσότερο, τα επιχειρήματα περί «μεταβατικής κυβέρνησης», της παραίτηση Παπανδρέου και ο δεσμευτικός χρόνος των εκλογών, ως «πουκάμισο αδειανό» και θα τον εκθέτουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το δε χειρότερο όλων, θα υποχρεωθεί να πιει το πικρό ποτήρι της δεσμευτικής υπογραφής για την πιστή τήρηση όλων των δεσμεύσεων της χώρας, ακόμη και αν το περιτύλιγμα επιχρυσωθεί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά το πρόσωπο της ημέρας δεν είναι άλλο από τον Λουκά Παπαδήμο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έχουν γραφεί σχεδόν τα πάντα για την προσωπικότητα, την συγκρότηση και τις εμπειρίες του, την αποδοχή του στην Ευρώπη και Αμερική, την δυνατότητα του να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των εταίρων και το κύρος της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το κρίσιμο στοίχημα, όμως, το δικό του και της χώρας, βρίσκεται αλλού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Βρίσκεται σ αυτήν την κυβέρνηση-μεραρχία, που οι επιδιώξεις των τριών «εταίρων» του επέβαλαν και η οποία καλείται αυτή να βγάλει την χώρα στην όχθη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Βρίσκεται στην σύνθεση της, και στις επιδιώξεις όχι μόνο των κομμάτων που συμμετέχουν , αλλά και στις επιδιώξεις των υπουργών και υφυπουργών, οι οποίοι έχουν το βλέμμα στραμμένο στις εκλογές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αρκετοί από αυτούς και στο κομματικό αύριο του ΠΑΣΟΚ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα καταφέρει να ελέγξει όλο αυτό το ανομοιογενές πολιτικά και ιδεολογικά σώμα;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα καταφέρει να τους ενοποιήσει και να τους οδηγήσει στις προτεραιότητες αυτής της κυβέρνησης;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και μόνο η απλή αναφορά στα κεντρικά θέματα που καλείται να διαχειριστεί, θα αρκούσε για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος τις δυσκολίες του έργου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και τελικά να πετύχει αποτελέσματα στην πολιτική που θα εφαρμοστεί, γιατί αυτό είναι το ζητούμενο και μόνο χάρις σ αυτό μπορεί η χώρα να ελπίζει πραγματικά ότι η αλλαγή που επήλθε στην πολιτική κατάσταση θα καταφέρει να απομακρύνει την χώρα από τους κινδύνους της χρεωκοπίας και της αναγκαστικής απομάκρυνσης της από την Ευρωζώνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Του ζητούμε κάτι περισσότερο από τους 12 άθλους του Ηρακλή…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο βάθος προβάλλει και μία τέταρτη πολιτική παρουσία, αυτή του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών Βαγγέλη Βενιζέλου, με την πολύπλευρη συμμετοχή του σχεδόν στο σύνολο των μοναδικών πολιτικών γεγονότων και εξελίξεων, αυτού του αξέχαστου δεκαήμερου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά αυτή συνεχίζει να αξιολογείται και θα αναδειχθεί στις ημέρες που έρχονται καθώς ο ρόλος του θα γίνεται όλο και περισσότερο κεντρικός και αποφασιστικός στην επιτυχία του εγχειρήματος.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-6003698909021108019?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-42709937455839505332011-11-09T14:34:00.000+02:002011-11-09T14:34:00.375+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΦΟΒΟΥΜΑΙ ΠΩΣ ΚΑΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πολιτική τάξη της χώρας, αλλά και άλλες ισχυρής επιρροής ομάδες, έχουν φτάσει πλέον στα έσχατα της απαξίωσης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και το χειρότερο είναι ότι δείχνουν με την καθημερινή πρακτική τους, ότι έχουν χάσει κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με το δημόσιο αίσθημα, το οποίο με κυνικό τρόπο προσβάλλουν, αδιαφορώντας αν ταυτόχρονα επιδεινώνουν επικίνδυνα την θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον, αν με την συμπεριφορά τους χειροτερεύουν την πρωτοφανή ρευστότητα στην Ευρωζώνη, εξ αιτίας των προβλημάτων της Ιταλίας και της Γαλλίας οσονούπω.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα εξελιχθούμε φοβάμαι στο λιθαράκι, που κύλησε και έφερε την καταστροφή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτό το ανεύθυνο και θλιβερό σήριαλ εξεύρεσης του πρωθυπουργού της κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας, που ξεκίνησε από Παπαδήμο, κατέβηκε στον Ρουμελιώτη, έφτασε στον Σκουρή και από εκεί στον Κουκιάδη, με ενδιάμεσες μικρές στάσεις στους Πετσάλνικο και Κακλαμάνη, διατρέχει τα διεθνή και ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης με ειρωνικά, καυστικά και καταγγελτικά σχόλια, περνά στην ταλαίπωρη ελληνική κοινωνία ως μια βαθύτατη προσβολή και αφήνει φυσικά νέα τραύματα στο σώμα του πολιτικού συστήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να δεχθούμε την έλλειψη κουλτούρας συνεννόησης και δη μεταξύ των μεγάλων κομμάτων ως μία από τις αιτίες, παρ όλο ότι η μυστικότητα την οποία πέτυχαν στις μεταξύ τους συνεχείς συζητήσεις οι δύο αρχηγοί, αναιρεί σε μεγάλο βαθμό το στοιχείο αυτό ως αιτία της απερίγραπτης αυτής ιστορίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και ενώ πριν λίγες ημέρες συζητούσαμε και καταγγέλλαμε την στάση της Ν.Δ., ως συμπεριφορά και όρους, που αναιρούν στην πράξη την εθνική διάσταση την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σήμερα τα πράγματα ανατράπηκαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα προβλήματα γίνεται φανερό ότι βρίσκονται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, και αφορούν σκοπιμότητες του μέλλοντος, κομματικές και προσωπικές. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ό,τι και να επιλέξουν πλέον τώρα, δεν πρόκειται να επουλώσει τις πληγές που άνοιξαν στο ταλαίπωρο σώμα της χώρας και φυσικά στην εικόνα και την αξιοπιστία της στο εξωτερικό.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-4270993745583950533?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-59951044706812470082011-11-07T22:56:00.000+02:002011-11-07T22:56:42.722+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ….</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάτι δεν πάει καλά μ αυτήν την συμφωνία για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας και εθνικής ευθύνης», όπως την απεκάλεσε ο Β. Βενιζέλος», μιλώντας στο Eurogroup, ή όπως αλλιώς θα καταλήξει να ονομάζεται.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο ένας μετά τον άλλο οι πρώτοι υποψήφιοιπρωθυπουργοί αρνούνται να αποδεχτούν την πρόταση, γιατί όπως φαίνεται δεν αποδέχονται τον ρόλο που τους επιφυλάσσουν τα δύο κόμματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτό γεννά αμέσως αμφιβολίες και ερωτηματικά για την σοβαρότητα και την αξιοπιστία εκείνου που τελικά θα αποδεχθεί τους όρους και θα πει το ναι.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από το πρωί η Ν.Δ. καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να αποδυναμώσει, να μειώσει την ουσία και την σημασία της συμφωνίας και το χειρότερο να περιορίσει ασφυκτικά το έργο της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο Αντώνης Σαμαράς συγκάλεσε σύσκεψη στην Συγγρού, με την συμμετοχή κατ αρχήν των «πέντε υπόπτων» βουλευτών, αλλά και εκείνων που εμφανίζονται στα Μέσα Ενημέρωσης και μιλούν στην Βουλή και προσδιόρισε την τακτική της Ν.Δ. απέναντι στο εγχείρημα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα αποτελέσματα των οδηγιών του έγιναν φανερά από το πρωί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η Ν.Δ. αρνείται να συμμετάσχει με στελέχη της στην νέα κυβέρνηση. Επιμένει να την ονομάζει «μεταβατική», να υπερτονίζει τον ρόλο της για την προετοιμασία των εκλογών. Να εμμένει αυστηρά και σχεδόν παράλογα στην ορισθείσα ημερομηνία των εκλογών, παραβλέποντας πως οι δραματικές οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη με επίκεντρο την Ιταλία και την Γαλλία, μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα και να μας υποχρεώσουν σε κάποια παράταση ολοκλήρωσης του έργου της κυβέρνησης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εμμένει σε μια πολιτική σκληρής καθημερινής κριτικής προς το «συνεταίρο» κυβερνών κόμμα και τον αρχηγό του. Δυναμιτίζοντας με την πολιτική της αυτή, από την επομένη της συμφωνίας και με κάθε τρόπο και ευκαιρία, ένα κάποιο τέλος πάντων κλίμα «συναίνεσης», ώστε να καταστεί πιστευτή στον κόσμο η κοινή προσπάθεια σωτηρίας της χώρας και άρα να διαμορφωθεί ένα αναγκαίο κλίμα καταλλαγής στην κοινωνία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθώς οι ευρωπαίοι εταίροι σε όλα τα επίπεδα δείχνουν και αυτοί μια δυσπιστία στην ικανότητα του εγχειρήματος και τις προθέσεις των δύο «εταίρων της συμφωνίας», όλα αυτά τροφοδοτούν το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης και οδηγούν στον εξευτελισμό των «γραπτών εγγυήσεων», που τώρα ζητούνται και όπως δείχνει το επικαλούμενο άλλωστε παράδειγμα της Ιρλανδίας και Πορτογαλίας, τελικά θα επιβληθούν. Και είναι να απορεί κανείς πως δεν μπορεί να αντιληφθεί ο Αντώνης Σαμαράς, ότι με την τακτική του,τελικά θα αναγκαστεί να πιει και αυτό το πικρό ποτήρι.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν συνεχιστεί ο λαϊκισμός του , το εγχείρημα αν δεν αναιρεθεί στην ουσία, θα σωριαστεί σε συντρίμμια.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτήν την φορά όμως πάνω από τα συντρίμμια της χώρας.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-5995104470681247008?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-83414394840702951902011-11-04T20:29:00.000+02:002011-11-04T20:29:35.865+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΨΗΦΟΥ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τίποτε δεν φαίνεται να συνετίζει την πολιτική ελίτ της χώρας, πόσο μάλλον να την τρομάζει, μπροστά στους ορατούς κινδύνους χρεωκοπίας της χώρας και απομάκρυνσης της από την Ευρωζώνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όχι μόνο για τα προβλήματα και τις αδυναμίες της ίδιας της χώρας, ή τις αστοχίες των πολιτικών της, αλλά και εξ αιτίας των αναδυόμενων απείρως μεγαλύτερων προβλημάτων στην Ισπανία την Ιταλία , την Γαλλία και συνεπώς την ίδια την Ευρωζώνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα ήταν δε σοφό να μην υποτιμήσουμε την δήλωση του γνωστού για την εμπειρία του στα ζητήματα αυτά Τζώρτζ Σόρος, ότι η Ελλάδα κινδυνεύει από μια άτακτη χρεωκοπία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Παρακολουθήσαμε τις τελευταίες ημέρες τις θέσεις και τις επιδιώξεις των κομμάτων, όπως αυτές εκφράστηκαν με τον πιο ακραίο τρόπο στην χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής στο πλαίσιο της συζήτησης για την παροχή ψήφου στην κυβέρνηση, μια συζήτηση, που με άλλο στόχο και σκοπό ξεκίνησε και σε άλλη κατεύθυνση και με άλλες συνέπειες οδηγείται.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός επιδεικνύει μια ακατανόητη συμπεριφορά, καθώς όπως προέκυψε χθες άλλα πράγματα συμφώνησαν στο Υπουργικό Συμβούλιο, άλλα ανακοίνωσε στην Κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, προκαλώντας τις διαμαρτυρίες της Άννας Διαμαντοπούλου και τελικά άλλα δήλωσε στην συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Βουλή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εκεί ανακοίνωσε με σαφήνεια το τέλος της απίστευτης περιπέτειας του Δημοψηφίσματος και την βούληση του να παραιτηθεί για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συμμαχικής, τεχνοκρατών, ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί, προκειμένου να εξασφαλίσει την συναίνεση της Νέας Δημοκρατίας, στην ψήφιση του Νόμου για την Συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και ο αρχηγός της Ν.Δ. ακολουθώντας την ίδια τακτική, αυτήν δηλαδή των σκοπιμοτήτων και του τακτικισμού, δήλωσε πως πρέπει να προηγηθεί η παραίτηση του πρωθυπουργού και άρα της κυβέρνησης, να κληθεί ο …Πρόεδρος της Δημοκρατίας να σχηματίσει την κυβέρνηση των τεχνοκρατών και να ετοιμαστεί από αυτήν την κυβέρνηση η Σύμβαση που θα ψηφιστεί στην Βουλή. Και όλα δε αυτά μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου, οπότε και πρέπει να διεξαχθούν εκλογές, για να στέρξει να συναινέσει στην ψήφιση της συμφωνίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει σ αυτήν την χώρα έστω και ένας άνθρωπος με στοιχειώδεις γνώσεις των πολιτικών διαδικασιών σχηματισμού νέας κυβέρνησης, και των σκληρών και περίπλοκων διαπραγματεύσεων που θα προηγηθούν τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και τον περίφημο ιδιωτικό τομέα, δηλαδή τις τράπεζες, που καλούνται να «κουρέψουν» κατά 50% την αξία των ομολόγων που έχουν στα χέρια τους, ενώ ταυτόχρονα να συμφωνήσουν στην παράταση της λήξης τους και την μείωση του επιτοκίου, που να πιστεύει ότι όλα αυτά, χωρίς να συνυπολογιστεί και η ετοιμασία και ψήφιση των συνοδευτικών νόμων, που σίγουρα θα απαιτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να συμβούν μέσα σε τέσσερις-έξη εβδομάδες και μάλιστα από κυβέρνηση τεχνοκρατών;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει και ονομάζεται Αντώνης Σαμαράς, ο φιλόδοξος αυριανός πρωθυπουργός της χώρας…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Την παραίτηση μιας κυβέρνησης, ακολουθεί διαδικασία των εντολών που προβλέπει το Σύνταγμα, που θα προηγηθεί του σχηματισμού της κυβέρνησης των τεχνοκρατών και αυτή ένα ακόμη μεγαλύτερο χρόνο, καθώς απαιτείται συμφωνία για το πρόσωπο του πρωθυπουργού και τα ονόματα των υπουργών, ιδιαίτερα των κρίσιμων υπουργείων και φυσικά η σύμφωνη γνώμη τους, η προετοιμασία των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης και η σχετική συζήτηση στην Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, χωρίς την οποία δεν υπάρχει κυβέρνηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και εν τω μεταξύ το Eurogroup συνεδριάζει την Δευτέρα, με τα σύννεφα να πυκνώνουν πάνω από την Ιταλία, που βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της προσφυγής στον Μηχανισμό στήριξης, και αντί του Έλληνα υπουργού Οικονομικών οι Ευρωπαίοι, το ΔΝΤ και ο κόσμος θα περιμένουν την Ελλάδα, να ολοκληρώσει τις διαδικασίες που θα σκοντάφτουν καθημερινά στα παιχνίδια εντυπώσεων και κινήσεις τακτικής εν όψει των εκλογών, το κλίμα θα επιδεινώνεται και η κοινωνία θα φτάνει σε όρια παράκρουσης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά ο Αντώνης Σαμαράς επιμένει και σήμερα ακόμη στην άμεση παραίτηση του πρωθυπουργού και στις 6 εβδομάδες του, αδιαφορώντας ότι ο ουρανός καταρρέει πάνω από τα κεφάλια της Ιταλίας, της Ισπανίας, και οσονούπω της Γαλλίας και άρα της Ευρωζώνης, οπότε το πρώτο και βέβαιο θύμα θα είναι η Ελλάδα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και από κοντά φυσικά τα άλλα μικρά κόμματα που ζητούν άμεση παραίτηση της κυβέρνησης ρίχνοντας νερό στον μύλο της Ν.Δ. και του αδιεξόδου που συνεπάγεται μια τέτοια τακτική, που ουσιαστικά αφήνει ακέφαλη την χώρα σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της φάσης της εξασφάλισης των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τις ονομάζω κρίσιμες γιατί φοβάμαι πως μέσα σε λίγο χρόνο μπορεί με αφορμή τις εξελίξεις στην Ιταλία και αλλού, να τεθούν σε αμφισβήτηση ακόμη και αυτές οι αποφάσεις, όπως συνέβη άλλωστε και με τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η απλή και θεσμικά προβλεπόμενη τακτική, να αποδεχθεί δηλαδή η Αντιπολίτευση, την ρητή δήλωση του πρωθυπουργού , να την οριοθετήσει χρονικά, πολιτικά και διαδικαστικά, αλλά ταυτόχρονα να εξουσιοδοτήσει την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα, ρητά και χωρίς την παραμικρή υπεκφυγή στην αποδοχή των αποφάσεων και διαπραγμάτευση με όλα τα θεσμικά όργανα με στόχο να ολοκληρωθούν μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο οι διαδικασίες και να κατατεθεί στην Βουλή η σχετική Σύμβαση και οι συνοδευτικοί Νόμοι, να ψηφιστούν με την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή, δεν συζητείται, δεν ακούγεται, όχι μόνο από τους πρωταγωνιστές του δράματος πολιτικούς, αλλά ούτε και από τους πλέον νηφάλιους και σοβαρούς δημοσιογράφους και αναλυτές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αμέσως μετά την ψήφισή της να οδηγηθούμε στην παραίτηση της κυβέρνησης, την συγκρότηση κυβέρνησης τεχνοκρατών, στην ουσία υπηρεσιακής και την διεξαγωγή εκλογών, λαμβάνοντας υπ όψιν και τις εξελίξεις στον ευρωπαϊκό χώρο, ελπίζω σε συνεννόηση με τους εταίρους μας στην Ευρώπη, για να μην πέσουμε σε καμιά επικίνδυνη και πάλι συγκυρία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει ένα Σύνταγμα , υπάρχει ο κανονισμός της Βουλής, υπάρχει ένα θεσμικό κεκτημένο, που ρυθμίζουν με τρόπο αδιαμφισβήτητο τις σχετικές διαδικασίες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι τόσο δύσκολο να εφαρμόσουμε τον Νόμο και κινηθούμε στα πλαίσια μιας πολιτικής, που μέσα στην γενική κατάρρευση να δώσει κάποια δείγματα νηφαλιότητας και υπευθυνότητας;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Φυσικά όλα αυτά περιλαμβάνουν και τους βουλευτές της πλειοψηφίας, ακόμη και εκείνους που κατηγορηματικά δήλωσαν ότι θα καταψηφίσουν την κυβέρνηση ακόμη και εκείνους που έχουν αποχωρήσει και ανεξαρτοποιηθεί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί αυτό που προέχει είναι να υπάρξει αύριο το πρωί μια κυβέρνηση, που θα ξεκινήσει από την μια την συνεργασία με τα αρμόδια όργανα της Ευρώπης και των τραπεζών, και από την άλλη την συζήτηση με τα κόμματα για την συγκρότηση μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών, που ενδεχομένως από ένα σημείο και μετά θα ολοκληρώσει και θα καταθέσει στην Βουλή την Συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και του συνοδευτικούς νόμους και θα οδηγήσει στην συνέχεια την χώρα σε εκλογές, χωρίς τον κίνδυνο της άτακτης χρεωκοπίας που επισείει ο Τζ. Σόρος, αλλά και άλλοι αναλυτές, για να μην πω και η θλιβερή πολιτική μας πραγματικότητα.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-8341439484070295190?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-41663841224642697162011-10-31T23:07:00.000+02:002011-10-31T23:07:31.071+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">« Η ΕΛΛΑΔΑ, ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ»</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Paul Krugman, “The New York Times”</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο τελευταίο «Σημείωμα» μου, της 25ης Οκτωβρίου, λίγες μόνο ώρες, πριν την Σύνοδο Κορυφής, που επέβαλε κυριολεκτικά το κούρεμα του Ελληνικού χρέους στο 50%, είχα επισημάνει τα εξής, σχετικά με το ενδεχόμενο των εκλογών, ως ενδεχόμενη διαφυγή από ένα εθνικό αδιέξοδο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">«Ούτε η άγνοια, ούτε η οργή, ούτε η απελπισία, ούτε οι καλλιεργούμενοι μύθοι εδώ και πολλούς μήνες, ούτε φυσικά η στάση των κομμάτων και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αποτελούν εχέγγυο ότι η δημοκρατική διαδικασία των εκλογών μπορεί να δώσει απάντηση στο μεγαλύτερο από τα μεταπολεμικά διλήμματα, που τέθηκαν ποτέ σε εκλογές».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και παρά την ξεκάθαρη θέση που έλαβε ο πρωθυπουργός στο θέμα των πρόωρων εκλογών, θέση που την επιβάλλει εκτός των άλλων και η ανάγκη να οριστικοποιηθούν και να εξασφαλιστούν εξαιρετικά σημαντικές πτυχές της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου που συνοδεύουν την απόφαση για το κούρεμα του χρέους, τα πρωτοφανή γεγονότα που οδήγησαν στην ματαίωση της επίσημης εκδήλωσης για τον εορτασμό της εθνικής γιορτής της 28ης Οκτωβρίου, για την νίκη δηλαδή εναντίον του φασισμού, αλλά και η διάλυση των αντίστοιχων εκδηλώσεων σχεδόν σε ολόκληρη την χώρα , θέτουν και πάλι επιτακτικά το ερώτημα αν αυτή η χώρα μπορεί πλέον να κυβερνηθεί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν αυτή η χώρα μπορεί όχι απλώς να αποφύγει τις διαλυτικές και καταστροφικές εκδηλώσεις, αλλά το αντίθετο και το δυσκολότερο, να βαδίσει συγκροτημένα και αποτελεσματικά όπως επιβάλλουν οι ανάγκες προς το αύριο .Ένα αύριο γεμάτο δεσμεύσεις, υποχρεώσεις, , ένα αύριο που επιβάλλει συστράτευση όλων των δυνάμεων της χώρας, που απαιτεί προσήλωση σε δύσκολους στόχους, συνέχιση των θυσιών και κυρίως όχι άλλοθι, μύθους και σενάρια εκτός πραγματικότητας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η αντίδραση του συνόλου των κομμάτων και κυρίως η στάση του Αντ. Σαμαρά, οι θέσεις που υποστηρίζονται από τα ΜΜΕ , το κλίμα που διαμορφώθηκε ήδη μέσα στην κοινωνία σχετικά με την απόφαση του κουρέματος του δημοσίου χρέους της χώρας, δείχνουν ότι κάτι τέτοιο είναι πλέον ανέφικτο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα κόμματα και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. έδειξαν ότι δεν πρόκειται να ανταποκριθούν ούτε κατ ελάχιστον στην ανάγκη να ηρεμήσει ο τόπος και με νηφαλιότητα να αντιμετωπίσει τις τρομακτικές δυσκολίες που φέρνει η νέα πραγματικότητα .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το αντίθετο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν κατ αρχήν διαβλέψει κανείς λογικά, ότι τα γεγονότα που συνέβησαν σε ολόκληρη την χώρα κατά την ημέρα της εθνικής γιορτής, με πανομοιότυπο τρόπο, προϋποθέτουν ένα υπαρκτό οργανωμένο δίκτυο, και σε συνδυασμό με την απίστευτη ερμηνεία των γεγονότων, από την επίσημη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ στην συνέχεια, δικαιούται να συμπεράνει ότι το κόμμα αυτό, δεν αρκείται πλέον στις πρωτοφανείς λεκτικές ακρότητες του Αλέξη Τσίπρα. Δεν θα έχει πλέον καμιά αναστολή στο να διαλύσει, όσο εξαρτάται από τις δυνατότητες του, κάθε συγκροτημένη προσπάθεια για την επικράτηση μιας αυτοσυγκράτησης, μιας συνεννόησης, μιας πορείας της χώρας μέσα στην αδήριτη και αξεπέραστη αντικειμενικά νέα πραγματικότητα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από την άλλη ο Αντώνης Σαμαράς, με τις θέσεις που υποστηρίζει για την απόφαση του κουρέματος του δημοσίου χρέους, ξεκαθαρίζει ότι ο κεντρικός πολιτικός του στόχος, αυτός της κατάκτησης της πρωθυπουργίας, δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε κατ ελάχιστον και θα συνεχίσει να διαμορφώνει την στάση του με βάση αυτόν και στο μέλλον.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί κόντρα σ αυτήν την πραγματικότητα, να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μια πολιτική, τόσο σκληρή, τόσο αντιλαϊκή, τόσο επιτακτική, όπως αυτή που τώρα τίθεται ως όρος, από τις αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από την στιγμή που η πολιτική συνεννόηση, η συστράτευση των κοινωνικών δυνάμεων, η υποστήριξη των ΜΜΕ, είναι αδύνατο να εξασφαλιστούν η χώρα και η κυβέρνηση θα επιχειρούν μάταια, με τον χρόνο να τρέχει εναντίον τους και την κατάσταση να επιδεινώνεται.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μπορεί να ενοχλήθηκα και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι φαντάζομαι, από αυτόν τον ούτως ή άλλως απαξιωτικό χαρακτηρισμό των Πωλ Κρούγκμαν για την χώρα μας, για άλλους λόγους φυσικά, αλλά τώρα μπορώ να αποδεχθώ ότι πράγματι η κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Ελλάδα, με ευθύνη πλέον όλων μας , είναι το λιγότερο «μια θλιβερή ιστορία»…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με βάση τα δεδομένα αυτά, εκείνο που κανείς μπορεί να περιμένει πλέον είναι η ολοκλήρωση όλων των τυπικών και ουσιαστικών συνεννοήσεων για την οριστικοποίηση όλων των πτυχών του σύνθετου και πρωτόγνωρου αυτού οικονομικού κοινωνικού και πολιτικού ζητήματος, του κουρέματος του χρέους, και η προσφυγή στην έσχατη απομένουσα λύση. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στις πρόωρες εκλογές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σήμερα όμως ο πρωθυπουργός απαντώντας φαντάζομαι και στο επίμονο αίτημα των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, για ανάληψη «πολιτικών πρωτοβουλιών», ανακοίνωσε στην Κοινοβουλευτική ομάδα, ότι προτίθεται να θέσει στην Βουλή, θέμα ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και ενώπιον του λαού με Δημοψήφισμα, την οριστική διατύπωση της συμφωνίας για το κούρεμα του ελληνικού δημόσιου χρέους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν χρειάστηκε να δούμε και να ακούσουμε τις αντιδράσεις των κομμάτων και των Μέσων Ενημέρωσης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Διαμορφώθηκε αμέσως και αστραπιαία θα έλεγα, ένα κλίμα που αναδεικνύει το κυρίαρχο πρόβλημα της χώρας αυτήν την στιγμή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κοινωνία, πολιτική ελίτ, επιχειρηματικός κόσμος, ΜΜΕ, βρίσκονται μέσα σε μια χωρίς προηγούμενο παραζάλη , που φτάνει στα όρια του παραληρήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μέσα στο κλίμα αυτό, ο Γ. Παπανδρέου έχει μόνο μια ελπίδα να κάνει πράξη τις δύο «πολιτικές πρωτοβουλίες» που ανακοίνωσε απόψε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να τις συνοδεύσει με τον σαφή και δεσμευτικό προσδιορισμό του χρόνου των πρόωρων εκλογών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα είναι ίσως η μοναδική δυνατότητα του να αποκλιμακώσει τις εντάσσεις και τις ακρότητες και κυρίως να μην θέσει σε κίνδυνο ό ίδιος, την συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου για την μείωση του δημόσιου χρέους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί τα όσα σήμερα συνέβησαν στις αγορές σχετικά με την Ισπανία την Ιταλία και τις ΗΠΑ, πολύ φοβούμαι ότι θα διαμορφώσουν όχι απλώς ένα ντόμινο εξελίξεων, αλλά μια ανεξέλεγκτη πλέον κατάσταση, στην οποία η Ελλάδα θα είναι η πρώτη και σίγουρα η οριστικά και αμετάκλητα χαμένη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κανείς δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι μέσα στο κλίμα αυτό δεν θα θεωρηθεί ως λυτρωτική λύση η αναγκαστική χρεωκοπία και η απομάκρυνση από την Ευρωζώνη.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-4166384122464269716?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-92096371764797626802011-10-25T22:12:00.000+03:002011-10-25T22:12:25.073+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΟ «ΓΕΝΝΑΙΟ» ΚΟΥΡΕΜΑ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Και αναμφίβολα της Κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Από τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου, που πανηγυρίστηκαν σε Ευρώπη και Ελλάδα, μας χωρίζουν 92 ημέρες.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πάρα πολλές για τα δεδομένα ακόμη και της Ευρώπης, για να ανακαλύψουν όλοι ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, συνεχίζει να βρίσκεται εκτός ελέγχου, να δυναμιτίζει το χρέος του συνόλου των κρατών της Ευρώπης και να κλονίζει την ομαλή πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πρόκειται και πάλι για άλλη μια επίδειξη της δύναμης των αγορών, που κρίνουν και τελικά καθορίζουν τα οικονομικά μέτρα των κυβερνήσεων, πρόκειται για άλλη μια τρανταχτή απόδειξη των ατελειών και των αδυναμιών της οικονομικής ένωσης και του ευρώ;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η απάντηση που δίδεται στο ερώτημα δεν είναι φυσικά χωρίς ενδιαφέρον.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το θέμα μας είναι αν ανεξάρτητα από το πώς κινούνται οι αγορές, ανεξάρτητα από τις αδυναμίες και τα δομικά προβλήματα της Ευρώπης, το πολιτικό σύστημα στην χώρα και κυρίως η κυβέρνηση έχουν την δυνατότητα, τα περιθώρια και την πολιτική βούληση να αξιολογήσουν τα ουσιώδη στοιχεία της ελληνικής κρίσης και να επικεντρώσουν εκεί, αλλά αποτελεσματικά και με συνέπεια , την πολιτική τους.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δείχνουν φυσικά ότι η χώρα σέρνεται κυριολεκτικά, αδυνατεί να σχεδιάσει μια σαφή πολιτική, ας μην μιλούμε πλέον για τις περίφημες «κόκκινες γραμμές», γιατί αποτελούν και θα συνεχίσουν για πολλά χρόνια να αποτελούν, ένα νοσταλγικό παρελθόν.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τα κόμματα έχουν παγιώσει την πολιτική και την συμπεριφορά τους , εντελώς μακριά από την πραγματικότητα, έχουν επιλέξει μια τυφλή, αυστηρά κομματική γραμμή, που υπηρετεί κομματικά και κάποτε προσωπικά συμφέροντα, χωρίς όμως μέλλον, και κυρίως χωρίς καμιά απολύτως αίσθηση της πραγματικότητας και των δραματικών κινδύνων μέσα στους οποίους κινείται η χώρα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και η κυβέρνηση, απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει την καταιγίδα που την περίμενε, αναποφάσιστη, δίβουλη και ασυντόνιστη, δείχνει ότι έφτασε στα όρια των αντοχών της, όχι μόνο ιδεολογικά και πολιτικά, αλλά, φως φανάρι, και βιολογικά.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εν τούτοις η χώρα βρίσκεται μπροστά στην αδήριτη ανάγκη να αποφασίσει, έστω να αποδεχθεί, αυτό που προετοιμάζεται τις τελευταίες ώρες, διαθέτοντας πλέον ελάχιστα περιθώρια κινήσεων. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ούτε όμως αυτή ούτε καμιά πλέον κυβέρνηση, που να προέρχεται από την υπάρχουσα σύνθεση της Ελληνικής Βουλής και δυστυχώς από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα, δεν διαθέτει την δυνατότητα, την αντοχή, την πολιτική βούληση και τόλμη να τα αποδεχθεί και κυρίως να υλοποιήσει.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και ας είναι σε κάποιο βαθμό οι λογικές και αναμενόμενες συνέπειες των έργων και των πολιτικών τους.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τώρα πια κάτω από τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, η προσφυγή στον λαό, θα είναι κάποια στιγμή αναπόφευκτη, ως ελπιζομένη διέξοδος, ως ενδεχομένως προϋπόθεση να συζητηθούν εξ αρχής και από μηδενική βάση όλα τα περί συγκυβέρνησης, οικουμενικής, συμμαχικής εξωκοινοβουλευτικής και άλλα σενάρια και οι απόπειρες που τον τελευταίο καιρό προβλήθηκαν ή επιχειρήθηκαν για να οδηγηθούν στο αδιέξοδο και το χειρότερο να αναιρεθούν και να καταστούν αναξιόπιστες, ως συλλογικά σχήματα εθνικών περιστάσεων.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Σ όλα αυτά καταλύτης που θα επενεργήσει κατά τρόπο αδιευκρίνιστο, θα είναι δυστυχώς η δραματική απόσταση από την πραγματικότητα, μέσα στην οποία παραδέρνει επί δύο χρόνια η κοινωνία.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ούτε η άγνοια, ούτε η οργή, ούτε η απελπισία, ούτε οι καλλιεργούμενοι μύθοι εδώ και πολλούς μήνες, ούτε φυσικά η ανεύθυνη στάση των κομμάτων και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αποτελούν το εχέγγυο ότι η δημοκρατική διαδικασία των εκλογών μπορεί να δώσει απάντηση στο μεγαλύτερο από μεταπολεμικά διλήμματα που τέθηκαν ποτέ σε εκλογές.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αλλά και το αναμενόμενο αποτέλεσμα τους αυτό που τουλάχιστον προβλέπουν οι μετρήσεις των τάσεων της κοινής γνώμης, δεν πρόκειται να εξασφαλίσει το πλεονέκτημα ότι μια νέα κυβέρνηση ενισχυμένη από πρόσφατη λαϊκή εντολή, θα μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα την διαμορφούμενη από την ελεγχόμενη χρεοκοπία κατάσταση.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Γιατί αυτή η νέα κυβέρνηση δεν θα πιστεύει στην δοθείσα λύση, θα επιχειρήσει έστω για τα μάτια την περίφημη «επαναδιαπραγμάτευσης» θα χάσει πολύτιμο χρόνο, θα βρίσκει εύκολο καταφύγιο και άλλοθι στους «άλλους»που μας έφεραν εδώ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δηλαδή με απλά λόγια η χώρα θα κλυδωνίζεται ο λαός θα ζει και πάλι σε μια άλλη εκτός τόπου και χρόνου διάσταση, οι πολιτικές και κομματικές αντιπαραθέσεις θα κυριαρχούν. Αυτό δυστυχώς θα είναι το αναμενόμενο μετεκλογικό τοπίο στην χώρα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και εν τω μεταξύ ο χρόνος θα τρέχει τα πράγματα θα επιδεινώνονται, οι συνθήκες στην Ευρώπη θα έχουν αλλάξει κυρίως όσον αφορά στην δυνατότητα απομάκρυνσης μιας χώρας από την Ευρωζώνη.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και αν σ αυτά προστεθεί η αναμενόμενη δυσπιστία των αγορών για τις αποφάσεις που θα ληφθούν, αν προστεθούν οι πιέσεις στην Ιταλία, την Ισπανία και ενδεχομένως στην Γαλλία, τότε το ερώτημα για την σημασία και την λυτρωτική αξία των εκλογών θα έχει δυστυχώς αυτονόητη και θλιβερή απάντηση. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δεν υπάρχει δηλαδή άλλη διέξοδος;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η απάντηση θα δοθεί συνεπώς αναγκαστικά και πάλι από το παρόν πολιτικό σύστημα, αυτό δηλαδή που είναι υπεύθυνο για τα αξεπέραστα αδιέξοδα, είτε τώρα, είτε μετά τις εκλογές. </span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-9209637176479762680?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-13188660849056161472011-10-03T23:13:00.002+03:002011-10-03T23:13:55.910+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ : Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΩΡΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει κανείς νηφάλια σκεπτόμενος, κάτι αρκετά σπάνιο στις ήμερες μας νομίζω, που να πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να λάβει και πρόσθετα μέτρα πέραν εκείνων που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, συμπεριλαμβανομένων και των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου της περασμένης Κυριακής;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πιστεύω πως όχι.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί ακόμη και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, το βέβαιο είναι πως τα νέα αυτά μέτρα θα είναι πλέον αδύνατο να τεθούν σε εφαρμογή όχι γιατί η κυβέρνηση θα αδρανήσει, ή το αναποτελεσματικό και σε «λευκή απεργία» κράτος, θα αποτύχει και πάλι, αλλά γιατί οι αντοχές της ελληνικής κοινωνίας έχουν πλέον εξαντληθεί. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτή νομίζω είναι η κατάλληλη λέξη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η ελληνική κοινωνία δεν έχει πλέον αντοχές μετά από δύο σκληρά χρόνια , με αλλεπάλληλα μέτρα, με ύφεση και προπαντός με συνεχιζόμενες απολύσεις και δραματική ανεργία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι σημερινές πληροφορίες ότι πέραν των μέτρων αυτών, η τρόικα ζήτησε κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης με στόχο την μείωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, και προπαντός οι δηλώσεις του Επιτρόπου Όλι Ρεν, λίγο πριν μπει στην σύνοδο του Eurogroup ότι: « Φαίνεται ότι η Ελλάδα πιθανώς να μην μπορέσει να εκπληρώσει τους προδιαγεγραμμένους για φέτος και το επόμενο έτος στόχους. Τα συγκεκριμένα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί μέχρι σήμερα δεν επαρκούν για την επίτευξη όλων των δημοσιονομικών στόχων», διαμορφώνουν πλέον ένα τελείως διαφορετικό τοπίο στην χώρα και την Ευρώπη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι επίμονες δηλώσεις κεντρικών πολιτικών παραγόντων από την Γερμανία και το ΔΝΤ, ότι μόνο μετά την υποβολή της Έκθεσης της τρόικα και την αξιολόγησή της θα μπορούμε να μιλήσουμε για την εκταμίευση της 6ης δόσης και κυρίως για την τ συνέχιση και ολοκλήρωση των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου, οδηγούν στην κατεύθυνση ότι η πίεση προς την Ελλάδα ενδεχομένως να συμπεριλαμβάνει πλέον και την εντός της Ευρωζώνης χρεοκοπία και το κούρεμα του χρέους .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η κυβέρνηση έδειχνε πως η τελευταία προσπάθεια της θα ήταν να εξασφαλίσει με κάθε θυσία την επικύρωση των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου και με αυτήν ως επίτευγμα, να καταθέσει στην Βουλή προς ψήφιση τον προϋπολογισμό του 2012 και τα τελευταία μέτρα, επιδιώκοντας την ψήφισή τους με αυξημένη πλειοψηφία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και προς την κατεύθυνση αυτήν πρέπει να ερμηνεύσουμε την όντως πρωτοφανή αναφορά στον Προϋπολογισμό ότι προϋπόθεση της επιτυχίας των στόχων του είναι η αποτελεσματικότητα της κρατικής μηχανής και η κοινωνική ανταπόκριση. Δύο όροι που μόνο ως εκ θαύματος μπορούν πλέον να υπάρξουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αν αυτό δεν επιτυγχάνονταν, τότε να δηλώσει πως ήρθε πλέον η ώρα του ελληνικού λαού να πάρει την ευθύνη των αποφάσεων για το μέλλον της χώρας και το δικό του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Απαραίτητη όμως προϋπόθεση είναι η έγκριση από τα Κοινοβούλια των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου κάτι που όπως φαίνεται θα συμβεί μετά τα μέσα του Οκτωβρίου και φυσικά μια θετική έκθεση της τρόικας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά αυτά προϋποθέτουν και τα νέα μέτρα που ζητούνται . Όπως όμως προκύπτει από την δήλωση του Γ.Παπανδρέου όταν ρωτήθηκε για την κατάργηση της Συλλογικής Σύμβασης στον ιδιωτικό τομέα, κάτι τέτοιο δεν είναι διατεθειμένη η κυβέρνηση να επιβάλλει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η δήλωση ήταν σαφής και εξέπεμπε πολλά μηνύματα:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">« Έχουμε όπλα να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους. Έχουμε την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Δεν είμαστε Ινδία, ούτε θα γίνουμε».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η δήλωση αυτή δεν ήταν απλώς χάραξη κόκκινης γραμμής. Ήταν απ ευθείας πρόκληση προς την τρόικα και ουσιαστικά προς την Ευρώπη και το ΔΝΤ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και θα έχει ασφαλώς συνέχεια και συνέπειες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Συμπέρασμα;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Παρ όλο ότι ο Οκτώβριος εξελίσσεται σε μοιραίο μήνα για την πορεία της χώρας, θα είναι και ο μήνας των αποφάσεων για πρόωρες εκλογές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είτε υπό συνθήκες που θα επιτρέπουν στην κυβέρνηση να παρουσιάσει κάποιο «επίτευγμα» όπως π.χ. αυτό της εξασφάλισης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου, είτε υπό συνθήκες «ηρωικής σύγκρουσης» με την τρόικα.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-1318866084905616147?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-41321687075240378182011-09-19T22:01:00.000+03:002011-09-19T22:01:16.468+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΜΙΑ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Είναι οι εκλογές η σωστή απάντηση στο δραματικό και επιτακτικό ερώτημα της εποχής;</span> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα νέα από το Eurogroup της Πολωνίας, έφτασαν ως πένθιμες καμπάνες στην χώρα.</div><div style="text-align: center;">Βρήκαν το Έλληνα πρωθυπουργό στο Λονδίνο, καθ οδόν προς την Αμερική και τον έφεραν άρον άρον πίσω και τον Αρχηγό της Ν.Δ. να δηλώνει με περισσή αυτοπεποίθηση : «Πέρυσι σας μίλησα για το τι προτείνω . Φέτος θα σας μιλήσω για το τι θα κάνω»….</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ονειρεύεται τον εαυτό του ως πρωθυπουργό εν αναμονή, με την Ελλάδα γύρω του να καταρρέει…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Βρήκαν τα υπόλοιπα κόμματα στον κόσμο τους κυριολεκτικά, να απουσιάζουν δραματικά από την γύρω τους πραγματικότητα, το ΚΚΕ να καθοδηγεί τον κόσμο στην γραμμή του «δεν πληρώνω» και τον ΣΥΝ, να προτείνει εναλλακτικό.. κυβερνητικό πρόγραμμα, στην υπόλοιπη Αριστερά, πρόγραμμα ,το οποίο απέρριψαν λίγες μόλις ώρες αργότερα και τα δύο κόμματα της Αριστεράς στα οποία απευθύνθηκε. Μη νομίσετε όμως ότι απογοητεύθηκε. Άρχισε αμέσως επαφές και συναντήσεις με το πιο παρακμιακό τμήμα του συνδικαλισμού, με όλους εκείνους που υπερασπίζονται απερίφραστα τον συνδιαχειριστικό τους ρόλο, και έχουν να απαντήσουν στα ερωτήματα των εκατοντάδων εκατομμυρίων που εισέπραξαν τα συνδικάτα τους από τις ΔΕΚΟ τις οποίες συνδιοικούν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Βρήκαν τα Μέσα Ενημέρωσης στην πιο αρνητική στάση τους απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, και την κοινωνία να παραδέρνει σε ένα πέλαγος άγνοιας άρνησης, οργής και συχνά παράνοιας. Το χειρότερο μείγμα για να επιχειρήσει κανείς να εξασφαλίσει την τόσο κρίσιμη συμβολή, κατανόηση και γιατί όχι συμμετοχή..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτήν την φορά τα μηνύματα που εξέπεμψαν οι εταίροι δανειστές μας εμπεριείχαν την πλήρη γνώση όλου αυτού του σκηνικού, συμπεριλαμβανομένης της κυβερνητικής αδυναμίας να εφαρμόσει τις δύσκολες και κρίσιμες για την επιβίωση της χώρας αποφάσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γι αυτό και δεν άφησαν την παραμικρή αμφιβολία σε κανέναν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια χώρα που δεν μπορεί, αλλά κυρίως δεν θέλει να σωθεί, είναι εκ των πραγμάτων καταδικασμένη. Συνεπώς αυτή η αυτοκαταδίκη δεν μπορεί παρά να συμπεριληφθεί στην πολιτική της Ευρώπης, ενισχυόμενη καθημερινά τόσο από κυβερνήσεις, όσο και από τα αισθήματα των ευρωπαϊκών λαών και των Μέσων ενημέρωσης που τους εκφράζουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η περίφημη «συντεταγμένη χρεοκοπία» συζητείται καθημερινά ανά την Ευρώπη και την Αμερική σε όλα τα επίπεδα , μεταξύ όλων των θεσμικών εκπροσώπων του οικονομικού και πολιτικού συστήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η Ευρώπη έχασε την υπομονή της, μας διαχώρισε οριστικά από τις δύο άλλες χώρες που έχουν καταφύγει στον Μηχανισμό στήριξης, την Πορτογαλία δηλαδή και την Ιρλανδία και όπως φαίνεται μας έδωσε μια τελευταία ευκαιρία, εν γνώσει της ότι και αυτή θα έχει κατά πάσα πιθανότητα την τύχη των προηγουμένων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθώς η συμμετοχή των ιδιωτών στην προσωρινή έστω αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, δεν φαίνεται να προχωρά ικανοποιητικά, και οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου ξανασυζητούνται έστω και άτυπα, η κατάσταση στην Ελλάδα δείχνει να ξεφεύγει από τις δυνατότητες, -υπαρκτές, ή ανύπαρκτες πλέον- της κυβέρνησης να τις διαχειριστεί αποτελεσματικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δύο φορές στην τελευταία διετία η κυβέρνηση από εσωτερικούς λόγους και αναστολές, πιθανόν και από κόπωση, επιβράδυνε την εποπτεία της στην υλοποίηση των όσων η ίδια με βαρύτατο πολιτικό και κοινωνικό κόστος ψήφισε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και τις δύο φορές τα πράγματα έγιναν χειρότερα, οι απαιτήσεις των δανειστών οδυνηρότερες, και τελικά τα αποτελέσματα των έκτακτων μέτρων ακόμη ασθενέστερα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ζώντας στον περίκλειστο όπως αποδεικνύεται κόσμο μας, η ελληνική κοινωνία αδυνατεί να δει έστω για λίγο και να κατανοήσει τα όρια των εταίρων, των δανειστών και της κοινής γνώμης στην Ευρώπη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ερμηνεύουμε τα συνεχή μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, ως συνεχείς απαιτήσεις ενός απρόσωπου απαγωγέα, που κρατεί αιχμάλωτη την χώρα και απαιτεί όλο και περισσότερα λύτρα για να την απελευθερώσει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι έτσι φυσικό να αντιδρά η ελληνική κοινωνία με τον αρνητικό και μηδενιστικό τρόπο που αντιδρά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί ανάμεσα στα άλλα που διέφυγαν από την κυβέρνηση, ήταν ακριβώς και η καθημερινή ενημέρωση του λαού, η ειλικρινής και αυτοκριτική παρουσίαση τόσο των πραγματικών προβλημάτων, όσο και των αδυναμιών της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αφέθηκαν έρμαια στις γελοιότητες και τους μύθους της Αριστεράς, στις προσωπικές τυφλές φιλοδοξίες του Αρχηγού της Ν.Δ. στην αδιαφορία της πνευματικής ελίτ και φυσικά των συνδεδεμένων με συμφέροντα ΜΜΕ της χώρας, που βλέπουν και αξιολογούν κάθε στάση τους, ανάλογα με τις εξελίξεις και τις προοπτικές των συμφερόντων των μεγαλομετόχων τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γι αυτό και είναι πράγματι ηρωική και εθνική η στάση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που μέσα σ αυτό το κλίμα συνεχίζουν να ψηφίζουν νέα μέτρα ,γνωρίζοντας ότι δεν θα αποφύγουν την καταδίκη όταν έρθει η ώρα των εκλογών, ότι δεν πρόκειται το μεγαλύτερο μέρος τους να ξαναδεί την Βουλή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Παρ όλο ότι σε πολλές βόρειες χώρες και ιδιαίτερα στην Γερμανία η εσωτερική πολιτική τους κατάσταση επηρεάζει εξαιρετικά σημαντικά την συνολική στάση της Ευρώπης απέναντι στην Ελλάδα , αυτό και μόνο το γεγονός δεν μπορεί νομίζω να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία ούτε για την κυβέρνηση, ούτε φυσικά για την αντιπολίτευση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί απλούστατα το πρόβλημα μας ,αυτό που επηρεάζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την στάση της Ευρώπης, είναι η πραγματική αδυναμία μας να λάβουμε και να εφαρμόσουμε αποτελεσματικά μια πολιτική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να παρουσιάσουμε συγκεκριμένα μετρήσιμα αποτελέσματα στους τομείς του ελλείμματος, του χρέους, της ύφεσης, της ανάπτυξης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο βάθος όλου αυτού του σκηνικού βέβαια προβάλλει το κυρίαρχο ελληνικό πρόβλημα. Το αδυσώπητο μεγάλο δημόσιο χρέος της χώρας, που από οποιαδήποτε πλευρά και αν το δεις, με οποιουσδήποτε όρους και να το προσεγγίσεις, δείχνει πως δεν μπορεί με τις υπάρχουσες συνθήκες και συμφωνίες να καταστεί διαχειρίσιμο και άρα αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούμε σε κάποιας μορφής στάση πληρωμών και χρεοκοπία, ελεγχόμενη ή άναρχη, αυτό έχει δευτερεύουσα σημασία. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτό υπαινίχθηκε και ο Μπάρακ Ομπάμα πριν στείλει στο Eurogroup σε εκείνη την ατυχή συνάντηση ,τον υπουργό του των Οικονομικών, όταν δήλωνε ότι «η Ευρώπη ανέβαλε προσωρινά το πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά δεν το έλυσε». </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και τι υπέκρυπτε η δήλωση; Ασφαλώς την ανάγκη κάποιας τολμηρής «αναδιάρθρωσης» ώστε το χρέος να γίνει διαχειρίσιμο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αυτό είναι φυσικά το καίριο πρόβλημα της χώρας, αυτό επηρεάζει τις αποφάσεις των εταίρων, αυτό θα οδηγήσει τελικά την χώρα στο βάραθρο της χρεωκοπίας νωρίτερα, ή αργότερα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μας το λένε άμεσα και προκλητικά πλέον, πολιτικά πρόσωπα στην Ευρωζώνη, αναλυτές και οι αγορές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μας το λένε με τον τρόπο ακόμη και με τον τρόπο που μας διαχώρισαν οριστικά από τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας με πρόβλημα χρέους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το έγραψε προχθές ο ECONOMIST τονίζοντας σε άρθρο του ότι «η Ευρώπη πρέπει να ξεκαθαρίσει ποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούνται αφερέγγυες και ποιες όχι, προσφέροντας απεριόριστη στήριξη στις φερέγγυες , αλλά αναδιαρθρώνοντας το χρέος εκείνων που δεν θα μπορέσουν ποτέ να το εξοφλήσουν» .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και οι Ταιμς της Ν. Υόρκης τόνιζαν: «Μια ανεξέλεγκτη στάση πληρωμών θα ισοδυναμούσε με παραίτηση της Ελλάδος από το χρέος της, όποιες κι αν είναι οι επιπτώσεις. Στόχος των Ευρωπαίων ηγετών είναι να απομονώσουν τα προβλήματα της Ελλάδος, όσο γίνεται περισσότερο, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει το είδος εκείνο της αναδιάρθρωσης του χρέους , με ακόμη μεγαλύτερες απώλειες για τους Έλληνες ομολογιούχους, που οι ηγέτες απέρριψαν ως προοπτική πριν από έξη μήνες».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια άλλη εφημερίδα η Globe And Mail επιβεβαιώνει τις υπαρκτές και συχνά δημόσιες συζητήσεις για το μέλλον της Ελλάδας στους κόλπους της Ένωσης:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">«Το πρόβλημα του ελληνικού χρέους δεν πρόκειται να τελειώσει εδώ. Ήδη, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συζητούν το ενδεχόμενο χρεωκοπίας. Η αλήθεια είναι ότι τα ταμπού έσπασαν τον Ιούλιο, όταν οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν να βοηθήσουν την Ελλάδα, επιτρέποντας την συμμετοχή των ιδιωτών στην ανταλλαγή ομολόγων. Αυτό όμως λένε οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης θα δημιουργήσει μια δυναμική που θα οδηγήσει την Ελλάδα παροδικά στη χρεωκοπία. Αν η Αθήνα δεν μπορέσει να κινήσει το ενδιαφέρον των κατόχων των ομολόγων- όπως και φαίνεται να συμβαίνει-, τότε θα βρεθεί στο μέσον μιας «άτακτης» χρεοκοπίας. Καθώς οι γερμανικές τράπεζες είναι γεμάτες ελληνικά χαρτιά, δεν προκαλεί απορία που το Βερολίνο άρχισε να προετοιμάζεται για το αναπόφευκτό. Το ερώτημα είναι κατά πόσον πράττει το ίδιο και η Αθήνα»…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι Financial Times σημείωναν σε πρόσφατο άρθρο τους σχετικά με την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">«Το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση περνά τα σκληρότερα μέτρα λιτότητας παρά τις διαδηλώσεις δεν ενδιαφέρει τους επικριτές της. Αυτή η συμπεριφορά θέτει το ευρώ σε άμεσο κίνδυνο. Ήδη η Ελλάδα βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου της κοινωνικής αστάθειας. Νέες περικοπές θα την εξωθήσουν εκεί και πιθανώς θα παρασύρει του υπόλοιπους υπερχρεωμένους της Ευρωζώνης, ακόμη και την Γαλλία».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Νομίζω ότι τώρα βρισκόμαστε ακριβώς εκεί.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πίεση για νέα μέτρα, μέτρα άμεσης απόδοσης, που ασκείται από την Ευρώπη, θα οδηγήσει ασφαλώς σε νέες εξ ίσου οδυνηρές περικοπές, απολύσεις και αυξήσεις φόρων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα τις επιχειρήσει η κυβέρνηση;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα τις ψηφίσει η Βουλή;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα τις αντέξει, έστω αντιδρώντας η ελληνική κοινωνία;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πολλοί αμφιβάλλουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και θεωρούν πως πλέον μέσα στο «εθνικό καθήκον» που επικαλείται η κυβέρνηση για την σωτηρία της χώρας, περιλαμβάνεται τώρα και η προσφυγή στις εκλογές…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Συνυπολογίζουν άραγε πόσο κοντά στην χρεωκοπία θα βρεθεί η χώρα αμέσως μετά την προκήρυξή τους;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τον τελευταίο καιρό επαναλαμβάνεται όλο και πιο εμφαντικά η άποψη, που βρίσκει φιλόξενη στέγη στα Μέσα Ενημέρωσης, ότι αυτό το πολιτικό σύστημα ,που με διαφορετικό βαθμό ευθύνης οδήγησε την χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και στο γνωστό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, που τώρα αδυνατεί να ανταποκριθεί στον κρίσιμο ρόλο του για την έξοδο από την κρίση, δεν είναι σε θέση να συλλάβει και να θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο που θα βγάλει την χώρα από τα πολλαπλά αδιέξοδα της και θα την σώσει από την χρεοκοπία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί έργα των χειρών του είναι όλα αυτά που επιχειρεί τώρα να μεταρρυθμίσει και να αλλάξει, έχοντας ως εργαλείο ένα διαλυμένο διεφθαρμένο παρασιτικό απέραντο και αναποτελεσματικό κράτος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το πανίσχυρο ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης έχει εξελιχθεί σε υπαρξιακό στοιχείο προσωπικό και συλλογικό και στο βάθος συνεχίζει να αποτελεί κριτήριο και οδηγό αποφάσεων και πράξεων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μήπως δεν βρίσκεται εκεί και η εξήγηση των δύο μεγάλων καθυστερήσεων στην εφαρμογή των ψηφισμένων μέτρων, τόσο του Μνημονίου, όσο και του Μεσοπρόθεσμου, που και οι δύο επιδείνωσαν την κατάσταση και εξαφάνισαν και τα τελευταία ίχνη αξιοπιστίας της χώρας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας;</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-4132168707524037818?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-66175231708371703562011-09-13T22:26:00.001+03:002011-09-14T15:36:40.148+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ,ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ ΜΗΝΕΣ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΚΑΙ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ (συντεταγμένης, ή ανεξέλεγκτης)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δύο βασικά συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς με βεβαιότητα, από όσα συνέβησαν το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ,στην Θεσσαλονίκη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το οποίο ας ελπίσουμε ότι δεν θα γραφεί στην ιστορία ως το «μαύρο» των εξελίξεων γύρω από την πορεία της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το πρώτο , που επιβεβαιώνεται απόλυτα και από τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου, αλλά και τις δηλώσεις των επώνυμων πολιτικών παραγόντων στην Ευρώπη, είναι ότι η κυβέρνηση επιχείρησε πράγματι μια «πολιτική διαπραγμάτευση» με την τρόικα, τους δανειστές μας δηλαδή, κυρίως όσον αφορά στην τρύπα των 1.7 δις. Που προκάλεσε η πολύ μεγαλύτερη απ ότι υπολογίστηκε ύφεση και δευτερευόντως από την συνεχιζόμενη αδυναμία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών να συγκεντρώσουν τους ψηφισμένους πόρους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είτε όμως επειδή δεν υπολόγισε σωστά την κατάσταση, είτε γιατί η Ευρώπη διαπίστωσε στην μέχρι σήμερα πολιτική της των μεταρρυθμίσεων, την «μανούβρα» για την οποία τόσο εκφραστικά μίλησε ο Όλι Ρέντ μόλις προχθές, η κίνηση της αυτή γύρισε ανάποδα, έδωσε προσχήματα και αφορμές για να ξεκινήσει μια απίστευτης έντασης και ωμότητας δημόσια πίεση, που έφερε σε επίσημα χείλη το ενδεχόμενο της απομάκρυνσης της χώρας από την Ευρωζώνη, ή τέλος πάντως μιας μορφής «εθελούσιας αποχώρησης», τα αποτελέσματα της οποίας δεν θα διέφεραν φυσικά και πολύ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και όπως φάνηκε στην διάρκεια του Σαββάτου, αλλά και την Κυριακή το πρωί, τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ των πρωταγωνιστών της ιστορίας σε Ελλάδα και Βρυξέλλες-Βερολίνο, δεν άφηναν ούτε τα ελάχιστα περιθώρια να τελειώσει αυτό το Σαββατοκύριακο χωρίς η χώρα να «αναλάβει τις ευθύνες» της, αν δεν θέλει να δει την επερχόμενη στάση πληρωμών στο εσωτερικό της τουλάχιστον.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έτσι τα 1.7 δις. βρέθηκαν από «ασφαλή» πηγή και θα εισπραχθούν από ασφαλέστερη σε χρόνο μηδέν, δηλαδή μέσα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και ταυτόχρονα δόθηκαν διαβεβαιώσεις σε όλους τους τόνους ότι οι μεταρρυθμίσεις θα προχωρήσουν και θα συμπεριλάβουν και εκείνες που υποτίθεται ότι ολοκληρώθηκαν και ταυτόχρονα θα συντομευθεί και ο χρόνος εφαρμογής τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλα αυτά έγιναν με το βλέμμα στραμμένο εναγωνίως στις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, που εκ των πραγμάτων καθυστερούν να ολοκληρωθούν αφού πρέπει να περάσουν από τα εθνικά Κοινοβούλια, και στο μεταξύ νέες «σκέψεις» βλέπουν το φως καθώς οι προβληματισμοί για την ικανότητα και την αποφασιστικότητα της χώρας, να αναλάβει τις ευθύνες της, γίνονται εντονότεροι.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η εκκρεμότητα αυτή τονισμένη πλέον και με την διαφαινόμενη ρευστότητα που άρχισε νε περιβάλλει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής, τρομοκράτησε κυριολεκτικά την κυβέρνηση και τους υπουργούς.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάθε απόπειρα επανεξέτασης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου θα σήμαινε αυτόματα την χρεωκοπία την οποία θα επέβαλαν οι αγορές και πιθανόν οι σκοπιμότητες πολλών χωρών, καθώς φαίνεται να ωριμάζει στο παρασκήνιο το περιβόητο PLAN B.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το ερώτημα είναι αν επιτέλους η κυβέρνηση θα κινηθεί χωρίς αναστολές, και δεύτερες σκέψεις, χωρίς να στρέφει το ένα της μάτι στην εκλογική απήχηση των μέτρων και τις αντοχές του εκλογικού της κοινού, κάτι που όπως φαίνεται κυριάρχησε σε πολλές από τις «μεταρρυθμίσεις»της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν στην φάση αυτή δεν κλείσει οριστικά το κεφάλαιο της αμφισβήτησης και των αμφιβολιών, για να μην πω της οργής των δανειστών της χώρας, η υπόθεση σωτηρία πρέπει να θεωρηθεί οριστικά παρελθόν και στο τραπέζι να μπει η αγχώδης πλέον προετοιμασία της καταστροφικής αποχώρησης από την Ευρωζώνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όχι μόνο γιατί τα περιθώρια μας θα έχουν εξαντληθεί, αλλά και κυρίως γιατί στο μεταξύ στο παρασκήνιο προχώρησαν οι προετοιμασίες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο στην Ευρώπη, περιορίστηκαν οι επιπτώσεις και πάντως ζυγίστηκαν τα δύο ενδεχόμενα, αυτό της παραμονής μας με την διαρκή τροφοδότηση των κινδύνων ντόμινο και του ουσιαστικού κόστους της διάσωσης, και των συνεπειών από την απομάκρυνση, ή την «εθελούσια» έξοδο μιας χώρας από την ευρωζώνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το διακινούμενο παραμύθι, που εν πολλοίς τροφοδότησε και τις υπεκφυγές υπουργών και βουλευτών, ότι δεν μπορούν να μας διώξουν από την Ευρώπη, φαίνεται να τελειώνει οριστικά και ευτυχώς γιατί θα είναι χρήσιμο να τελειώνουμε με όλες αυτές τις αυταπάτες και τα παραμύθια, , πάνω στα οποία δυστυχώς στήριξαν την τακτική και την πολιτική τους κόμματα και η οποία καθήλωσε τα αντανακλαστικά της πλειοψηφίας του λαού, αφήνοντας να κυριαρχούν αντιλήψεις του τύπου, «δεν χρωστάμε» ή «δεν πληρώνουμε».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ομολογώ πως έχω χάσει κάθε δυνατότητα να αξιολογήσω αυτήν την απερίγραπτη στάση του Αντώνη Σαμαρά και της Ν.Δ., μια στάση που δηλώνει ξεκάθαρα πως μοναδικός στόχος και επιδίωξη του είναι η εγκατάσταση του στον πρωθυπουργικό θώκο, ανεξάρτητα αν αυτός θα παραδέρνει πάνω στους σωρούς των ερειπίων μιας πτωχευμένης χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στοιχειώδης νοημοσύνη απαιτείται για να αξιολογηθεί σωστά και στις συνέπειες της η σημερινή ομοβροντία σχολίων, προτάσεων, αναλύσεων, που διατυπώνονται δημόσια από κυβερνητικά στελέχη στην Γερμανία, τα οποία «αρνήθηκε να σχολιάσει» η κυβέρνηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ούτε λόγος φυσικά για τον Γερμανικό τύπο που διαμορφώνει καθημερινά όλο και πιο εχθρική στάση των Γερμανών εναντίον της Ελλάδας, επηρεάζοντας ασφαλώς και την στάση των Γερμανικών κομμάτων, ιδίως δε της κυβέρνησης της Άγκελα Μέρκερ , που βλέπει τον κυβερνητικό συνασπισμό να φυλλορροεί και να την ωθεί σε όλο και πιο ανθελληνικές και αντιευρωπαϊκές δηλώσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά στην κυβέρνηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κατά ένα ανεξήγητο και ιστορικά μοναδικό σχεδόν τρόπο, κατάφερε να μετατρέψει την πολιτικά τολμηρή αλλά εθνικά επιβεβλημένη βούληση της να εργαστεί και να σώσει την χώρα, αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος, το μέλλον του κυβερνώντος κόμματος και την «καρέκλα» του πρωθυπουργού, λαμβάνοντας επώδυνα μέτρα, σε απλή αποτυχημένη διαχείριση ,καθώς τελικά τα περισσότερα αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά, καθυστερημένα, ημιτελή και ψευδεπίγραφα, ώστε να προκαλέσουν την οργή και την απογοήτευση ακόμη και των πλέον ένθερμων φίλων μας στην Ευρώπη, να αποτύχουν, να μην «αλλάξουν την κοινωνία», συχνά το αντίθετο, να μην αλλάξουν την χώρα, αλλά να οδηγήσουν την κοινωνία σε άρνηση, εκρήξεις, διαμαρτυρίες και ακραίες συμπεριφορές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αναμφισβήτητα η πολιτική βούληση , η διακηρυγμένη τουλάχιστον υπήρξε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά τα αποτελέσματα των πρωτοβουλιών της δεν δικαίωσαν την πολιτική της, δεν επέφεραν τα προσδοκώμενα, δεν ικανοποίησαν τους εταίρους της χώρας, δεν επέτρεψαν την Ελλάδα να κάνει το αναγκαίο προς την έξοδο βήμα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τι έφταιξε γι αυτό;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αναμφισβήτητα το διαλυμένο, πελατειακό, και αναποτελεσματικό κράτος, που τροφοδοτήθηκε από παραπέρα αδράνεια λόγω των μέτρων που έπληξαν τα εισοδήματα των υπαλλήλων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά αυτό ήταν πασίγνωστο και αναμενόμενο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πέραν αυτού είναι πλέον φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση ενώ έχει την πολιτική βούληση αλλαγών και ανατροπών, δεν έχει την ικανότητα διεύθυνσης και αποτελεσματικότητας. Γιατί αυτά τα δύο πράγματα δεν συνυπάρχουν δυστυχώς αυτονόητα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Για να μην πω ότι σχεδόν δεν συμβαδίζουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γι αυτό και η επιλογή του Β. Βενιζέλου στην θέση του «τσάρου» της Οικονομίας, ενισχυμένου μάλιστα με την ανάθεση της Αντιπροεδρίας, δημιούργησε ελπίδες, ότι το»έλλειμμα» στην διεύθυνση και την αποτελεσματικότητα, θα μπορούσε να καλυφθεί από ένα ευφυή, αποτελεσματικό και έμπειρο πολιτικό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Συνέβησαν όμως εκείνα τα δύο μη διευκρινισθέντα ακόμη «επεισόδια», η διμερής κατ αρχήν συμφωνία με την Φινλανδία και η διακοπή των συζητήσεων με την τρόικα αργότερα, που δημιούργησαν την εντύπωση αδικαιολόγητων λαθών με σημαντικές συνέπειες, ώστε να αποδυναμωθεί πρόσκαιρα τουλάχιστον η αίσθηση της βεβαιότητας και της σιγουριάς που δημιούργησε η παρουσία του στο τιμόνι της ελληνικής οικονομίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εξετάζοντας βέβαια κανείς με ψυχραιμία τα πράγματα, αντιλαμβάνεται ότι ούτε το ένα ούτε το άλλο δεν ήταν ικανά να προκαλέσουν τις συνέπειες που είδαμε τις τελευταίες ημέρες,στην στάση των εταίρων μας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί θα είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι έστω «λάθη»κάποιου υπουργού ,μπορούν να οδηγήσουν σε τόσο ακραίες και επικίνδυνες αποφάσεις και στάσεις, όπως αυτές που ακλούθησαν την συμφωνία με την Φινλανδία, και την αποχώρηση της τρόικας από τις συνομιλίες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στην οικονομία εκείνο που μετρά είναι τα πραγματικά, τα ουσιαστικά ζητήματα και όχι οι διαδικασίες, ή και οι απόπειρες συζητήσεων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ. 1</div><div style="text-align: center;">Την Δευτέρα η Ευρώπη έδειχνε να μην μπορεί πλέον όχι απλώς να ελέγξει τις εξελίξεις, αλλά ούτε και να αυτοπροστατευτεί. Ούτε αυτή, ούτε τα επί μέρους κράτη και όχι μόνο, εκείνα βρίσκονται στην κόκκινη γραμμή του χρέους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στην Γαλλία οι απειλές των οίκων αξιολόγησης για υποβάθμιση των τραπεζών της, οδήγησε σε καταβαράθρωση τις μετοχές τους και την κυβέρνηση να εξαγγέλλει το ενδεχόμενο κρατικοποίησης τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στην Ιταλία τα επιτόκια δανεισμού ξεπέρασαν το όριο ασφαλείας και οδήγησαν την κυβέρνηση να αρχίσει συνομιλίες πώλησης των ομολόγων της στην Κίνα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και στις Βρυξέλες είδαν την ισοτιμία δολαρίου ευρώ στην χειρότερη σχέση εδώ και πολλά χρόνια.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στην Γερμανία η κατάσταση στο εσωτερικό της συμμαχικής κυβέρνησης ξεπέρασε κάθε όριο σε βαθμό ώστε τα Μέσα ενημέρωσης να κάνουν λόγο για χάος στην κυβέρνηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάτω από τις συνθήκες αυτές το ΔΝΤ εξετάζει το ενδεχόμενο να επιστρέψει η τρόικα το ταχύτερο δυνατό στην Ελλάδα και να ανακοινωθεί στην συνέχεια η διάθεση και της 6ης δόσης του δανείου…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί όλα αυτά;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί απλούστατα ακόμη και στην χειρότερη των περιπτώσεων, στην περίπτωση δηλαδή που καταλήξουν ότι η «εθελούσια έξοδος» της Ελλάδας από το ευρώ θα κοστίσει λιγότερο στις υπόλοιπες χώρες, απ ότι συμβαίνει τώρα, ακόμη και τότε λόγω του νομικού κενού , η νομιμότητα δεν μπορεί να εξασφαλιστεί, αλλά κυρίως οι συνέπειες δεν μπορούν να υπολογιστούν απόλυτα και μια ανεξέλεγκτη κινητικότητα μπορεί να διαλύσει τα πάντα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ίσως και γι αυτό οι καθημερινές, ή ακριβέστερα οι με μορφή ριπών πολυβόλου δηλώσεις των πολιτικών και άλλων παραγόντων της Γερμανίας, να έχουν καταστεί πλέον ανεξέλεγκτες, επειδή πιθανόν ελπίζουν ότι επί τέλους η Ελλάδα θα κινητοποιηθεί, η πολιτική της ελίτ θα βρει κάποιους τρόπους συνεννόησης και τα πράγματα θα τεθούν υπό κάποιον έλεγχο, ώστε να σταματήσει η συνεχής μετάδοση του επικίνδυνου ιού που απειλεί πλέον και τις χώρες των τριών Α.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Παρ όλα αυτά η Γερμανία αντιλαμβάνεται ότι παίζει πλέον με την φωτιά, η εσωτερική διαμάχη στο κυβερνητικό στρατόπεδο εξελίσσεται με τρόπο επικίνδυνο, καθώς οι αγορές συνυπολογίζουν πλέον τα πάντα και έτσι η Γερμανίδα καγκελάριος παρενέβη για πολλοστή φορά στην συνεχιζόμενη για την Ελλάδα συζήτηση, με μια δήλωση, που εν τούτοις έχει πολλαπλές αναγνώσεις, δηλώνοντας ότι «πρέπει να αποφευχθεί πάσει θυσία μία μη ελεγχόμενη χρεοκοπία»… </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σταματώ περισσότερο στον «φόβο» της για μια «ανεξέλεγκτη χρεοκοπία», επειδή η δήλωση της επιβεβαιώνει ότι το αποτρόπαιο σενάριο όχι μόνο δεν φεύγει από το προσκήνιο, αντίθετα γίνεται επίκεντρο πλέον όλων των συζητήσεων, των προβληματισμών και των εκτιμήσεων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο ενδεχόμενο αυτό αναφέρθηκε σήμερα και ο Αυστριακός υπουργός Οικονομίας δηλώνοντας: «Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα πάντα».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ. 2</div><div style="text-align: center;">Την σοβαρότητα της κατάστασης ήρθε να επιβεβαιώσει η παρέμβαση του προέδρου των Η.Π.Α. Μπάρακ Ομπάμα, οι σχετικές δηλώσεις του οποίου δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία, ότι πρόκειται για πολιτική ενέργεια ιδιαίτερης σημασίας και βαρύτητας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Φέρνει τους ευρωπαίους μπροστά στις ευθύνες τους για την πορεία και τους κινδύνους της παγκόσμιας οικονομίας εξ αιτίας κυρίως της πλήρους απουσίας μιας κοινής οικονομικής πολιτικής στην Eυρωζώνη .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η αναφορά του στην πολιτική που ασκεί η Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ελλάδα, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική, γιατί η Αμερική αφήνει πίσω τα συνήθη προσχήματα:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">« Οι ευρωπαίοι κάνουν κάποια βήματα για να επιβραδύνουν την κρίση, αλλά όχι για να άρουν την κρίση».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και για να κάνει ακόμη πιο εμφαντική την παρέμβαση των ΗΠΑ στέλνει τον υπουργό του των Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ στην Πολωνία για να λάβει μέρος για πρώτη φορά, στην ιστορία της Ε.Ε. στην προσεχή κρίσιμη συνεδρίαση του Ecofin. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ. 3</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αύριο πραγματοποιείται συνάντηση (δια τηλεδιασκέψεως) των Μέρκελ-Σαρκοζί-Παπανδρέου, με θέμα φυσικά το ελληνικό πρόβλημα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι περισσότεροι αναλυτές τονίζουν, ότι κάτω από τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν , τα νέα θα είναι μάλλον καλά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα είναι όμως αρκετά καλά και για τις αγορές;</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-6617523170837170356?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-45518370912118314602011-09-07T20:44:00.000+03:002011-09-07T20:44:22.877+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Οι χθεσινές αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση δημοσιοποίησε ο Αντιπρόεδρος της και υπουργός των Οικονομικών, όχι μόνο στο εθνικό, αλλά κυρίως στο διεθνές ακροατήριο, έθεσαν ένα οριστικό τέλος στις ψευδαισθήσεις και τις ελπίδες , -που δημιουργήθηκαν προς στιγμή-, ότι υπάρχουν ακόμη κάποια ελάχιστα έστω περιθώρια στην Ελλάδα, να επιδιώξει αλλαγές στο σκληρό πακέτο των μέτρων που έχουν περιληφθεί στο Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο, αλλά και τις επίμονες απαιτήσεις που μέσω της τρόικας θέτουν οι δανειστές της χώρας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Θα έλεγα ότι ακόμη και η ελάχιστη προσπάθεια που κατέβαλε η κυβέρνηση- απόπειρα μάλλον θα το έλεγα- να ελαφρύνει κάπως το βαρύ φορτίο που πέφτει στους ώμους των Ελλήνων προκάλεσε οργή και αγανάκτηση στην Ευρώπη, ξεσήκωσε άλλη μια εκστρατεία υποτιμητικών χαρακτηρισμών και απειλών και επανέφερε στο προσκήνιο την ρητορεία, έστω και έμμεσα ,της απομάκρυνσης της χώρας από την Ευρωζώνη.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Του λοιπού θα πρέπει να γίνει κατ αρχήν απόλυτα κατανοητό και να μην αφήνει την παραμικρή αμφιβολία, ότι η άσκηση της οικονομικής πολιτικής έχει περιέλθει πλήρως στα χέρια των δανειστών και κάθε απόπειρα «διαπραγμάτευσης» θα αυξάνει το κόστος των επιπτώσεων και θα περιθωριοποιεί την χώρα, η οποία περιβάλλεται και πάλι από βαθιά δυσπιστία για την ικανότητα της να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που έχει μπροστά της.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κάθε καθυστέρηση κάθε ολιγωρία, έστω και λίγων εβδομάδων, -τι λέω; λίγων ημερών καλύτερα-κάθε απόπειρα διαφυγής, κοστίζει πλέον υπερβολικά και οδηγεί την χώρα στην περιθωριοποίηση.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και είναι επιτέλους καιρός να σταματήσει αυτή η γελοία ιστορία περί των δυνατοτήτων άσκησης πολιτικής «διαφορετικού μείγματος», επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου, ή κάποιων «μαγικών» τρόπων εξόδου από την κρίση.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τέλος.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αν η χώρα θέλει να παραμείνει στην Ευρώπη, και στην Ευρωζώνη, που αποτελεί την μοναδική της ελπίδα να αποφύγει την κατάρρευση και την χρεωκοπία, να το πάρει απόφαση.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υπάρχει μόνο ένας δρόμος και αυτός είναι ο σκληρός και βάναυσος δρόμος των δανειστών και των αγορών, της κυρίαρχης ιδεολογικής και πολιτικής της Ευρώπης, της ακραίας συντηρητικής πολιτικής, της σκληρής λιτότητας και της ανεργίας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τι απομένει συνεπώς σε μια κυβέρνηση να πράξει;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εφ όσον πιστεύει ότι έστω και με αυτήν την πολιτική, εφαρμόζοντάς την πλέον χωρίς παρεκκλίσεις και συμβιβασμούς είναι δυνατή η έξοδος από την κρίση, ας το κάνει με τον καλύτερο τον ταχύτερο και τον αποτελεσματικότερο τρόπο.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αν δεν το πιστεύει, ας δηλώσει καθαρά ότι έφτασε στο τέλος του δρόμου της, στο τέλος των αντοχών της, στο τέλος των ιδεολογικών και πολιτικών συμβιβασμών, στην κόκκινη γραμμή της και ας παραδώσει την εξουσία, στην κρίση του λαού.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Γιατί αν έχει μια ελπίδα να δικαιωθεί από την ιστορία, αυτή περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ενδεχόμενη αναγνώριση ότι ανέλαβε ένα έργο δύσκολο, αντιλαϊκό, απάνθρωπο κάποιες φορές, μόνο και μόνο για να καταφέρει να ανατρέψει αυτό το απίστευτο δίχτυ συναλλαγών, συμφερόντων , ανεύθυνων και εγκληματικών πολιτικών, αναποτελεσματικότητας, διόγκωσης του κράτους για πελατειακούς και μόνο λόγους, μιας γραφειοκρατίας, που εξασφάλιζε απλώς διαπλοκή και συμφέροντα, απίστευτης σπατάλης του δημόσιου πλούτου, που οδήγησαν την χώρα στα πρόθυρα της χρεωκοπίας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Έφερε σε πέρας ένα έργο τιτάνιο και αδιανόητο για την παρακμασμένη πολιτική ελίτ της χώρας, χάρις βέβαια στις θυσίες των εκατομμυρίων ελλήνων.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και έτσι παρέδωσε μια άλλη Ελλάδα, ένα άλλο κράτος, μια διαφορετική –αναγκαστικά- στάση και συμπεριφορά των πολιτών απέναντι στο κράτος.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Θα το πετύχει;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ή στα επόμενα λίγα χρόνια θα δικαιωθούν εκείνοι που προβλέπουν ότι η χρεωκοπία δεν φεύγει από την προοπτική της χώρας και αν όχι αυτή ,οπωσδήποτε η ταπεινωτική εκδίωξη της από την Ευρωζώνη, όταν θα έχουν ελαχιστοποιηθεί οι δυσμενείς επιπτώσεις στο σύνολο της Ευρώπης, από το απευκταίο αυτό σενάριο.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Γιατί δεν πρέπει να έχουμε τώρα πλέον και την ελάχιστη αυταπάτη.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο χρόνος τρέχει εις βάρος μας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υ.Γ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η πλέον οδυνηρή ανακοίνωση από εκείνες που έκανε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ήταν πιστεύω η διαπίστωση του, ότι αυτή η γενιά θα είναι η πρώτη που για πρώτη φορά από το πόλεμο, θα ζήσει χειρότερα, από την προηγούμενη…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στην διαπίστωση αυτή συμπυκνώνεται ολόκληρο το δράμα της σύγχρονης Ελλάδας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και αυτό νομίζω τα λέει όλα. </span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-4551837091211831460?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-66819326470250339032011-09-06T00:06:00.000+03:002011-09-06T00:06:48.332+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΠΑΡΑΖΑΛΗ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΛΟΙΠΟΝ;</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Μόνο μετά την απώλεια της δεδηλωμένης στην Βουλή, μπορεί κανείς να πιστέψει στο ενδεχόμενο αυτό.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Την ευφορία των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου, διαδέχεται σταδιακά μια ρευστή, ανασφαλής και αβέβαιη κατάσταση ,, τόσο στο εσωτερικό όσο και στην Ευρώπη γενικότερα που οδηγεί αναπόφευκτα σε αποπροσανατολισμούς, διαφωνίες, καθυστερήσεις και πρωτοφανή αβεβαιότητα</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η ανάγκη κατ αρχήν να εγκριθούν οι αποφάσεις από τα Κοινοβούλια των κρατών μελών, μετέφερε την οριστικοποίηση της απόφασης της Συνόδου Κορυφής, για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, ακόμη και μέχρι τον Οκτώβριο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί, γιατί οι αγορές δεν είδαν μια «χειροπιαστή» απόφαση και γιατί η κατάσταση στην ευρωπαϊκή οικονομία συνέχισε να επιδεινώνεται και να τίθενται και πάλι σε αμφιβολία η αποτελεσματικότητα και η πληρότητα της σχετικής απόφασης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και στο μεταξύ προέκυψε η «συμφωνία» Ελλάδος Φιλανδίας για τις περίφημες εγγυήσεις, μια κίνηση από την πλευρά της Ελλάδος, που επιδίωκε να ξεκαθαρίσει το τοπίο, αλλά εξελίχθηκε σε ντόμινο διεκδικήσεων και άλλων κρατών, με αποτέλεσμα να παραπεμφεί η υπόθεση στα όργανα της Ε.Ε. και να διαμορφώσει άλλη μία εκκρεμότητα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθυστερήσεις προέκυψαν και στο όντως δύσκολο και περίπλοκο θέμα της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, των τραπεζών δηλαδή, που κρατούν ελληνικά ομόλογα στα θησαυροφυλάκια τους και τώρα πρέπει να παρατείνουν την λήξη τους, με ταυτόχρονο «κούρεμα» ,την αποτελεσματικότητα της επίπτωσης του οποίου στην διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους, αμφισβητούν ήδη οι αγορές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η διεθνής εικόνα της οικονομίας επιβαρύνθηκε από την γνωστή περιπέτεια με το χρέος των ΗΠΑ και τις πρωτοφανείς διενέξεις Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανικών, την συνεχιζόμενη επιδείνωση των πραγμάτων στην Ευρώπη και η λήψη μέτρων λιτότητας από το σύνολο σχεδόν των κρατών της Ευρωζώνης. Μέτρων που μία εβδομάδα μετά και κάτω από την αμφισβήτηση και τις πιέσεις των αγορών, υποχρεούνται να επανεξετάσουν και επαυξήσουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δυστυχώς στο εσωτερικό τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καλύτερα</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η «συναίνεση» ,βούλιαξε στις κομματικές επιδιώξεις τον λαϊκισμό και την φιλοδοξία του Αντώνη Σαμαρά στις γνωστές θέσεις της Αριστεράς, κυρίως όμως στα εσωτερικά προβλήματα της κυβέρνησης και του κόμματος που κυβερνά και την απερίγραπτη αδυναμία του κράτους να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις πιεστικές απαιτήσεις για αποτελεσματικότητα και ταχύτητα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η κατάσταση στην πραγματική οικονομία και την ελληνική κοινωνία επιδεινώθηκε , με το βάθεμα της ύφεσης και την πρωτοφανή ανεργία, αλλά και την ένταση και εξέγερση , όπως αυτές εκφράστηκαν με τις κινητοποιήσεις του καλοκαιριού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης και θεσμικών αλλαγών, βρίσκει απέναντί της συντεχνιακά συμφέροντα, που υποδαυλίζονται από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και όπου δεν επέρχεται συμβιβασμός, που ουσιαστικά αναιρεί την σημασία της αλλαγής ,η ένταση και οι συγκρούσεις αποδιαρθρώνουν τις πόλεις και τις λειτουργίες τους και πλήττουν τον τουρισμό, την σημαντικότερη σχεδόν πηγή που μπορεί να συμβάλλει στην ευνοϊκή εξέλιξη των οικονομικών δεδομένων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εκείνο όμως που κατέστη σχεδόν σύμφυτο γεγονός με την λειτουργία της κυβέρνησης, είναι οι εσωτερικοί διαγκωνισμοί και υπόγειες, αλλά μη αποκρυπτόμενες διαφωνίες υπουργών, τις οποίες δεν εκμεταλλεύεται πλέον μόνο η Ν.Δ. αλλά αναδεικνύουν με τον πλέον κραυγαλέο τρόπο και τα ΜΜΕ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ίσως δε αυτή η τακτική των Μέσων και η σταδιακή αλλαγή στην στάση ακόμη και των παραδοσιακών υποστηρικτών του κυβερνώντος κόμματος, να καταστούν τελικά ο καταλύτης εξελίξεων, καθώς η πολιτική τους και το κλίμα που διαμορφώνουν τροφοδοτούν αναπόφευκτα τα αδιέξοδα της κυβέρνησης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έχει συνεπώς μπροστά της η κυβέρνηση δύο δρόμους, μια και αποκλείστηκε οριστικά η προοπτική της συναίνεσης και ακόμη περισσότερο της συγκυβέρνησης και μάλιστα μετά βδελυγμίας και από τους δύο ενδεχόμενους κυβερνητικούς εταίρους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές , ή η επίμονη παραμονή στην απόφαση να συνεχίσει μέχρι την λήξη της θητείας της τον Οκτώβριο του 2013.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τον τελευταίο καιρό , ή μάλλον τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την αποκάλυψη ότι η ύφεση θα είναι βαθύτερη και ταυτόχρονα την δημοσιοποίηση της έκθεσης της Ανεξάρτητης Αρχής παρακολούθησης της πορείας του Προϋπολογισμού , μέσα σε ένα κλίμα νέων καθυστερήσεων και αδυναμίας έγκαιρης ανταπόκρισης στις υποχρεώσεις της χώρας σχετικά με την δημοσιονομική προσαρμογή και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, κάποιες νέες σκέψεις φαίνεται ότι τέθηκαν στο τραπέζι της στρατηγικής της κυβέρνησης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι συζητήσεις με την τρόικα διακόπηκαν αιφνίδια μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Πέμπτης και η προσπάθεια να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις μιας κρίσης, δεν έπεισε φυσικά κανένα, ανέδειξαν για πρώτη φορά μια τάση από την πλευρά της κυβέρνησης να αμφισβητήσει την εφαρμοζόμενη πολιτική, αυτήν τουλάχιστον που ασφυκτικά επιβάλλουν οι δανειστές της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια προσεκτική ανάγνωση κάποιων σημείων της ομιλίας του πρωθυπουργού στην Εθνική Διάσκεψη, δείχνουν ξεκάθαρα πως η κυβέρνηση ετοιμάζεται να θέσει στο τραπέζι είτε του Εurogroup, είτε αργότερα στην Σύνοδο Κορυφής, όχι απλώς τις «αστοχίες» του προγράμματος που επέβαλε και παρακολουθεί η τρόικα, αλλά κάτι περισσότερο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να θίξει πτυχές της πολιτικής αυστηρής λιτότητας, που επέβαλαν στην Ευρώπη οι κυρίαρχες συντηρητικές δυνάμεις και όχι μόνο αυτές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι γνωστές εδώ και καιρό όχι μόνο οι απόψεις οικονομολόγων αλλά και μεγάλων εφημερίδων τόσο στις ΗΠΑ, όσο και την Ευρώπη, ακόμη και επώνυμων στελεχών της οικονομικής ζωής της Γερμανίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν είναι μόνο το Ευρωομόλογο, που επιτέλους έθεσαν έμμεσα στο τραπέζι οι Μέρκελ-Σαρκοζί, έστω παραπέμποντας το στο άγνωστο μέλλον και για το οποίο σταδιακά διαμορφώνεται , να μην ξεχνούμε και ένας παράλληλος σκεπτικισμός, ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι η τώρα η ανάπτυξη, ως το μόνο μέσον αντιμετώπισης της ύφεσης, η οποία ουσιαστικά καθιστά ανέφικτη κάθε απόπειρα επίλυσης του γενικότερου οικονομικού προβλήματος της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά η ανάπτυξη δεν συνδέεται μόνο με τις διευκολύνσεις για τα υφιστάμενα προγράμματα της Ε.Ε., ή και την καθιέρωση και άλλων, ούτε και μόνο με τις επενδύσεις που ετοιμάζονται να κάνουν Γερμανικές επιχειρήσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Συνδέεται με την ικανότητα του τραπεζικού συστήματος της χώρας να παρέχει ρευστότητα στην αγορά, στις χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, στην λειτουργία των οποίων στηρίζεται εν Ελλάδι τόσο η απασχόληση, όσο και η λειτουργία της αγοράς. </div><div style="text-align: center;">Τι απομένει από όλα αυτά;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ένα μεγάλο ερωτηματικό. Μια ρευστότητα, μια αβεβαιότητα για τις εξελίξεις μέχρι το τέλος του χρόνου.</div><div style="text-align: center;">Αν η κυβέρνηση αντέξει μέχρι τον Δεκέμβριο, όταν θα έχουν οριστικοποιηθεί και τεθούν σε εφαρμογή οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, όταν θα έχουν ξεπεραστεί (;) οι αντιδράσεις των συντεχνιών και των οργανωμένων συμφερόντων απέναντι στην ουσιαστική απελευθέρωση των επαγγελμάτων, όταν θα υπάρξουν απτά αποτελέσματα στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων, όταν το ενιαίο μισθολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων θα γίνει Νόμος του κράτους, όταν θα καταργηθούν περιττές ΔΕΚΟ και δημόσιοι οργανισμοί, όταν θα εφαρμοστεί η εργατική εφεδρεία ,όταν τα πανεπιστήμια θα βρουν έναν ομαλό ρυθμό λειτουργίας, όταν το κίνημα των αγανακτισμένων θα έχει καταλαγιάσει, όταν τα πρώτα δείγματα αντιμετώπισης της ανεργίας θα εμφανιστούν, όταν, όταν….</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μπροστά στις δυσκολίες αυτές και στην συνεχιζόμενη ασφυκτική πίεση της Ευρώπης ,έρχεται στο προσκήνιο από πολλές πλευρές, άμεσα από την αντιπολίτευση, χωρίς ιδιαίτερο πάθος φυσικά, έμμεσα από πολλά ΜΜΕ ακόμη και από τα παραδοσιακά φιλοκυβερνητικά Μέσα, το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών, ως κυρίως της γνωστής ιστορικής διαπίστωσης, της επίλυσης δηλαδή των πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών αδιεξόδων δια της προσφυγής σε εκλογές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο σημείο αυτό θεωρώ ότι την απάντηση μπορούμε να την βρούμε στην πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού στην Εθνική Διάσκεψη του κυβερνώντος κόμματος, ότι η κυβέρνηση θα ανταποκριθεί στην πρόκληση της ιστορίας και θα κάνει το εθνικό της καθήκον. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μπορεί όμως και να αποκλείσει κανείς το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών;</div><div style="text-align: center;">Όχι φυσικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η απώλεια της δεδηλωμένης στην Βουλή, κατά την ψήφιση ενός Νομοσχεδίου, ή και κατά την ψηφοφορία επί προτάσεως εμπιστοσύνης, είναι αναμφισβήτητα ο μόνος δρόμος που μένει για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Αναγκαστικά πλέον.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καμιά άλλη δικαιολογία δεν μπορεί να σταθεί λογικά, για να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές και στο αναπόφευκτο και ανεξέλεγκτο χάος που θα ακολουθήσει.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-6681932647025033903?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-2207077089805718502011-08-09T23:44:00.000+03:002011-08-09T23:44:56.832+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Η ΥΦΑΝΕΤ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div closure_uid_d4t35p="115" style="text-align: center;"><span closure_uid_d4t35p="126" style="font-size: x-large;">Οι ισχυρές αμφιβολίες και τα ερωτηματικά που προκάλεσαν οι δηλώσεις του υφυπουργού Πολιτισμού</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_d4t35p="114" style="text-align: center;">Η ΥΦΑΝΕΤ εμφανίστηκε αιφνιδιαστικά στο προσκήνιο τις προηγούμενες ημέρες, προκαλώντας ερωτηματικά ακόμη και στους αρμόδιους του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο προβλέπεται να στεγαστεί εκεί, όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες διαμόρφωσης των κτιριακών εγκαταστάσεων και του περιβάλλοντος χώρου, κατά τρόπο ώστε να αναδειχθεί σε ένα σύγχρονο μεγάλο Μουσείο. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και λέω αιφνιδιαστικά, γιατί τα τελευταία χρόνια η μοναδική σχεδόν αναφορά στο εντυπωσιακό βιομηχανικό συγκρότημα περνούσε μέσα από τις ανακοινώσεις και τις δραστηριότητες της «Φάμπρικα Υφανέτ» της κατάληψης δηλαδή , που οργάνωνε εκεί διάφορες εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές, εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις και κυρίως συζητήσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είχε σχεδόν λησμονηθεί ότι το Υπουργείο Πολιτισμού είχε αγοράσει το βιομηχανικό συγκρότημα, ήδη από το 2006, αφού το ΚΑΣ είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της αγοράς «για την στέγαση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, πωλητηρίου του ΤΑΠ και άλλων πολιτιστικών λειτουργιών», με το ποσόν των 10.2 εκατομμυρίων ευρώ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ακόμη περισσότερο ,είχε προ πολλού μάλιστα λησμονηθεί ,ότι όταν ο Δήμος Θεσσαλονίκης οργάνωσε Ημερίδα με θέμα την ίδρυση Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης το 1985, πριν από 35 δηλαδή χρόνια, στην Θεσσαλονίκη, η ΥΦΑΝΕΤ αναφέρθηκε ως μία από τις κεντρικές επιλογές στέγασής του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και ακόμη την ίδια τύχη είχε και η πρωτοβουλία της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας να εντάξει στο Πρόγραμμα έργων της, την αγορά και μετατροπή του συγκροτήματος σε Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, υπόθεση που δεν είχε προχωρήσει λόγω των μεγάλων και σύνθετων προβλημάτων (πολεοδομικών, κλπ) που καθιστούσαν την εξέλιξη δυσχερή, παρά την βούληση και της Εθνικής Τραπέζης στην ιδιοκτησία της οποίας ανήκε το εγκαταλειμμένο βιομηχανικό συγκρότημα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάθε φορά που η «Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ» ανακοίνωνε κάποια εκδήλωσή της ,όσοι γνώριζαν την προϊστορία του συγκροτήματος αναρωτιόταν ποια ήταν , αν υπήρχε, η βούληση του ΥΠΠΟ και τα σχέδια του για την ολοκλήρωση αυτού του μεγάλου έργου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αιφνιδιαστικά ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, απαντώντας σε ερώτηση της βουλευτού Εύας Καϊλή, δηλώνει σε έγγραφη απάντησή του στην Βουλή ,ότι «η στέγαση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο πρώην εργοστάσιο της ΥΦΑΝΕΤ αποτελεί μία από τις κύριες προτεραιότητες Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για την πόλη της Θεσσαλονίκης», αιφνιδιάζοντας ακόμη και τους αρμόδιους του Μουσείου, που δηλώνουν άγνοια του γεγονότος, πόσο μάλλον ως της «κεντρικής προτεραιότητας» του, για το ΥΠΠΟΤ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτό τουλάχιστον προέκυψε από την σχετική απάντηση της Προέδρου του Δ.Σ. του ΚΜΣΤ κ. Κατερίνας Κοσκινά, όταν ρωτήθηκε σχετικά:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">«Είναι αυτονόητο και προφανές ότι το υπουργείο ενδιαφέρεται για την μεταστέγαση του μουσείου στην ΥΦΑΝΕΤ. Εμείς πάντως δεν έχουμε λάβει καμιά ενημέρωση από το ΥΠΠΟΤ» </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Για να προσθέσει χαρακτηριστικά «Εφ όσον πάντως οι διαδικασίες ξεκινήσουν και προκηρυχθεί ο διεθνής διαγωνισμός για την αποκατάσταση του κτιρίου, η ολοκλήρωση του τεχνικού έργου θα αργήσει. Πρόκειται για project μεγάλο και χρονοβόρο και στο μεταξύ το ΚΜΣΤ είναι διαρκώς σε αναζήτηση προσωρινής στέγης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης», επαναφέροντας στο προσκήνιο την παλαιότερη δήλωσή της ότι το ΚΜΣΤ πρέπει να αναζητήσει στέγη στο κέντρο της πόλης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια δήλωση που προκάλεσε τότε ερωτηματικά , τόσο γιατί έδειχνε να αφήνει στο περιθώριο του ενδιαφέροντος της ηγεσίας του ΚΜΣΤ την υπόθεση ΥΦΑΝΕΤ, όσο και γιατί ,για όσους τουλάχιστον γνωρίζουν τα πράγματα, η εξεύρεση χώρου τέτοιων δυνατοτήτων και διαστάσεων, για την μεταφορά του ΚΜΣΤ από το συγκρότημα των ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ, είναι σχεδόν εκτός πραγματικότητας, ανεξάρτητα από τα επιχειρήματα που υποστηρίζουν την ιδέα και δεν είναι χωρίς σημασία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι γνωστό άλλωστε ότι το ΚΜΣΤ κατέχει ήδη έναν από τους «πολιτιστικούς χώρους» , που διαμορφώθηκαν στον πρώτο προβλήτα του Λιμανιού, όπου στεγάζει δράσεις του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης και της Μπιενάλε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η οποία Μπιενάλε όπως επίσης είναι γνωστό στεγάζεται τα τελευταία χρόνια, σε όλους σχεδόν τους κεντρικούς πολιτιστικούς χώρους ,στο πλαίσιο της κίνησης των «5 Μουσείων», και των αρχαιολογικών υπηρεσιών, όπως άλλωστε θα κάνει και εφέτος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτή η επιδίωξη του ΚΜΣΤ να «εισβάλει» στο κέντρο της πόλης θα προκάλεσε πιθανόν και ένα «από το πουθενά» δημοσίευμα καθημερινής εφημερίδας ,για φήμες που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό περί συγχωνεύσεων των δύο Μουσείων Σύγχρονης Τέχνης, του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, που στεγάζεται σε ιδιόκτητο χώρο στο κέντρο της ΔΕΘ και του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, που στεγάζεται στους Λαζαριστές και το Λιμάνι.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το σχετικό δημοσίευμα έκανε αναφορά στην ανησυχία των στελεχών και των ιθυνόντων του Μακεδονικού Μουσείου , ότι δεν μπορεί «η ψυχρή λογική των λογιστικών βιβλίων να ακυρώνει μια ιστορία τόσων χρόνων».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι φήμες φυσικά θα μπορύσαν να έχουν μια βάση ξεκινώντας τόσο από τα συνεχή και μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, την γενική οικονομική συγκυρία και φυσικά την δημόσια δήλωση της προέδρου του ΚΜΣΤ, ότι το Κρατικό Μουσείο επιδιώκει να εξασφαλίσει για την στέγαση των δραστηριοτήτων του , χώρο στο «Κέντρο»…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εν τούτοις καμιά συνέχεια δεν δόθηκε στο δημοσίευμα, αλλά δεν υπήρξαν και δηλώσεις διάψευσης, από καμιά τις δύο αναφερόμενες πλευρές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γεγονός που τροφοδότησε την παλιά ιστορία για την συγχώνευση των δύο Μουσείων, που είχε όντως ξεκινήσει κατά την περίοδο ,λίγο πριν από την υιοθέτηση του «Πολιτιστικού κεκτημένου» της πόλης, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τις πρωτοβουλίες της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, από τον τότε υπουργό Πολιτισμού και την μετά λίγο χρόνο επίσημη ίδρυση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ταυτόχρονα την ίδρυση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα, αλλά και άλλων πολιτιστικών φορέων όπως του Μουσείου Φωτογραφίας, του Μουσείου Κινηματογράφου, της Όπερας Θεσσαλονίκης κλπ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Την περίοδο εκείνη είχαν γίνει όντως σχετικές συζητήσεις, που στηρίζονταν στην ιστορία του ΜΜΣΤ, τις συλλογές του, τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν για πολλά χρόνια ώστε η Σύγχρονη Τέχνη να εμφανιστεί στην Θεσσαλονίκη και να διαμορφώσει ένα περιβάλλον και ένα κοινό , ευαισθητοποιημένο και απαιτητικό..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ή συζήτηση αφορούσε την δυνατότητα εξεύρεσης τρόπων ώστε η «συγχώνευση» να εξασφαλίζει την ιστορία ,να αξιοποιεί την εμπειρία, την αυτόνομη παρουσία της εντυπωσιακής συλλογής και τον ρόλο των προσώπων που πρωταγωνίστησαν επί χρόνια στην ίδρυση και κατοχύρωση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ως ενός εκ των σημαντικότερων πολιτιστικών οργανισμών της Θεσσαλονίκης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τελικά οι σχετικές διαβουλεύσεις δεν καρποφόρησαν, όπως δεν καρποφόρησε και η πρόβλεψη του νομοθέτη, που εντάχθηκε στον ιδρυτικό Νόμο του ΚΜΣΤ, και προέβλεπε ότι στην συνέχεια τα δύο Μουσεία θα αναζητούσαν και θα διαμόρφωναν ένα «status» συνεργασίας και κοινής πορείας, παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έτσι κάνοντας καταχρηστική πιθανόν χρήση του γνωστού «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά» δεν αποκλείεται να υπήρξαν και πάλι κάποιες σχετικές συζητήσεις με υποστηρικτές και αντιπάλους της ιδέας, μια και οι δύο όροι που αναφέρθηκαν , τα οικονομικά δηλαδή προβλήματα του ΜΜΣΤ και η επιθυμία των ιθυνόντων του ΚΜΣΤ να κατεβούν στο κέντρο της πόλης, πιθανόν να συνιστούσαν ένα νέο περιβάλλον, προς την κατεύθυνση κάποιας μορφής «συνεργασίας» .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και η μία και η άλλη πληροφορία διαμόρφωσαν ένα θολό τοπίο, καθώς δεν ανέδειξαν κάποια σαφή πειστικά και δεσμευτικά δεδομένα ,όσον αφορά τις προθέσεις του ΥΠΠΟΤ για την ΥΦΑΝΕΤ, ούτε και δόθηκαν κάποιες απαντήσεις, ούτε και υπήρξαν οποιεσδήποτε διαψεύσεις ,για το ενδεχόμενο «συγχώνευσης» , ή «συνεργασίας» των δύο Μουσείων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το βέβαιο πάντως είναι ένα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το εγχείρημα για την στέγαση του ΚΜΣΤ στην ΥΦΑΝΕΤ, θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις , όχι μόνο καλλιτεχνικές και πολιτιστικές, αλλά και αναπτυξιακές καθώς η παρουσία ενός τόσο μεγάλου και δυναμικού πολιτιστικού οργανισμού στην περιοχή της ΥΦΑΝΕΤ, η ανάπλαση του οικοπέδου των 11.668 τ.μ και των κτιρίων συνολικού εμβαδού 16.350 τ.μ. σε συνδυασμό με τις διαμορφώσεις στο χείμαρρο της περιοχής, ασφαλώς θα αποτελέσουν έργο εντυπωσιακών διαστάσεων και επιπτώσεων στην ποιότητα ζωής μιας ολόκληρης περιοχής.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν είναι μάλιστα χωρίς σημασία, ότι το σχετικό αίτημα έχει επανειλημμένα προβληθεί από τους κατοίκους .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πρόκειται άλλωστε για γνωστή πρακτική που έχει εφαρμοστεί σε πολλές μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, με πρωτοβουλίες κυρίως των κορυφαίων πολιτικών παραγόντων, αλλά και στρατηγικών σχεδίων ανάπλασης μεγάλων και υποβαθμισμένων, ή σε παρακμή αστικών περιοχών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και κάτι ακόμη. Έμμεσα σχετικό, μια και προκύπτει από την πρόσφατη απόφαση του ΚΑΣ να επιτρέψει την φιλοξενία κάποιων από τους καλλιτέχνες της 3ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στους χώρους του Επταπυργίου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η αναφορά στο σκεπτικό της απόφασης ότι τα κελιά της απομόνωσης, παραχωρούνται για πρώτη φορά σε φιλοξενία πολιτιστικών δράσεων, μου θυμίζει εκείνη την ελληνική φαντάζομαι πρωτοτυπία ,να γίνονται συχνά στην χώρα γεγονότα «για πρώτη φορά» όταν έχουν προηγηθεί όχι μια αλλά πολλές φορές τα ίδια γεγονότα, στους ίδιους χώρους κλπ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να θυμίσω κατ αρχήν ότι με έγκριση της Μελίνας Μερκούρη , το ΚΘΒΕ , με Καλλιτεχνικό Διευθυντή τον Δημήτρη Μαρωνίτη, παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 1990, πριν δηλαδή από 20 και χρόνια την παράσταση «Οράματα και Θάματα- Μακρυγιάννης Στρατηγός» ,σε μία από τις αυλές των κτιρίων των φυλακών , εγκαινιάζοντας έτσι την χρήση των χώρων για πολιτιστικές εκδηλώσεις και αργότερα ακολούθησαν και άλλες , ιδίως στην χρονιά της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας , αλλά και στην συνέχεια.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_d4t35p="97" style="text-align: center;">Ειδικά για τα κελιά της απομόνωσης λησμονείται , ή αγνοείται στην απόφαση του ΚΑΣ ,ότι ήδη από το 2004, φιλοξενήθηκαν στα κελιά της απομόνωσης δύο από τους καλλιτέχνες , που έλαβαν μέρος στις εικαστικές εκδηλώσεις του Προγράμματος «Νέοι Δημιουργοί των Βαλκανίων-Παραλλαγές σε ένα βαλκανικό χώρο», που είχε οργανώσει η Πολιτιστική Ολυμπιάδα.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-220707708980571850?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-91671438887490207012011-08-07T18:41:00.000+03:002011-08-07T18:41:55.741+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">«PLAN B». Υποχρεωτική επιστροφή στην δραχμή…..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div closure_uid_7sigk8="118" style="text-align: center;"><span closure_uid_7sigk8="129" style="font-size: x-large;">Τα εφιαλτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας και το διεθνές δραματικό και αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_7sigk8="117" style="text-align: center;">Καθώς γύρω μας εξελίσσονται καταιγιστικά οικονομικά γεγονότα, αναδεικνύοντας για μια ακόμη φορά τον πανίσχυρο ρόλο των αγορών και της διεθνούς κερδοσκοπίας, στην Ελλάδα οι αρμόδιοι διαχειριστές της κρίσης αισθάνονται ρίγη, όχι τόσο μπροστά στον απίθανό ογκόλιθο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν και να εφαρμοστούν σε χρόνο ουσιαστικά μηδενικό, όσο μπροστά στο φάσμα να ακυρωθούν στην πράξη οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ισπανία Ιταλία, ΗΠΑ και στο βάθος Γαλλία και Βέλγιο κλυδωνίζονται από τις επιθέσεις των αγορών, Τρισέ, Μπαρόζο και Όλι Ρεντ επανέρχονται πιέζοντας για επιτάχυνση υλοποίησης των αποφάσεων και ταυτόχρονα την Γερμανία να αντιληφθεί επιτέλους κάποτε ότι το εθνικό της συμφέρον, όπως το αντιλαμβάνεται μπορεί να οδηγήσει στον όλεθρο το κοινό νόμισμα , το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης αλλά και να προκαλέσει ένα νέο επεισόδιο Lehman Brothers με άγνωστες παγκόσμιες συνέπειες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η απόφαση της Standard end Poor’s να υποβαθμίσει τις ΗΠΑ και η αναμενόμενη συνέχεια και από άλλους οίκους αξιολόγησης, παρά την σφοδρή απάντηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ δείχνει ότι οι αγορές ξεπέρασαν τον Ρουβίκωνα και πλέον επιδιώκουν να αναδείξουν τον διεθνή «διαχειριστικό» τους ρόλο, ως μιας εξουσίας παράλληλης ,αν όχι υπέρτερης εκείνης των πολιτικών, σε Ευρώπη και Αμερική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχουν βέβαια και οι στοιχειοθετημένες επιστημονικές απόψεις, που θεωρούν ότι όταν μια χώρα θα χρωστά στα προσεχή χρόνια δάνεια που ξεπερνούν το 120% του ΑΕΠ της και τα επιτόκια δανεισμού θα ξεπερνούν το 6,5% τότε η υποβάθμιση είναι αυτονόητη και δεν χρειάζονται άλλου είδους ερμηνείες, για την ενέργεια της S. end P.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η Ευρώπη , κάνει τα τελευταία κρίσιμα χρόνια, κινείται και πάλι με αμφιθυμίες με καθυστερήσεις με..διακοπές της πολιτικής της ηγεσίας στις θάλασσες και τα βουνά…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι τηλεφωνικές επικοινωνίες και οι τηλεδιασκέψεις, είτε από τις παραλίες, είτε από τα γραφεία, δεν φαίνονται ικανές και αποτελεσματικές ,όσο η Γερμανία εφαρμόζει την γνωστή της πολιτική των καθυστερήσεων, όταν δεν περιπλέκει τα πράγματα με τις αλληλοσυγκρουόμενες εκτιμήσεις και δηλώσεις του πολυκέφαλου συστήματος των οικονομικών διαχειριστών της..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έτσι δεν θα ήταν υπερβολικό να υποστηρίξει κανείς ότι από μια κλωστή κρέμεται κυριολεκτικά, η ολοκλήρωση και η υλοποίηση των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου για την Ελλάδα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια βρίσκονται σε διακοπές και η έγκριση τους δεν προβλέπεται πριν από το Σεπτέμβριο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι Τράπεζες , τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τα funds, ο περιβόητος ιδιωτικός τομέας ,την συμμετοχή του οπίου επέβαλε η Γερμανία στην εγκριθείσα λύση του προβλήματος χρέους της Ελλάδας, καλούνται να αποφασίσουν τις ζημίες που επωμίζονται ,μέσα στις χειρότερες συνθήκες αβεβαιότητας και ρευστότητας ,που προκάλεσαν οι τελευταίες επιθέσεις των αγορών κατά της Ισπανίας της Ιταλίας και των ΗΠΑ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ως τα τέλη Σεπτεμβρίου η Ελλάδα θα ζει μέσα στην χειρότερη αβεβαιότητα από την έναρξη της κρίσης, ενώ ταυτόχρονα θα επιχειρεί να εφαρμόσει τα όσα από την δική της πλευρά αποδέχθηκε να πράξει, ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρυθμίσεις, αλλαγές επώδυνες περικοπές , νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, νέα φορολογική Νομοθεσία, και ουσιαστική απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μέσα σε μια τέτοια πρωτοφανή αβεβαιότητα για τις εξελίξεις, τις οποίες θα καθοδηγήσει προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση η Γερμανία με τις αποφάσεις, ή τις αδράνειες της, έρχεται και πάλι στο προσκήνιο η συζήτηση τόσο της αδιαμφισβήτητης πραγματικότητας, ότι η παρούσα κατάσταση αυτή στην Ευρωζώνη ωφελεί την Γερμανία, όσο και ότι δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιδέα επιστροφής στο Μάρκο, ως μέσος απόλυτης κυριαρχίας της στον Ευρωπαϊκό χώρο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Συνέπεια και αυτής της πολιτικής υπήρξε ότι όλες οι αποφάσεις των Συνόδων κορυφής που έχουν ληφθεί από την έναρξη της κρίσης και μετά, βρίσκονταν πίσω από τις ανάγκες των καιρών, γεγονός που το αποδείκνυαν αμέσως μετά οι αγορές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποιος λοιπόν μπορεί να απορρίψει μετά βεβαιότητας, ότι κάποια στιγμή , οι αποφάσεις που θα κληθούν να λάβουν, θα είναι μοιραία καθυστερημένες και θα προκαλέσουν την ανεξέλεγκτη πλέον και επώδυνη ανατροπή στο ευρωπαϊκό νόμισμα;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν υπήρξα ποτέ οπαδός των θεωριών συνομωσίας, ούτε των απίθανων σεναρίων και ιδεοληψιών που κυριαρχούν στον ελληνικό χώρο την περίοδο αυτή, καθώς επ[επιχειρούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα, ή να προτείνουν λύσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σκέφτομαι όμως ότι όταν ο υπουργός των οικονομικών μιλά για «ασύμμετρες επιθέσεις», όταν η κατάσταση γίνεται τόσο ρευστή, όταν σχεδόν τίποτε δεν αποκλείεται, δεν θα ήταν έστω ως «σχέδιο επί χάρτου», μια απόφαση δημιουργίας ενός σχήματος, ειδικών και τεχνοκρατών, που σε κάποιο απομακρυσμένο γραφείο του Υπουργείου Οικονομικών, να εξετάζει τις συνέπειες , διάλυσης του ευρωπαϊκού νομισματικού οικοδομήματος και άρα επιστροφής στην δραχμή και να προετοιμάζει τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισης του σοκ , ή περιορισμού των επιπτώσεων;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να διαμορφώσει ένα σενάριο , έστω «επιστημονικής φαντασίας» , για το απευκταίο ενδεχόμενο, που μπορεί να προκύψει μέσα από την «ασύμμετρη», ανεξέλεγκτη κατάσταση που διαμορφώνεται πλέον και θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια οικονομική ισορροπία, όση έχει απομείνει πλέον;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και μακάρι να καταστεί αχρείαστο. Και ας πάνε στράφι και κάποια κονδύλια αμοιβών. Και ας μεταχθεί στο καλάθι των σκουπιδιών της ιστορίας στο τέλος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Άλλωστε δεν θα ήταν μια άχρηστη εντελώς δουλειά, μια και θα μπορούσε να αποτελέσει κριτήριο των αποφάσεων και των πολιτικών που οφείλει να εφαρμόζει η χώρα, αν δεν θέλει να δει να πραγματοποιείται το εφιαλτικό σενάριο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μήπως θα έπρεπε στο τέλος τέλος, να πάρουμε κάπως στα σοβαρά και τις πληροφορίες που κατά καιρούς δημοσιεύονται είτε ως απόψεις ειδικών αναλυτών, είτε ως απόψεις κορυφαίων στελεχών της οικονομικής ζωής της Γερμανίας, για την «απομάκρυνση» κάποιων μελών, τα οικονομικά δεδομένα των οποίων τροφοδοτούν την κρίση, ή συμβάλλουν στην εμφάνιση και ενεργοποίηση των μηχανισμών ντόμινο στην Ευρώπη;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σκάφτομαι ακόμη πόσα λίγα και ελλειπή πράγματα έχουν αναφερθεί κυρίως ως γενικές πολιτικές αναφορές, στο ενδεχόμενο αυτό. Πόσα λίγα και κυρίως απίθανα, γνωρίζει ο Έλληνας για τις συνέπειες επιστροφής στην δραχμή και πόσο χρήσιμο θα ήταν να γνωρίζει τις συνέπειες αυτές ,σε όλο το φάσμα της εθνικής και της ατομικής του πορείας και φυσικά του κοινού μέλλοντός μας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί λοιπόν θα ήταν τόσο ακραίο σενάριο, ή φοβικό, ή προβοκατόρικο, αν οι αρμόδιοι είχαν αποφασίσει να στήσουν χωρίς δημοσιότητα φυσικά, μια τέτοια επιτροπή;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί μήπως και τα όσα συμβαίνουν την εποχή αυτή , όπως π.χ. η διαμάχη Δημοκρατικών -Ρεπουμπλικάνων στα Νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, μέχρι το παρά πέντε της κήρυξης στάσης πληρωμών, από την μεγαλύτερη οικονομική δύναμη του πλανήτη, είναι φυσιολογικά και συνήθη στην παγκόσμια οικονομική ιστορία;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ή μήπως μπορεί πια κανείς, άτομα και χώρα, να εμπιστεύονται απόλυτα ότι η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Μπερλουσκόνι, είναι οι ηγέτες που έχει την στιγμή αυτή απόλυτη ανάγκη η Ευρώπη;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και κυρίως ότι δεν θα έχουν την παραμικρή αναστολή να καθιερώσουν στην Ευρωζώνη σχήματα δύο ταχυτήτων, η και περιορισμού της στις ισχυρές και μόνο χώρες;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και στο μεταξύ;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είχαμε τουλάχιστον την τύχη να έχουμε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτόν που έχει την πολιτική εμπειρία και την δύναμη να εφαρμόσει ό,τι ο Άνχελ Γκουρία, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΟΣΑ, που μετέφερε πρόσφατα στην Αθήνα την πρώτη αισιόδοξη εκτίμηση για το αύριο της χώρας, συνιστά:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_7sigk8="97" style="text-align: center;">«Εφαρμογή, εφαρμογή, εφαρμογή. Εκτέλεση, εκτέλεση, εκτέλεση» των προβλέψεων του Μεσοπρόθεσμου. </div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-9167143888749020701?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-54760579700287561622011-07-19T19:34:00.000+03:002011-07-19T19:34:46.713+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΕΝ ΟΨΕΙ ΜΙΑΣ ΑΚΟΜΗ ΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Με πρωταγωνιστές τα «μικρά παιδιά» ,στο τιμόνι των κυρίαρχων χωρών της….</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και στο βάθος να αχνοφέγγει ένα απρόσμενο «θαύμα»;</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ευρώπη με αφορμή τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας αλλά στην ουσία και στο βάθος με αφορμή την κρίση χρέους στην Ευρώπη, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ευφυές σενάριο επιστημονικής φαντασίας, για το πώς το μεταπολεμικό όραμα της Ενωμένης Ευρώπης πυρπολήθηκε στα χέρια των «νάνων» της πολιτικής και μαθητευομένων μάγων, εξυπηρέτησης των στενών εθνικών και ακόμη χειρότερο εκλογικών συμφερόντων τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Διαβάζοντας κανείς τον διεθνή τύπο, τους διακεκριμένους αναλυτές και ειδικούς οικονομολόγους, την καθημερινή ειδησεογραφία ,ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού, φτάνει πραγματικά στο σημείο να πιστεύει ότι ονειρεύεται έναν εφιάλτη και δεν ζει μια πραγματικότητα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το πώς παίζουν με την φωτιά που φαίνεται έτοιμη να εκραγεί και να καταπιεί το κοινό νόμισμα και μαζί την ύπαρξη της Ενωμένης Ευρώπης και την ευημερία των εκατομμυρίων πολιτών της, το πώς αργούν, κωλυσιεργούν, αλλάζουν από ημέρα σε ημέρα και από ώρα σε ώρα άποψη για την προτεινόμενη λύση, το πώς διαφωνούν και ο καθένας στέκεται πεισματικά πίσω από την άποψή του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι απίστευτο πως δεν μπορεί να κατανοήσει το αυτονόητο η Άγκελα Μέρκελ, ότι δεν πρόκειται να την σώσει από την προσεχή εκλογική αναμέτρηση η «συμμετοχή των ιδιωτών» στην οριστική αντιμετώπιση του χρέους της Ελλάδας και το χειρότερο δεν πρόκειται να διασωθεί απέναντι στην ιστορία, αυτή η «μικρή» διάδοχος ενός από τους διακεκριμένους οραματιστές και δημιουργούς της Ενωμένης Ευρώπης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και αυτά όταν από παντού και από τα πλέον επίσημα χείλη της επισείουν τον κίνδυνο που μεγαλώνει καθημερινά, ότι η φωτιά που τροφοδοτεί με την πολιτική της δεν απειλεί μόνο τον κατάξερο «κάμπο» της Ευρώπης, αλλά και την Αμερική, σε μια πολύ επικίνδυνη και χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της κρίση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ακόμη και η πρώτη απόπειρα των «θεσμικών» εκπροσώπων της Ευρώπης, του Προέδρου του Συμβουλίου Βαν Ρομπάϊ, του Προέδρου της Κομισσιόν Ζοζέ Μπαρόζο, του επικεφαλής του Γιουρογκρούπ Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ και του Επιτρόπου Όλι Ρεν, να «χειραφετηθούν « και να συγκαλέσουν έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, έπεσε στο κενό, μετά την κυνική άρνηση της Γερμανίας που απέδειξε τον κυρίαρχο ρόλο της στην πορεία των πραγμάτων στην Ευρώπη, αλλά το έκανε και με τρόπο σκληρό και κυνικό και χωρίς προσχήματα, ανακοινώνοντας ότι « η Σύνοδος θα συνέρθει μόλις ολοκληρωθεί η σχετική πρόταση « στέλνοντας στον κάδο των αχρήστων την απόπειρα των θεσμικών παραγόντων και επιμένοντας στην διελκυστίνδα για την ανάμειξη των ιδιωτών δηλαδή των τραπεζών, στην όποια ρύθμιση για το Ελληνικό δημόσιο χρέος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και στο μεταξύ οι αγορές, πανίσχυρες, ανέγγιχτες, ελεύθερες στην εξυπηρέτηση των γνωστών κερδοσκόπων , καθορίζουν μέσω των οίκων αξιολόγησης, την κατεύθυνση των αποφάσεων, πιέζουν αποκλειστικά και μόνο με γνώμονα το συμφέρον των πελατών τους, ουσιαστικά καθοδηγούν τις εξελίξεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι ευρωπαίοι πολίτες, η ζωή τους ,η καθημερινότητα τους, το μέλλον τους ,απουσιάζουν ολοσχερώς όχι μόνο από τα κριτήρια των αποφάσεων ,αλλά και από τους προσχηματικούς έστω λόγους τους. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αγορές, οίκοι αξιολόγησης, πολιτικές ηγεσίες, μιλούν καθημερινά και συχνά πολλές φορές την ίδια ημέρα, χωρίς να κάνουν την παραμικρή αναφορά στους λαούς της Ευρώπης και στις δυσμενείς ή ευμενείς επιπτώσεις ,που μπορεί να έχουν στην ζωή τους αυτά που με περισσή ευκολία εξαγγέλλουν, υποστηρίζουν σθεναρά και επιδιώκουν να επιβάλλουν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει προ πολλού καταρρεύσει στις συνειδήσεις των πολιτών της Ευρώπης και δεν απομένει και η τυπική αναγγελία του θανάτου του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά όχι μόνο γι αυτόν τον λόγο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια ανάπηρη νομισματική ένωση, για τις ελλείψεις της οποίας κραυγάζουν και τα πλέον συντηρητικά στόματα, οδεύει στο αδιέξοδο χωρίς κανείς να δηλώνει έστω και την στιγμή αυτή την επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης του πραγματικού προβλήματος, της γενεσιουργού αιτίας των προβλημάτων της «περιφέρειας» .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και τώρα στ καθ ημάς,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθώς βρισκόμαστε στο επίκεντρο της κρίσης, με την άκρη της θρυαλλίδας εγκατεστημένη σταθερά στην Αθήνα και τις απολήξεις στην Ευρώπη, αλλά και την Αμερική και τον κόσμο, είναι φυσικό να επιδιώκεται η όποια λύση μέσα από την «περίπτωση Ελλάδα».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Επιτέλους η Γερμανία συγκατένευσε να πραγματοποιηθεί η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής την προσεχή Πέμπτη. Να συμπεράνουμε πως στο παρασκήνιο ολοκληρώνονται οι επί μέρους «ρυθμίσεις» για μια συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στις ανεπίσημες πληροφορίες που διοχετεύονται από δύο πηγές το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο, που συνεδριάζει στην Ρώμη και αναζητεί τους τρόπους «συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα» και τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης στις Βρυξέλλες, φαίνεται πως με την προτεινόμενη λύση, θα αντιμετωπιστούν:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας, με επιμήκυνση , «κούρεμα» κάποιου τύπου και μείωση του επιτοκίου, ώστε να καταστεί πραγματικά διαχειρίσιμο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η εξασφάλιση των δανείων που θα χρειαστεί η χώρα για την περίοδο 2012-2014, μια και δεν θα μπορεί να βγει στις αγορές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η αποδέσμευση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ από την δέσμευση της εθνικής συμμετοχής, με στόχο την επιτάχυνση της ανάπτυξης, που όπως δείχνουν όλες οι πληροφορίες έχει πλέον συνδεθεί με την όποια επίλυση της κρίσης, ως αυτονόητος όρος για την αυτοδύναμη εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ενθάρρυνση του ιδιωτικού κεφαλαίου κυρίως της Γερμανίας για επενδύσεις στην χώρα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο «κάδρο» που διαμορφώνεται είναι αναμφισβήτητο ότι πρέπει να προστεθεί και η κατάσταση των ελληνικών τραπεζών, μετά την θετική εξέλιξη των stress tests για τις πέντε μεγάλες ελληνικές τράπεζες, καθώς εκτός των άλλων το τραπεζικό σύστημα θα κληθεί τώρα να παίξει τον ρόλο του στην ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης και της επιχειρηματικότητας. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν λοιπόν οι τρείς παραπάνω όροι εκπληρωθούν, μέσα από την απόφαση της Συνόδου κορυφής, τότε ακόμη και στην απευκταία περίπτωση που χαρακτηριστεί από τους οίκους αξιολόγησης ως «επιλεκτική χρεωκοπία» ,περί της οποίας τόσος λόγος έγινε τελευταία, ο χαρακτηρισμός θα καταστεί λέξη χωρίς περιεχόμενο και τότε θα μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι για την Ελλάδα τουλάχιστον έχει πραγματοποιηθεί το «θαύμα» ,στο οποίο είχαν στηριχθεί όλες οι ελπίδες για την αντιμετώπιση αυτής της χωρίς προηγούμενο και χωρίς διέξοδο κρίσης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά τότε θα βρεθούμε «ενώπιος ενωπίω» με τις αδυναμίες και τις δυνατότητες μας, με τις ευθύνες , αλλά και την ωριμότητα του πολιτικού συστήματος, με τις ευθύνες που αναλογούν στον καθένα μας, άλλες μικρές και άλλες μεγάλες ,για να ανοίξει ένας δρόμος προς το μέλλον. Τότε θα φανούν και οι βαθύτερες αιτίες της κρίσης, τότε θα αναδειχθούν οι νέες προκλήσεις, τότε με λίγα λόγια θα έρθει η ώρα της αλήθειας για την χώρα και του πολίτες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και μία παράμετρος, που δεν πρέπει να μας διαφεύγει</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η ελληνική κρίση οδηγεί αργά αλλά σταθερά την Ευρώπη στο να συνειδητοποιήσει τα ουσιαστικά προβλήματα της καθιέρωσης του κοινού νομίσματος χωρίς την παραμικρή πρόνοια για την κοινή ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αργά ή γρήγορα η Ευρώπη, θα θέσει στο τραπέζι το καίριο για το μέλλον της πρόβλημα και θα ξεκινήσει μια μακρά φαντάζομαι συζήτηση, η οποία όμως αναγκαστικά θα καταλήξει καθώς θα μεταβάλλεται και ο πολιτικός</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">χάρτης της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Έντονες αντιδράσεις , οι περισσότερες επικριτικές, προκάλεσε η απόφαση δύο βουλευτών ,μιας γυναίκας και ενός άνδρα ,με διαφορετικά κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα, να επιστρέψουν τα μεγάλου κυβισμού βουλευτικά αυτοκίνητά τους και να παραιτηθούν από τις αποζημιώσεις συμμετοχής τους σε επιτροπές της Βουλής.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ομολογώ πως μου έκανε μεγάλη εντύπωση η σκληρότητα των επικρίσεων, όχι μόνο από τους «συναδέλφους» τους βουλευτές, αλλά και από «σοβαρούς» δημοσιογράφους και άλλους .</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αναρωτιέμαι γιατί μια πράξη έστω συμβολικού χαρακτήρα, παραίτησης από κάποιο «προνόμιο» από τα χιλιάδες που το πολιτικό σύστημα και η γνωστή αντίληψη διαχείρισης της δημόσιας εξουσίας, έχει εξασφαλίσει σε δημόσιους λειτουργούς, αλλά και ανώνυμους «παράγοντες» και υπαλλήλους , δέχτηκε αυτόν τον καταιγισμό ειρωνείας, και καταγγελίας περί δήθεν λαϊκισμού και εντυπωσιασμού.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί έπρεπε να στραφεί προς τα εκεί η κοινή γνώμη και όχι προς μια διάθεση- ειλικρινή ή όχι- να αποποιηθούν κάποιοι μερικά από τα προνόμια που τους παρέχει ανοιχτόχερα η κρατική εξουσία, ή οι όποιοι θεσμοί δημόσιας λειτουργίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί αυτή η αυτόβουλη παραίτηση δεν συνάντησε την ομόθυμη αποδοχή και την δημόσια επικρότηση της;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μας περισσεύουν τα παραδείγματα του τύπου αυτού, σε μια εποχή που η κατάργηση των κάθε είδους προνομίων, μικρών, ή μεγάλων εμφανών, ή αφανών, αποτελεί όχι μόνο λογική συνέπεια της οικονομικής κρίσης, αλλά έστω και έμμεση ένδειξη αλληλεγγύης, προς όλους εκείνους του χιλιάδες, που δεν χάνουν απλώς προνόμια και διακρίσεις, αλλά σημαντικό τμήμα της αμοιβής εργασίας ,που δεν αρκεί πλέον για την επιβίωσή τους;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Για να μην αναφερθώ στις χιλιάδες των αγνώστων ,άλλα υπαρκτών προσώπων, που έχασαν τα πάντα μέσα στην ανεργία;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-5476057970028756162?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-17010427068481526142011-07-05T01:37:00.001+03:002011-07-07T18:16:37.355+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΕΝΤΑΞΕΙ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">ΤΟΤΕ ΟΜΩΣ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΊ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΥ…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">….Και μια νηφάλια φωνή….</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Από την επομένη της περιπετειώδους ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου και των δύο Εφαρμοστικών Νόμων, άρχισε η φιλολογία περί εκλογών το αργότερο το φθινόπωρο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ως μια πρώτη και εύκολη δικαιολογία προβάλλεται μια παλαιότερη δήλωση του Βαγγέλη Βενιζέλου, ότι το «Μνημόνιο 2», η σχετική δηλαδή Σύμβαση που θα περιλαμβάνει τις ρυθμίσεις του Μεσοπρόθεσμου, πρέπει να ψηφισθεί από αυξημένη πλειοψηφία βουλευτών τουλάχιστον των δύο τρίτων δηλαδή των 180 και όχι των 151, με την οποία ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η σχετική αναφορά περιελάμβανε φυσικά και την ερμηνεία αυτής της δήλωσης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με κανένα τρόπο δεν θα θελήσει ο νέος υπουργός Οικονομικών να αναλάβει το βάρος των πιο σκληρών μέτρων που έχουν ληφθεί ποτέ στην μεταπολεμική ιστορία της χώρας, και άρα καθορίζοντας τον αριθμό 180, φέρνει την Ν.Δ. προ του διλήμματος, ή να τον ψηφίσει και να καταστεί «συνυπεύθυνη», ή να τον καταψηφίσει και να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές, αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη γι αυτό και το σχετικό κόστος με δεδομένη την αντίθεση της κοινής γνώμης σε πρόωρες εκλογές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν χρειαζόταν και πολύ για να σπεύσει ο Αντ. Σαμαράς να δηλώσει με κατηγορηματικό τρόπο ότι αποκλείεται να κάνει κάτι τέτοιο η Ν.Δ,. και αν ο Γ. Παπανδρέου φέρει τέτοια ρύθμιση στην Βουλή θα έχει εκείνος την ευθύνη των πρόωρων εκλογών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθώς οι ημέρες περνούν η συζήτηση για πρόωρες εκλογές συνεχίζεται, αλλά αυτήν την φορά τα επιχειρήματα φαίνεται να αποκτούν μια λογική βάση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν αντέχει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ να εφαρμόσει τις προβλέψεις και τις ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται σ αυτό το τερατώδες Μεσοπρόθεσμο, αλλά και αν το επιχειρήσει αποκλείεται να το πετύχει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα χρονικά περιθώρια είναι ασφυκτικά, η κρατική μηχανή παραμένει αδρανής και εχθρική, οι βουλευτές δέχονται τεράστιες πιέσεις, η κοινωνία θα εξεγερθεί και πάντως , τι έχει περισσότερο να χάσει, αν αρνηθεί να εκτελέσει τα μέτρα που θα της ζητηθούν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αυτό το τελευταίο, υπαινίσσεται , ή μάλλον το λέει ξεκάθαρα, ο Σταύρος Λυγερός, κάνοντας ένα βήμα πιο πέρα από την κινητικότητα που συγκεντρώνουν οι «Αγανακτισμένοι», μιλώντας για μια «λευκή κοινωνική απεργία».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο σημείο αυτό βέβαια γεννιέται το ερώτημα αν η κυβέρνηση, μόλις τώρα μετά τις δραματικές ψηφοφορίες αντιλήφθηκε την έκταση και την σκληρότητα των μέτρων που περιλαμβάνονται στο Μεσοπρόθεσμο , ή την πολυπλοκότητα των αποφάσεων και των ρυθμίσεων που απαιτούνται σε χρόνο μηδενικό, όπως αυτός για τις αποκρατικοποιήσεις, το νέο Μισθολόγιο των Δημοσίων υπαλλήλων τον νέο Φορολογικό Νόμο, αλλά και τις εκατοντάδες επί μέρους ρυθμίσεις και κυρίως επιβαρύνσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποιος κοινός νους μπορεί να το ισχυριστεί κάτι τέτοιο;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Άλλωστε την αναγκαιότητα τους την απέδειξε και η Ν.Δ. ψηφίζοντας το 50% σχεδόν των επί μέρους ρυθμίσεων κατά την συζήτηση και ψήφιση των Εφαρμοστικών Νόμων, από την μια δείχνοντας το αναπόδραστο του πράγματος, και από την άλλη επιδιώκοντας να εξασφαλίσει, μάταια βέβαια, κάποιο φύλλο συκής απέναντι στην οργή των ομοϊδεατών της στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός, ο υπουργός των Οικονομικών γνώριζαν πολύ καλά πως αμέσως μετά την ψηφοφορία θα έχουν απέναντι τους, την καθημερινή πίεση της τρόικας, την Ν.Δ. το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, τα ΜΜΕ, τους «Αγανακτισμένους» και κυρίως την ίδια την κοινωνία στο σύνολό της που θα βλέπει ότι η πορεία της χώρας γίνεται ακόμη πιο σκοτεινή, η ζωή των ανθρώπων να επιδεινώνεται, η αγορά να βογκάει και συνακόλουθα η ανεργία να αυξάνεται και στην πραγματικότητα να μην γίνεται και πάλι τίποτε για την φοροδιαφυγή, που χρειάζεται θεσμικές αλλαγές και χρόνο </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το πιο σημαντικό. Αυτό που ξεχνάμε πολύ εύκολα. Δεν ρωτήθηκε η κυβέρνηση αν συμφωνεί. Της επιβλήθηκαν με τρόπο σκληρό , κάτι ξέρει και ο υπουργός Οικονομικών γι αυτό, με το γνωστό πλέον δίλλημα, μέτρα ή χρεωκοπία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά κάποιες προσδοκίες, όπως η εξασφάλιση των αναγκαίων δανείων για το 2012-2014, κάποιου είδους ρύθμιση του συνολικού χρέους και η αποδέσμευση των κοινοτικών κονδυλίων του ΕΣΠΑ για την ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της ανεργίας. Αλλά αυτά θα μπορούσαν να συζητηθούν μόνο μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, και των Εφαρμοστικών Νόμων και φυσικά του «Μνημονίου 2», της σχετικής δηλαδή Σύμβασης με την τρόικα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάτω από τα δεδομένα αυτά, η κυβέρνηση, έχοντας και την νέα δομή της για μια «νέα επανεκκίνηση», ψυχολογικά τουλάχιστον, τρέχει τώρα να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να βρει μέσα σε ένα εξάμηνο τα 6.5 δισ. από «έσοδα» και «περιορισμό των δαπανών» και ξέρουμε τι σημαίνει αυτό και να εξασφαλίσει τα πρώτα 10 δισ. από τις αποκρατικοποιήσεις και ξέρουμε επίσης τι σημαίνει αυτό.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και δεν είναι χωρίς σημασία και επιπτώσεις το γεγονός, ότι οι «εταίροι» μας επιδεικνύουν τον τελευταίο καιρό έναν απίστευτο κυνισμό , συνοδευόμενο από δυσπιστία , καχυποψία , αμφισβήτηση , αλλά και μια προσβλητική συμπεριφορά, ενώ δεν έχουν καμιά αναστολή να μιλήσουν δημόσια και από επίσημα χείλη πλέον, για μια χώρα «περιορισμένης κυριαρχίας», που αφήνει την πικρή γεύση μιας χώρας «προτεκτοράτο» της Ε.Ε., που από μόνη της και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και εδώ ακριβώς γεννιέται το ερώτημα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όταν όλα αυτά θα έχουν γίνει πραγματικότητα, όταν όλα αυτά θα τα αντιληφθεί πλήρως και δραματικά ο κόσμος, όταν θα έχει γίνει αποδέκτης αυτής της συμπεριφοράς των «εταίρων», τότε αυτή η κυβέρνηση θα προκηρύξει εκλογές;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όταν θα έχει εισπράξει μόνη της όλο το πολιτικό κόστος της διάσωσης της χώρας, όταν η κοινωνία θα βρίσκεται σε πρωτοφανή εξέγερση, όταν οι «αγανακτισμένοι» θα πλημμυρίζουν τις πλατείες κάτω από τις σημαίες του τύπου «δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε»,για να μην θυμηθώ τα όσα γράφτηκαν και βροντοφωνάχθηκαν κατά της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, τότε ο Γ. Παπανδρέου θα προκηρύξει εκλογές;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είπαμε στην αρχή, πως πρέπει να βρεθεί ο άνθρωπος που θα ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι αυτός θα είναι ο Γ. Παπανδρέου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μα τότε ποιος;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει ασφαλώς ένας απρόβλεπτος, τώρα πλέον όχι και τόσο, παράγων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μια καθολική εξέγερση της κοινωνίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πραγματικότητα των «Αγανακτισμένων», παρ όλα τα μηδενιστικά χαρακτηριστικά της, παρ όλη την έλλειψη πολιτικής σκέψης και στόχων, παρά τον αυθόρμητο χαρακτήρα της, δείχνει ότι τον τελευταίο καιρό έχει αποκτήσει κάποιας μορφής «καθοδήγηση».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στελέχη του Συνασπισμού, αλλά και ακροδεξιών οργανώσεων, φαίνεται να έχουν κινητοποιηθεί στην κατεύθυνση αυτή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όσο κι αν η διάκριση ανάμεσα στους Αγανακτισμένους και τα γνωστά στοιχεία που δημιούργησαν τα προχθεσινά πρωτοφανή γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας , είναι εμφανής , δεν παύει η «συνύπαρξή» τους να αποτελεί ένα απίστευτα επικίνδυνο μείγμα, που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως μπορεί να εξελιχθεί και πως μπορεί να «εκραγεί»..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σε μια τέτοια περίπτωση μόνο πιστεύω, πως το ενδεχόμενο των εκλογών μπορεί να συζητηθεί σοβαρά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εκτός των άλλων και γιατί θα δείχνει πλέον πως όχι μόνο δεν μπορεί να προχωρήσουν τα πράγματα, αλλά πλέον θα διακυβεύονται το παρόν και το μέλλον των θεσμών, και ότι άλλη δικλείδα ασφαλείας δεν θα υπάρχει εκτός από την προσφυγή στον λαό, υπέρτατο κριτή μοναδικό και τελευταίο θεσμικό παράγοντα , που μπορεί να δώσει απάντηση στα δραματικά αδιέξοδα της χώρας. Την όποια απάντηση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ. 1</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχουν βέβαια και τα «σενάρια συνομωσίας» για την ερμηνεία των πραγμάτων. Η κυβέρνηση καταθέτει το Μνημόνιο 2 και ζητεί την ψήφισή του με 180 βουλευτές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δύο πράγματα θα συμβούν τότε. Ο Αντ. Σαμαράς αρνείται την ψήφιση από την Ν.Δ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η κυβέρνηση παραιτείται, διεξάγονται εκλογές και η Ν.Δ. αναδεικνύεται πρώτο κόμμα , οπότε ο Αντ. Σαμαράς καλείται να εφαρμόσει εκείνος το Πρόγραμμα του Μεσοπρόθεσμου, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα να αλλάξει το «μείγμα» του. Υπάρχει το προηγούμενο των ομολόγων του και ομοϊδεατών πρωθυπουργών της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, το γνωρίζει πολύ καλά και αποτελεί τον εφιάλτη του.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πολιτική βέβαια δεν ασκείται με βάση την «βεντέτα», ή την «εκδίκηση», αλλά σε μια τόσο δύσκολη και ρευστή περίοδο κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει τη εξέλιξη των πραγμάτων με βάση την λογική, ή και συνήθη πρακτική.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ. 2</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και για να μην μείνω στα ζοφερά των ημερών, θα παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από την συνέντευξη του Στέλλιου Ράμφου στην Καθημερινή, μόνο και μόνο γιατί μιλάει με νηφαλιότητα , με βαθιά αίσθηση του λαϊκού αιτήματος, με μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση, γεγονός σπάνιο στην εποχή μας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">«Πιστεύω ότι αυτή η περίσταση είναι μια καλή, αλλά δύσκολη ευκαιρία. Θεωρώ ότι πρέπει να πάμε, όπου πρέπει να πάμε, μέσα από αυτό που είμαστε. Δεν μπορούν να γίνουν βιασμοί. Ποια χειρονομία θα ήταν η ενδεδειγμένη; Αυτό που ζητάει ο κόσμος, μέσα σ αυτήν την κρίση της γενικής αναξιοπιστίας που βρέθηκε, συνοψίζεται σε δύο λέξεις: παράδειγμα και νόημα. Το ένα είναι να πείσουν αυτοί οι άνθρωποι που τις τελευταίες δεκαετίες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχαν τα πράγματα στα χέρια τους, συμμετέχοντας στον κοινό πόνο. Μια τέτοια κίνηση θα έχει λογική και πολύ αίσθημα. Ο λαός θα το εισπράξει σαν συμμετοχή στην οδύνη του. Και το δεύτερο, νόημα. Δηλαδή δικαιοσύνη. Τι θα έχει γίνει τότε; Θα υπάρχει κίνηση εσωτερικής επικοινωνίας και επαφής με τους ανθρώπους, Ό,τι και να γίνει σήμερα, τα μέτρα και οι πρωτοβουλίες που προσπαθούν να πάρουν θα μειονεκτούν γιατί δεν θα υπάρχει συμπαράσταση. Ακόμη κι αν γίνουν εκλογές, εάν έρθει η αντιπολίτευση στα πράγματα, και έχει δίκιο, επειδή ακριβώς κι αυτή θα στερείται της εμπιστοσύνης του λαού, πάλι θα ναυαγήσει. Επομένως προέχει η συναίνεση, πάση θυσία. Πάση θυσία…»</div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-1701042706848152614?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-50905289085850628542011-06-18T10:49:00.000+03:002011-06-18T10:49:39.964+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ή ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ;</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ένα ερώτημα με αυτονόητη απάντηση</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ακούω και διαβάζω την παραφιλολογία των τελευταίων ωρών, μεταξύ πολλών άλλων, με επίκεντρο ένα ερώτημα: Παπαδήμος, ή Βενιζέλος;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πραγματικά αναρωτιέμαι πόση σοβαρότητα, σημασία και αξία έχει αυτή η συζήτηση, όταν λάβει κανείς υπ όψιν τις εξελίξεις στην Ευρώπη γύρω από το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα στο σύνολό του, δηλαδή εκταμίευση του υπολοίπου δανείου των 110 δις. δανεισμός για το 2012 και το 2013 και κάποιου είδους ρύθμιση του δημόσιου χρέους ώστε να είναι διαχειρίσιμο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μέσα στον ορυμαγδό των τελευταίων εξελίξεων και κάτω από τη0 ψυχολογικό και πραγματικό βάρος των γεγονότων που εμφανίστηκαν στην διάρκεια της γενικής απεργίας και έκαναν και πάλι στον γύρο του κόσμου, οι σημαντικές εξελίξεις στις συζητήσεις και διαφωνίες- κυρίως αυτές- στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος , πέρασαν στα ψιλά των εφημερίδων και στο τέλος των δελτίων ειδήσεων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όμως εκεί εξελίχθηκαν εξαιρετικής σημασίας γεγονότα ελληνικού ενδιαφέροντος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Φαίνεται πως μετά την επίμονη παρέμβαση των ΗΠΑ και την χθεσινή συμφωνία Σαρκοζί- Μέρκελ, ο ορίζοντας ξεκαθαρίζει, μια λύση «πακέτο» για το ελληνικό χρέος βρίσκεται στο τραπέζι. Ενδεχομένως μια γεύση του θα έχουμε από τις συναντήσεις του Eurogroup και του Ekofin των αμέσως προσεχών ημερών..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αργά ή γρήγορα η Ευρώπη και μάλλον πολύ γρήγορα, θα καταλήξει σε μια λύση, οριστική αυτήν την φορά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλοι δείχνουν τώρα να βιάζονται.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν έχει περιθώρια καθυστερήσεων γιατί βλέπει ήδη τα πρώτα αρνητικά φαινόμενα στην αντιμετώπιση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας από τις αγορές, βλέπει δηλαδή αυτό που τρέμουν Ευρώπη και ΗΠΑ, ένα απροσδιόριστο προς το παρόν σπιράλ να εξελίσσεται με επίκεντρο την Ελληνική κρίση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποιο είναι συνεπώς το επόμενο κύριο καθήκον του Υπουργείου Οικονομικών;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ασφαλώς όχι οι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, το ΔΝΤ την ΕΚΤ και την Ευρώπη. Και φυσικά η όποια πολιτική και οικονομική προσωπικότητα, με το όποιο κύρος της ελάχιστα μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις και τις αποφάσεις, όπου διακυβεύονται η οικονομική σταθερότητα Ευρώπης και ΗΠΑ και όπου το εθνικό συμφέρον εταίρων και μη πρυτανεύει συνήθως.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το κεντρικό και επείγον πρόβλημα στην Ελλάδα, είναι να κινηθούν επιτέλους οι μηχανισμοί του κράτους, να κυνηγηθεί αμείλικτα η φοροδιαφυγή, να κινηθούν κανονικά και αποτελεσματικά οι εισπρακτικοί μηχανισμοί, να δραστηριοποιηθούν επί τέλους οι υπαρκτές οικονομικές δυνατότητες των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, να αρχίσει να εξετάζεται με πολιτική αντίληψη και αίσθηση της κοινωνίας κάθε δυνατότητα ελάφρυνσης των τάξεων που έχουν οδηγηθεί στα αδιέξοδα και γεμίζουν την πλατεία Συντάγματος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Απαιτείται συνεπώς εκεί στο Υπουργείο Οικονομικών μια πολιτική παρουσία, με γνώση με ικανότητες , με αποτελεσματικότητα με ισχυρή προσωπικότητα, με πειστικό λόγο , με συναίσθηση της ξεχασμένης αρχής, ότι δεν διαχειρίζονται απλώς μόνο αριθμούς και μεγέθη και στόχους, αλλά και την ζωή, το μέλλον την μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υπάρχει σ αυτήν την χώρα έστω και ένας πολίτης που να πιστεύει ότι για τον ρόλο αυτόν ο Λουκάς Παπαδήμος είναι καταλληλότερος από Βαγγέλη Βενιζέλο;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Νομίζω δε πως την άποψη αυτήν επιβεβαιώνει και η τελευταία αναφορά σε ενδεχόμενο χρεωκοπίας της Ελλάδας, που έγινε από τα χείλη ενός γνωστού οικονομικού παράγοντα του Άλαν Γκρίσπαν στο πρακτορείο Bloomberg, δηλώνοντας:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">«Είναι σχεδόν βέβαιη η χρεωκοπία της Ελλάδος, καθώς είναι εξαιρετικά απίθανο να λειτουργήσει αποτελεσματικά το πολιτικό σύστημα».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα μου πείτε χρειαζόταν να μας το υπενθυμίσει ο Άλαν Γκρίνσπαν, όταν όλοι, Έλληνες και ξένοι διαμόρφωσαν την πεποίθηση ότι το τελευταίο τετράμηνο η κυβέρνηση βυθίστηκε στην αναποτελεσματικότητα, τα εσωτερικά προβλήματα, την ανικανότητα να ελέγξει και να κινητοποιήσει τους κρατικούς μηχανισμούς, γεγονός που τροφοδότησε την αίσθηση μιας κρίσης με έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν αληθεύουν οι φήμες ότι ο Λ. Παπαδήμος αρνήθηκε πεισματικά να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών και απέρριψε οριστικά την πρόταση του πρωθυπουργού, τότε δύο ερμηνείες μπορούμε να δώσουμε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ή ότι πιστεύει και ο ίδιος ότι δεν είναι ο ιδανικός, ο κατάλληλος για τον ρόλο αυτόν, έχει δηλαδή μια αίσθηση των πραγματικών προβλημάτων που καλείται να αντιμετωπίσει τώρα ο υπουργός των Οικονομικών, ή ότι αποφεύγει να εμπλακεί σε μια περιπέτεια, η οποία μπορεί τελικά να μειώσει το κύρος και την απήχηση του στους διεθνείς οικονομικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μα τότε δικαιούται ο καθένας να αναρωτηθεί γιατί είναι ο καταλληλότερος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα υποκύψω όμως στον πειρασμό να σχολιάσω και εκείνη την πλευρά του συνολικού πολιτικού συστήματος, δηλαδή των ΜΜΕ, των οποίων η συμβολή, η αρνητική συμβολή στην πορεία και τις εξελίξεις θα καταγραφεί πιστεύω ιστορικά ως μια από τις χειρότερες σελίδες που κατέγραψε η ελεύθερη τηλεόραση στην χώρα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είχαν σε ένα μεγάλο κανάλι στην διάθεσή τους, ως προνόμιο, στην πρώτη δημόσια παρουσία του ,τον νέο υπουργό Οικονομικών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν προλάβαιναν λοιπόν να πάρουν σειρά οι τρεις «αστέρες» του καναλιού. Μιλούσαν, υποτίθεται ότι ρωτούσαν ,ταυτόχρονα και οι τρεις μη υποχωρώντας κανείς, υποτίθεται γιατί είχαν να ρωτήσουν εξαιρετικής σημασίας πράγματα και πράγματι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ισχύει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα ερωτήματα τους όμως ξεπέρασαν κάθε προσδοκία…</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τι θα άνετε με το Μεσοπρόθεσμο, θα το αλλάξετε;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όταν και ο τελευταίος απληροφόρητος πολίτης αυτής της χώρας γνωρίζει ότι το Μεσοπρόθεσμο πέρασε από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής και οδεύει στην ολομέλεια για ψήφιση υπό τους ήχους της συγχορδίας, ΔΝΤ, ΕΚΤ Ευρώπης, Όλι Ρεντ, Μπαρόζο, Μέρκελ και Σαρκοζί , που εξαρτούν απολύτως από την έγκριση του συμφωνημένου με την τρόικα Μεσοπρόθεσμου, την καταβολή της δόσης του Ιουλίου, το Δάνειο του 2012 και 2013 και την συνολική ρύθμιση για το δημόσιο χρέος,. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να συνεχίζουν να πιέζουν και την Ν.Δ. κυρίως να το ψηφίσει και εκείνη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τι περίμεναν δηλαδή;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ότι θα υπήρχε ενδεχόμενο να τους δηλώσει ο νέος υπουργός Οικονομικών, ότι διακόπτει την κρίσιμη και ευαίσθητη αυτή διαδικασία για Ευρώπη και ΗΠΑ και καλεί την τρόικα για επαναδιαπραγμάτευση;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά οι ερωτήσεις συνεχίστηκαν και σε ειδικότερα θέματα, τι θα κάνει με τους τρεις φόρους που επιβαρύνουν τα ακίνητα, τι θα κάνει με τους χαμηλοσυνταξιούχους, με την επανάκτηση των χαμένων από τους μισθωτούς και ότι άλλο εκτός τόπου και χρόνου, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς για την συγκεκριμένη στιγμή.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ωσάν να βρεθήκαμε μέσω μιας μεταφοράς επιστημονικής φαντασίας , κάπου στις αρχές του 2009, ωσάν να μην είχαν προηγηθεί όλα όσα προηγήθηκαν, ωσάν να μην αντιμετωπίζουμε το όλεθρο της χρεωκοπίας, ωσάν να μην κατέφτασαν στην χώρα η τρόικα και τα Μνημόνια και τα Μεσοπρόθεσμα, ωσάν να μην περιμένουμε όλοι εναγωνίως τα αποτελέσματα της προσεχούς Συνόδου Κορυφής, από τα οποία εξαρτάται απολύτως η επιβίωση της χώρας.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-5090528908585062854?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-66194705533978800142011-06-13T20:49:00.011+03:002011-06-15T20:16:21.708+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span style="font-size: x-large;">ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ» ΥΠΟΛΟΓΙΣΙΜΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ </span></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span style="font-size: x-large;">ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ.</span></div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span style="font-size: large;">Και κυρίως πώς μεταφέρθηκε στα καθ ημάς ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα κινήματα της εποχής.</span></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είχα ξεκινήσει πριν από δύο εβδομάδες να καταγράφω κάποιες σκέψεις μου για την μεταφορά στην Ελλάδα του κινήματος των «Αγανακτισμένων» της Ισπανίας, σημειώνοντας πρόχειρα κάποιες εκτιμήσεις και προβληματισμούς.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν βιάζομαι να βγάλω συμπεράσματα από την κινητικότητα που παρουσιάζει η επιχείρηση «αντιγραφή» του κινήματος των «Αγανακτισμένων» στις Ισπανικές πόλεις από την ελληνική κοινωνία και κυρίως τους νέους.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κατ αρχήν έχω μεγάλη καχυποψία για τις αντιγραφές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εκτιμώ την μαζικότητα και μπορώ να την ερμηνεύσω, όπως και οποιοσδήποτε άλλος μη ειδικός όπως εγώ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είναι συσσωρευμένος τόσος θυμός, τόση ανασφάλεια, τόσος φόβος για τι αύριο, τόσα αποπνικτικά προσωπικά και οικογενειακά αδιέξοδα, τέτοιας έκτασης ανατροπές στην καθημερινότητα εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών, που είναι ολοφάνερο ότι όχι απλώς μπορεί να την δικαιολογήσει αλλά και να την θεωρήσει καθυστερημένη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλοι σχεδόν οι αναλυτές εκτιμούσαν αρχικά τον ειρηνικό χαρακτήρα των συναντήσεων, την απαγόρευση κομματικών και συνδικαλιστικών σημαιών και συνθημάτων, και φυσικά το γεγονός ότι όλοι ανεξαιρέτως παρουσιάζονταν και συνεχίζουν να παρουσιάζονται με τα πρόσωπα τους, χωρίς κουκούλες και κράνη, πολλοί μάλιστα να ανοίγουν στην δημόσια έκθεση και τα προσωπικά τους άμεσα και δραματικά προβλήματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με προβλημάτιζε όμως, ότι εδώ τελείωναν οι ομοιότητες με το ισπανικό κίνημα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο συμβολικός διαχωρισμός σε «πάνω» και «κάτω» πλατεία Συντάγματος ,άρχισε να εμφανίζεται όταν οι μερικές εκατοντάδες διαμαρτυρομένων, έγιναν μερικές χιλιάδες και στην συνέχεια κατέκλυσαν την πλατεία και τους γύρω δρόμους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα συνθήματα που ακούγονται πλέον και γιγαντώνονται όσο ο καιρός περνά δεν διέφεραν σε τίποτε από τα συνθήματα των κινητοποιήσεων πολιτικών , συνδικαλιστικών , των οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων, ακόμη και των γνωστών ακραίων στοιχείων, με μια γλώσσα συχνά τραχεία, σαρωτική, χωρίς διακρίσεις, χωρίς αξιολογήσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα πράγματα με την πάροδο του χρόνου άλλαξαν ριζικά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Πρώτα πρώτα με την γιγάντωση του κινήματος, τουλάχιστον στην «επάνω» πλατεία Συντάγματος, -μιλάμε γι αυτήν μια και εκεί διαμορφώνονται τα γεγονότα και οι εντυπώσεις για την Ελλάδα και το εξωτερικό</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κυρίως όμως με τα χαρακτηριστικά που προσλαμβάνει η διαμαρτυρία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όλοι ξέρουν ότι στην «κάτω» πλατεία επιχειρείται στις βραδινές ώρες, κυρίως από ομάδες νέων μια απόπειρα διατύπωσης κάποιων απόψεων, γύρω από το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε, με την καθιέρωση κάποιων αρχών άμεσης Δημοκρατίας, αλλά αυτή η διαδικασία και η ιδεολογική και πολιτική της παραγωγή, χάνεται , πνίγεται , όταν το πλήθος τις απογευματινές και πρώτες βραδινές ώρες πολλαπλασιάζεται.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τότε κυριαρχούν με τον όγκο τους και κυρίως τα συνθήματα τους, εκείνα τα χαρακτηριστικά που τελικώς διαμόρφωσαν το ελληνικό κίνημα των «Αγανακτισμένων».</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στην χθεσινή συγκέντρωση υπήρχαν όλα:</div><div style="text-align: center;">«Η Βουλή τους θα γίνει φυλακή τους»</div><div style="text-align: center;">«Η χούντα δεν τελείωσε το 73, εμείς θα την κηδέψουμε σε τούτη την πλατεία»</div><div style="text-align: center;">«Τίνος είναι Μαργαρίτα το Παιδί»</div><div style="text-align: center;">«Θα γίνει χαμός, θα γίνει πανικός»</div><div style="text-align: center;">«Δεν θα πληρώσουμε ποτέ»</div><div style="text-align: center;">«Λαέ πολέμα σου πίνουνε το αίμα»….</div><div style="text-align: center;">«Γιωργάκη μ……. δεν ήρθαμε για πλάκα»</div><div style="text-align: center;">Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε μια απόφαση μιας από τις «συγκροτημένες ομάδες» γνωστής ως οι «300 Έλληνες» , που περιελάμβανε την άρνηση του Μνημονίου, άρνηση του παράνομου χρέους ως επαχθούς, άρση της βουλευτικής ασυλίας, πιο δημοκρατικό Σύνταγμα, ανακήρυξη της ΑΟΖ στο Αιγαίο»... Πως μπορείς να παρακολουθήσεις ένα ειρμό, μια λογική, ένα πολιτικό ή ιδεολογικό περιεχόμενο σ αυτήν την «σαλάτα» άρνησης και άγνοιας;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έτσι με γρήγορους ρυθμούς τα πράγματα άλλαξαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στα συνθήματα κυριαρχεί τώρα η οργή, αλλά με εκφράσεις και ενέργειες έντονου λαϊκισμού, άναρχα, ανεξέλεγκτα συχνά τυφλά και μηδενιστικά. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η δικαιολογημένη οργή βρίσκει διέξοδο σε κραυγές και όχι σε προβληματισμούς και προτάσεις.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ήταν λογικά αναμενόμενο να προκύψει και η πρώτη εκτροπή από την καθιερωμένη «ειρηνική» διαμαρτυρία.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σ αυτό είμαι σίγουρος ότι συνέβαλε αποφασιστικά και άτυχη τουλάχιστον παρουσία και συμβολή της πνευματικής ηγεσίας της χώρας με τις ομιλίες του Μίκη Θεοδωράκη και του πρύτανη του Πολυτεχνείου στην δική τους εξ ίσου εντυπωσιακή πλην της πλατείας Συντάγματος συγκέντρωση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ακούγοντας κανείς τους λόγους μπορεί να συμπεράνει ότι οι οι δύο αυτοί εκπρόσωποι του πνευματικού και ακαδημαϊκού κόσμου δεν έκαναν τίποτε άλλο από το οδηγήσουν το πλήθος στο άγνωστό στα τυφλά, στο αδιέξοδο, καταγγέλλοντας συλλήβδην την πολιτική τάξη, φυσικά το Μνημόνιο, τους «ξένους κατακτητές» , που θέλουν να τους υποκαταστήσουν όμως από Κινέζους και Ρώσους, την «κυβέρνηση ανδρείκελο» και άλλα παρόμοια, αλλά μη δίνοντας κάποια δημιουργική διέξοδο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αποτέλεσμα;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η πρώτη βίαιη κίνηση έγινε αργά το βράδυ στην Βουλή , όπου παγίδεψαν και στην συνέχεια προπηλάκισαν τους βουλευτές που φυγαδεύτηκαν από τις πίσω εισόδους, υπό την προστασία της αστυνομίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τι σημαίνει αυτό;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το κίνημα ξεφεύγει καθημερινά προς μια άναρχη όλο θυμό και λαϊκισμό κατεύθυνση, αδιέξοδη άκρως επικίνδυνη και δεν θα αργήσει η όλο και μεγαλύτερη ένταση είτε ν απομακρύνει τον κόσμο, είτε να οδηγήσει σε μια μοιραία σύγκρουση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθώς επικυριαρχούν στην πλατεία οι μαζικές συγκεντρώσεις, η απόπειρα των ομάδων «άμεσης δημοκρατίας» στην κάτω πλατεία να διατυπώσουν με τις μακρόσυρτες εκ των πραγμάτων διαδικασίες κάποιες ιδεολογικές και πολιτικές αρχές και απόψεις, φαίνεται να εξανεμίζεται.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δεν είναι δε χωρίς σημασία η εμφάνιση στα blogs επιθέσεων κάποιων εναντίον των «συνελεύσεων», οι μη αποκρυπτόμενες απειλές και ο φόβος εν τέλει μιας «εμφύλιας» σύγκρουσης,. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και έτσι το κίνημα δεν θα αφήσει κάτι σαφές ,χειροπιαστό, κάτι που θα μπορούσε όντως να επηρεάσει την πολιτική και τους πολιτικούς.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όπως τουλάχιστον συνέβη στην Ισπανία, για την οποία θα παραθέσω κάποιες πληροφορίες στο τέλος αυτού του Σημειώματος, για όσους θα έχουν αντοχή να συνεχίσουν και ενδιαφέρον να δουν την ουσιαστική διαφορά μεταξύ του «πρωτότυπου» και του «αντίγραφου» </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αν ήταν βέβαια μόνο αυτό, τότε θα μιλούσαμε για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία συλλογικής παρέμβασης του λαού στην διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όμως το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να μην ξεχνάμε ότι ταυτόχρονα με την εντυπωσιακή κινητικότητα των «Αγανακτισμένων» εξελίσσεται και η μη επιδεχόμενη αναβολής, προσπάθεια της χώρας να εξασφαλίσει τον δανεισμό της για φέτος, το 2012 και 2013 τουλάχιστον, για να μην πτωχεύσει. Χρησιμοποιώ την λέξη που κανονικά θα προκαλούσε ρίγος , αλλά ήδη φθίνει και αυτής η σημασία στα μάτια και τα αυτιά του κόσμου, που καθημερινά βομβαρδίζεται με τα πιο ακραία λαϊκιστικά τυφλά συνθήματα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και η δόση του Ιουνίου και τα 60 έως 80 δις για τα προσεχή δύο χρόνια δεν πρόκειται και πάλι να μας χαριστούν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι δανειστές και τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, επιβάλλουν όρους και προϋποθέσεις, όχι μόνο για να εξασφαλίσουν ότι θα μπορέσουν να εισπράξουν τα ποσά που δανείζουν , αλλά και ότι υπό την πίεση τους θα επέλθουν στην ελληνική οικονομία εκείνες οι αλλαγές, που δεν θα την οδηγήσουν και πάλι στην ίδια κατάσταση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Αλλά αυτοί οι όροι, τα νέα βάρη, οι μειώσεις μισθών, και συντάξεων η νέα φορολογία, οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, οι απολύσεις, οι αποκρατικοποιήσεις, δεν βρίσκουν την χώρα στην εποχή του Καστελόριζου, αλλά στην εποχή της Πλατείας Συντάγματος, των αγανακτισμένων και κυρίως μιας λαϊκής κινητικότητας, που καθημερινά εξελίσσεται και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει προς τα που και πως.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το μείγμα τυφλής πλέον οργής, φόβου, επιθετικότητας, που διαρρηγνύει χωρίς αναστολές τις παραδοσιακές συμπεριφορές, μια επικυριαρχία λαϊκισμού , που σαρώνει τα πάντα και επιδεινώνεται, ελάχιστα απέχουν από το χάος.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η παραδοσιακή πολιτική τάξη, που αρχικά κράτησε αποστάσεις, στην συνέχεια προσπάθησε να εξηγήσει τα φαινόμενα, έμμεσα να τα εκμεταλλευθεί βλέπει τώρα πως η κατάσταση ξεφεύγει επικίνδυνα αλλά αδυνατεί να την αντιμετωπίσει.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ο κίνδυνος να «αναδειχθεί» μέσα από την ιστορία αυτή μια «ηγετική» προσωπικότητα, ένας χαρισματικός, αλλά λαϊκιστής και απολίτικος παράγων δεν είναι δευτερεύον ζήτημα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Καθώς το κενό στην πολιτική ζωή, μεγαλώνει επικίνδυνα λόγω της απαξίωσης και του ευτελισμού της πολιτικής, φαινόμενα που λίγο απέχουν , ας μην κρυβόμαστε, από μια φασιστική λογική και πρακτική, κάποιοι θα επιδιώξουν να το καλύψουν. Άλλωστε η ίδια η ζωή δεν αφήνει κενά στην διαδρομή της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα καταφέρουν οι νέοι που αργά το βράδυ συνεδριάζουν στην πλατεία Συντάγματος και τον Λευκό Πύργο, και συζητούν χωρίς πολιτικούς πάτρωνες τα προβλήματα τους και τα προβλήματα της χώρας ,να επικυριαρχήσουν• και να προσδώσουν αυτοί τον χαρακτήρα της μεγάλης αυτής λαϊκής εξέγερσης, ή η φωνή και η πρακτική τους θα πνιγούν κάτω από την οργισμένη παρουσία των χιλιάδων πολιτών;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Όποια και αν είναι πάντως η εξέλιξη, το απολύτως βέβαιο είναι ότι η παρουσία των χιλιάδων εξοργισμένων πολιτών, επηρεάζει πλέον την πολιτική, ασκεί πίεση στους πολιτικούς και τα κόμματα, πίεση που ατυχώς δεν μπορεί κάτω από τα δεδομένα της στιγμής να οδηγήσει σε εξελίξεις, που θα δικαίωναν τον ρόλο και την παρουσία τους.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί κατ αρχήν θέτουν πλέον επιτακτικά ένα θέμα πολιτικής νομιμοποίησης για την κυβέρνηση δημιουργούν στο εσωτερικό της τριβές, και αμφιθυμίες, ενθαρρύνουν καθημερινά φαινόμενα «διαφοροποίησης» βουλευτών, υπουργών και όλα αυτά, δεν μπορεί παρά να ενισχύσουν την εντύπωση μιας αδύναμης, ασυντόνιστης και αναποτελεσματικής κυβέρνησης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ενθαρρύνουν ταυτόχρονα την «αντιμνημονιακή» στάση του Αντ. Σαμαρά, που μπορεί να μην συμφέρει στην χώρα, συμφέρει όμως στο κόμμα, όπως ο ίδιος πιστεύει και τουλάχιστον αποδεικνύουν οι τελευταίες μετρήσεις της κοινής γνώμης, απομακρύνοντας το ενδεχόμενο μιας «συστράτευσης» των δύο μεγάλων κομμάτων, ώστε μια από κοινού διαμορφωμένη πολιτική να δώσει στον κόσμο την αίσθηση μιας μελλοντικής έστω δικαίωσης των θυσιών και των ανατροπών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και φυσικά δίνουν μια «λαμπρή» ευκαιρία στον Αλέξη Τσίπρα να ψαρέψει στα «θολά νερά» των συγκεντρώσεων αυτών.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Η προσφυγή σε μια έμμεση νομιμοποίηση, με ένα Δημοψήφισμα, απορρίπτεται από πολλές πλευρές, άλλωστε αν ο λαός κληθεί να εκφραστεί τίποτε δεν τον εμποδίζει, να μην μετάσχει, να ψηφίσει άκυρο, να ακυρώσει στην ουσία την απόπειρα για να οδηγηθούμε στην συνέχεια σε εκλογές, αφού θα έχει διαβρωθεί και αποπροσανατολιστεί ακόμη περισσότερο η κοινή γνώμη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Για να τελειώνω.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στην Ελλάδα το κίνημα των «αγανακτισμένων» ξεφεύγοντας από την αρχική πρόθεση των οργανωτών, θα παίξει ένα καταλυτικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, πιέζοντας προς κάθε κατεύθυνση, εμποδίζοντας την κοινή γνώμη και τους πολιτικούς, αλλά και τα ΜΜΕ, που στηρίζουν την υπόθεση, να προσεγγίσουν με την αναγκαία ψυχραιμία και νηφαλιότητα τα δεδομένα της πιο κρίσιμης και επικίνδυνης εθνικής περιπέτειας της τελευταίας εικοσαετίας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.</div><div style="text-align: center;">Σχετικά με το αυθεντικό κίνημα των «Αγανακτισμένων» της Ισπανίας:</div><div style="text-align: center;">Δύο μόνο δικές μου παρατηρήσεις:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το κίνημα στην Ισπανία ξεκίνησε και συνεχίστηκε με καθαρά πολιτικούς και ιδεολογικούς όρους, κάτω από την διαρκή εποπτεία και τον έλεγχο των νέων.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι οργανωμένοι στις πλατείες Πουέρτα δελ Σολ της Μαδρίτης και Πλάζα Καταλούνια της Βαρκελώνης νέοι, δεν άφησαν ούτε στιγμή να φύγει από τα χέρια τους η διαχείριση του κινήματος, που οι ίδιοι ξεκίνησαν, με την αυτοοργάνωση, την άμεση δημοκρατία και τις συνεχείς πολιτικές διεργασίες στους χώρους αρχικά των δύο πλατειών και αμέσως μετά μεταφέροντας τις ιδέες τους στις γειτονιές και τις πλατείες των δύο μεγάλων πόλεων.</div><div style="text-align: center;"><br />Σχημάτισαν εκεί πυρήνες του κινήματος, που σε συνεργασία με το υπαρκτό και καλά οργανωμένο κίνημα των συλλόγων γειτονιάς, συνεχίζουν τώρα ό,τι άρχισαν στις κεντρικές πλατείες.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Είχαν την ευφυΐα να διακρίνουν γρήγορα το αδιέξοδο των καταλήψεων των δύο πλατειών και να αποχωρήσουν με δική τους πρωτοβουλία, χωρίς να θέσουν τέρμα σ αυτό που άρχισαν.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εγκατέλειψαν τις πλατείες, αλλά άνοιξαν την «πολιτική αγορά» στην περιφέρεια και εμβαθύνουν τις ιδεολογικές και πολιτικές αναλύσεις τους μέσα στην ισπανική κοινωνία και μαζί της.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι οι ιδέες που προσκομίζουν θα επηρεάσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα κόμματα και τα προγράμματά τους και συνεπώς θα παίξουν σημαντικό ρόλο στις επερχόμενες εθνικές εκλογές στην Ισπανία;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Λίγα λόγια τώρα για το ξεκίνημα, όπως αυτό διαμορφώθηκε στην Πλάζα Καταλούνια.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xU99O8YWxYw/TfZOiyuqOzI/AAAAAAAABfA/oHXMsz4Jgjw/s1600/Map-AcampadaBCN.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="284" src="http://3.bp.blogspot.com/-xU99O8YWxYw/TfZOiyuqOzI/AAAAAAAABfA/oHXMsz4Jgjw/s320/Map-AcampadaBCN.jpg" t8="true" width="320" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;">Σχεδιάγραμμα της πλατείας, με τις επιτροπές που συνεδρίαζαν εκεί δημόσια.<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ξεκίνησαν με μια διακήρυξη, αποτέλεσμα των πρώτων πιεστικών διεργασιών άμεσης δημοκρατίας:</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Διακήρυξη Βασικών ιδεών.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">«Ποιοί είμαστε στην ΄΄acampada΄’ της Βαρκελώνης:</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Είμαστε άνθρωποι που έχουμε έρθει ελεύθερα και εθελοντικά, όπου μετά από την διαδήλωση της 15 του Μαϊ αποφασίσαμε να συνεχίσουμε μαζί, και να είμαστε κάθε φορά περισσότεροι στον αγώνα για αξιοπρέπεια. Δεν αντιπροσωπεύουμε κανένα πολιτικό κόμμα, ή οργάνωση ,όπως επίσης κανένας δεν μας αντιπροσωπεύει.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Μας ενώνει η ανασφάλεια για μια ζωή επισφαλή από τις ανισότητες, αλλά πάνω απ όλα μας ενώνει η θέληση για αλλαγή. Βρισκόμαστε εδώ γιατί θέλουμε μια καινούρια κοινωνία, που δίνει προτεραιότητα στη ζωή πάνω από οικονομικά και πολιτικά ενδιαφέροντα. Αισθανόμαστε καταπατημένοι από την καπιταλιστική οικονομική πολιτική, και αισθανόμαστε αποκομμένοι από το σημερινό πολιτικό σύστημα που δεν μας αντιπροσωπεύει. Στοιχηματίζουμε σε μια μετάλλαξη της κοινωνίας σε βάθος, πάνω απ όλα στοιχηματίζουμε στο να συνεχίσει η ίδια η κοινωνία ο πρωταγωνιστής αυτής της αλλαγής.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Νόμιζαν ότι είμαστε αποχαυνωμένοι, ότι μπορούν να συνεχίσουν τις περικοπές των δικαιωμάτων μας χωρίς να αντιστεκόμαστε. Κάνουν λάθος: αγωνιζόμαστε ειρηνικά ,αλλά με αποφασιστικότητα για την ζωή που αξίζουμε όλοι μας.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Μάθαμε από το Κάιρο, την Ισλανδία την Μαδρίτη.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Τώρα είναι η ώρα να παρατείνουμε και να εξαπλώσουμε τον αγώνα».</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ακολουθούν τα πρώτα συλλογικά ψηφίσματα του κινήματος στην Βαρκελώνη:<br /><br /><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">(Σημ. Η μετάφραση έχει προβλήματα, αλλά η ουσία τους έχει σημασία)</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Στη Βαρκελώνη, συλλέγοντας τη σοφία και τη συμβολή των εκατοντάδων ανθρώπων, καταγράφονται συλλογικά διάφορα κείμενα, που έχουν συζητηθεί στα διάφορα επίπεδα στα οποία δραστηριοποιούμαστε για την επίτευξη αλλαγών. Είναι όλα τα ανοιχτά έγγραφα σε συνεχή μεταβολή και βελτίωση.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Αυτό είναι ένα μόνο από αυτά.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Με την πρόθεση της προσθήκης σε αυτή πιο συγκεκριμένων κειμένων έχουν δημιουργηθεί εξειδικευμένες υποεπιτροπές περιεχομένου.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΑΠΟΛΥΤΩΣ</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Εν τω μεταξύ, οι πολιτικοί που μας εκπροσωπούν είναι ακόμα εκεί, παραπαίοντας και νομοθετώντας για τις ζωές μας. Αυτός είναι ο λόγος που γράφουμε εδώ μερικά αιτήματα που μπορούν εύκολα να κατανοηθούν και απαιτούμε να εφαρμόσουν άμεσα. Θα είμαστε στο δρόμο μέχρι να το κατορθώσουμε.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Προσοχή! Το έγγραφο αυτό είναι το ελάχιστο. Στην πραγματικότητα, αυτό που θέλουμε είναι πολύ μεγαλύτερο.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Έτσι θα γίνει γνωστό στους/στις δημάρχους που θα εκλεγούν στις 22Μ</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Θα τους ζητηθεί η υλοποίηση όλων των σημείων, αρχίζοντας από το σημείο 1.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">1 - ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ:</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Δραστικές περικοπές στις αμοιβές των πολιτικών , συγκρίνοντάς τες με το μισθό του μέσου πληθυσμού.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Κατάργηση των προνομίων σχετικά με τις πληρωμές φόρων, επιδομάτων, και τα έτη συνταξιοδοτικών εισφορών (μόνο στη Βαρκελώνη, θα εξοικονομηθεί μισό εκατομμύριο ευρώ το μήνα τουλάχιστον).</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απαγόρευση των συντάξεων που υπερβαίνουν το ανώτατο ύψος της συντάξεως που προβλέπεται για τους υπόλοιπους πολίτες.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Κατάργηση της νομικής ασυλίας και των περιορισμών για τη διαφθορά. Τερματισμός (απόλυση - δίωξη) των διεφθαρμένων πολιτικών.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">2 - ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ:</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απαγόρευση κάθε είδους εισφοράς κεφαλαίου ή διάσωσης για τις τράπεζες και τα ταμιευτήρια: τα ιδρύματα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες θα πρέπει να χρεοκοπήσουν ,ή να αγοραστούν από το δημόσιο σχηματίζοντας μια δημόσια τράπεζα, υπό κοινωνικό έλεγχο.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Άμεση και διαφανής επιστροφή όλων των δημόσιων κεφαλαίων που δόθηκαν στις τράπεζες.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Έλεγχος της κερδοσκοπίας και επιβολή κυρώσεων για τις αθέμιτες πρακτικές των τραπεζών. Την απαγόρευση επενδύσεων σε φορολογικούς παραδείσους.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Επιστροφή και απόδοση όλων των κατοικιών που αποκτήθηκαν από τις τράπεζες μέσω κατασχέσεων σε 'απελπισμένες' οικογένειες μέσω καθεστώτος «κοινωνικής ενοικίασης»</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">3. ΟΧΙ ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ:</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">[Αρκεί να εφαρμοστεί ένα 5% μείωση που εφαρμόστηκε στους υπαλλήλους στις 50 μεγαλύτερες περιουσίες και να επιλύσει το πρόβλημα του ελλείμματος του ισπανικού κράτους]</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των μεγάλων περιουσιών και των τραπεζών. Κατάργηση της Εταιρείας Επενδύσεων Μεταβλητού Κεφαλαίου (SICAV).</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Όχι στην κατάργηση του φόρου κληρονομιάς. Ανάκτηση του φόρου ακίνητης περιουσίας.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Πραγματικός και αποτελεσματικός έλεγχος της φοροδιαφυγής και της διαφυγής κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Προώθηση της διεθνούς υιοθεσίας ενός φόρου επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών (φόρος Tobin).</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">4. ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ:</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Η οικονομία στην υπηρεσία του λαού και όχι το αντίστροφο</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Δημιουργία ενός ανώτατου ορίου μισθών, καθώς και ενός ελάχιστου.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Μείωση του ωραρίου, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να απολαύσουν τον συνδυασμό προσωπικής και επαγγελματικής ζωής τους, χωρίς μείωση της αμοιβής. Η μείωση αυτή θα επιτρέψει την κατανομή των καθηκόντων και θα «χτυπήσει» τη διαρθρωτική ανεργία.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Ανάκληση της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Επαγγελματική ασφάλεια: απαγόρευση των ομαδικών απολύσεων για αντικειμενικούς λόγους σε μεγάλες εταιρείες, ενώ υπάρχουν και οφέλη για αυτές. Έλεγχος μεγάλων εταιρειών για να εξασφαλίσουν ότι δεν έχουν προσωρινό χαρακτήρα οι θέσεις εργασίας όταν θα μπορούσαν να είναι μόνιμες. </div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Αναγνώριση της οικιακής εργασίας, και εργασίας «φροντίδας» (κόσμος - κυρίως μετανάστες - που φροντίζει ηλικιωμένους)</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">5. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΗ:</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απαλλοτρίωση των εγκαταλελειμμένων σπιτιών που δεν έχουν πουληθεί για την αύξηση του «εθνικού πάρκου κατοικίας» υπό καθεστώς «κοινωνικής ενοικίασης»</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Ανακήρυξη των πόλεων ,ως χώρων όπου απαγορεύεται η έξωση σε καταλήψεις οικιών που δεν κατοικούνται.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Ποινικοποίηση των πρακτικών mobbing.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απαγόρευση της συνέχισης πληρωμών στις τράπεζες αφότου έχει ακυρωθεί η υποθήκη και έχει γίνει επιστροφή του σπιτιού στην τράπεζα. Αναδρομική ισχύ από την έναρξη της κρίσης.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απαγόρευση της κερδοσκοπίας στα ακίνητα</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">6. ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Κατάργηση των περικοπών που προτείνει η κυβέρνηση της Καταλονίας. Απόσυρση σχεδίων λιτότητας και περικοπών που επηρεάζουν τις δημόσιες υπηρεσίες σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Επαναφορά των υπηρεσιών που έχουν κοπεί στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Αύξηση υγειονομικού προσωπικού και των υποδομών για την εξάλειψη των λιστών αναμονής.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Αύξηση των σχολών και των υποδομών, για την εξασφάλιση της αναλογίας των μαθητών ανά τάξη, και των ομάδων υποστήριξης.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Εξασφάλιση πραγματικά ίσων ευκαιριών στην πρόσβαση σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης, ανεξάρτητα από το κοινωνικό-οικονομικό υπόβαθρο. Χορήγηση δημοσίων πόρων στη δημόσια εκπαίδευση μόνο. Εκπαίδευση λαϊκή και ποιοτική.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Δημόσια χρηματοδότηση της πανεπιστημιακής έρευνας, για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας της.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Οικονομικά προσιτές δημόσιες συγκοινωνίες για όλους τους ανθρώπους, με ποιότητα και φιλικές προς το περιβάλλον.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και δωρεάν φύλαξη των παιδιών και των ατόμων με ειδικές ανάγκες και υγειονομικής περίθαλψης</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απαγόρευση της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Υποβολή της ένταξης στο ΝΑΤΟ σε δημοψήφισμα.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">7. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Όχι στον έλεγχο του ιντερνέτ. Κατάργηση του νόμου Sinde.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Προστασία της ελευθερίας της πληροφόρησης, της ερευνητικής δημοσιογραφίας και της ανεξαρτησίας της. Άρση των νομικών εμποδίων που παρεμποδίζουν την άσκηση του δικαιώματος εκπομπής των ελεύθερων μέσων ενημέρωσης μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Κατάργηση των de facto μονοπωλίων στα ερτζιανά. </div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Χρήση ελεύθερου λογισμικού στα δημόσια ιδρύματα ώστε να προσαρμοστούν στην ψηφιακή εποχή με βιώσιμο κόστος.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Απόσυρση του διατάγματος της ιδιότητας του πολίτη . Κατάργηση κάθε διάταξης που περιορίζει τις ελευθερίες της κίνησης και έκφρασης.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Δημοψηφίσματα υποχρεωτικά και δεσμευτικά για τα ευρείας κλίμακας θέματα (συμπεριλαμβανομένων των οργανικών νόμων και των ευρωπαϊκών οδηγιών).</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Εξάλειψη των επιδρομών κατά των μεταναστών, η κατάργηση της νομοθεσίας για τη μετανάστευση και το κλείσιμο του κέντρου κράτησης για τους αλλοδαπούς (CIE). Πλήρη δικαιώματα για τους μετανάστες.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Τροποποίηση του εκλογικού νόμου.( Σημ. αφορά κυρίως στην κατάργηση του ορίου 3% για την είσοδο στην Βουλή, που ισχύσει και στην Ελλάδα)</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Θέσπιση αποτελεσματικών μηχανισμών για την εξασφάλιση της εσωτερικής δημοκρατίας στα πολιτικά κόμματα: ανοικτούς καταλόγους, την άμεση εκλογή των αρχηγών.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">&nbsp;Προϋπολογισμοί μέσω λαϊκής συμμετοχής και έγκρισης.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">8. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">«Το οικονομικό σύστημα δεν μπορεί να βασίζεται στην απεριόριστη ανάπτυξη. Αυτό δεν είναι βιώσιμο.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Εθνικός έλεγχος στη βιομηχανία Τροφίμων , την ανάπτυξη της γεωργίας των αγροτών, όχι των πολυεθνικών .Προώθηση της αγρο-οικολογικής γεωργίας. Αναστολή των GM με βάση την αρχή της προφύλαξης, μέχρι να εξαλειφθούν οι αβεβαιότητες σχετικά με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία. Για μια αγροτική μεταρρύθμιση.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Υπεύθυνη κατανάλωση και θεμιτό εμπόριο. Αποτροπή μονοπωλίων στην κατανομή εξασφαλίζοντας την πρόσβαση για όλους τους παραγωγούς.</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">- Με όλα αυτά τα μέτρα και άλλα, για την επίτευξη στόχων μείωσης εκπομπών CO2 που υπερβαίνουν το Πρωτόκολλο του Κιότο. Για μια πραγματική κλιματική δικαιοσύνη.»</div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Σημ. Να μου επιτραπεί να ευχαριστήσω τον Σάββα για την διαρκή ενημέρωση-ανταπόκριση από την Βαρκελώνη και τον κόπο να μου μεταφράσει και να μου στείλει τα στοιχεία, που παραθέτω.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-6619470553397880014?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-36392444104618768932011-05-29T22:34:00.000+03:002011-05-29T22:34:11.159+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΟ «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΠΕΤΥΧΕ»….</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Όταν πολιτικοί, δημοσιογράφοι και «αναλυτές» αδιαφορούν για τις επιπτώσεις, στην χώρα και το εξωτερικό,&nbsp;μιας πολιτικής&nbsp;άκρατου λαϊκισμού .</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η «αποτυχία» του Μνημονίου, το αρχικό σύνθημα της Ν. Δημοκρατίας, πέρασε τώρα με ιδιαίτερη ένταση και στα ΜΜΕ, ιδίως σε αυτά του Συγκροτήματος, διακεκριμένοι αστέρες του οποίου έχουν γίνει φανατικοί κήρυκες, στα όρια της εμμονής, με τρόπο που διαστρεβλώνει κάθε προσέγγιση στα τρέχοντα καυτά ζητήματα της οικονομικής επικαιρότητας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στο MEGA μάλιστα εφαρμόζουν «από κοινού», μηδέ του «σοβαρού» Τσίμα εξαιρουμένου, την αρχή πως αν δεν δηλώσεις, δεν αποδεχθείς την «αποτυχία» του Μνημονίου, δεν μπορείς να συνεχίσεις να αναπτύσσεις την άποψή σου, ακόμη και όταν το θέμα της συζήτησης δεν αφορά την ιστορία αυτή.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στην «αποτυχία» του Μνημονίου έχει ως γνωστόν εγκλωβιστεί και η πολιτική του Αντ. Σαμαρά, πάντοτε υπό τον εύσχημο , άχρηστο και υποκριτικό εν προκειμένω όρο ,του «άλλου μείγματος πολιτικής».</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αφού καταψήφισε από καθαρά λαϊκιστική προσέγγιση τους όρους της σύμβασης της χώρας με τους δανειστές των 110 δις, - να μην ξεχνάμε ότι αυτό είναι πράγματι το Μνημόνιο-, μη έχοντας απάντηση στο επιτακτικό ερώτημα από πού τότε θα βρεθούν τα 110 δις, που δεν περιμένουν, τώρα αφού θεωρεί και αυτός δικαιωμένο τον εαυτό του, αναζητεί τις απαντήσεις στις χίμαιρες και τα αδιέξοδα του «Ζαππείου 1» και «Ζαππείου 2» και πιθανόν σε λίγο και του «Ζαππείου 3», αν θα του αφήσουν τον αναγκαίο χρόνο οι εταίροι του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ας πάρουμε για παράδειγμα την μείωση των φορολογικών συντελεστών, που προβλέπει το «Ζάππειο 2» και απετέλεσε την μέγιστη διαφωνία μεταξύ των δύο κομμάτων, στην προσπάθεια συνεννόησης.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πιστεύει ο Αντ. Σαμαράς ότι υπό τις παρούσες συνθήκες μια άμεση μείωση των συντελεστών φορολόγησης των επιχειρήσεων θα αυξήσει τις επενδύσεις, θα δημιουργήσει δουλειές, θα προσελκύσει επενδυτές από το εξωτερικό. Προς επιβεβαίωση μάλιστα των προσδοκιών του έσπευσαν την ίδια ημέρα να συμφωνήσουν ενθουσιωδώς, οι Πρόεδροι των επαγγελματοβιοτεχνών, των βιομηχάνων των εμπόρων, όλοι τους διακεκριμένα στελέχη του κομματικού μηχανισμού της Ν.Δ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υπάρχει έστω και ένας λογικός έλληνας που να πιστεύει ότι τα κονδύλια που θα εξοικονομήσουν οι επιχειρήσεις, θα επενδυθούν άμεσα; Υπάρχει κανένας ειδικός που μπορεί να διαβεβαιώσει ότι ο μηχανισμός αυτός θα λειτουργήσει τόσο άμεσα και ταχύτατα ώστε να αποδώσει τα αναμενόμενα έσοδα στην χώρα, όταν εναγωνίως αναζητείται εδώ και δύο εβδομάδες το 1.5 δις για να συμπληρωθεί το κονδύλιο των 6.5 δις που πρέπει να συγκεντρωθεί για να μειωθεί το έλλειμμα στα όρια των στόχων, και να πεισθεί η τρόικα να αποδεσμεύσει την δόση του Ιουνίου;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Επικαλείται ο Αντ. Σαμαράς την «εθνικά υπερήφανη» στάση του πρωθυπουργού της Ιρλανδίας , ο οποίος αποδέχθηκε να μην μειωθεί το επιτόκιο του δανείου της Ιρλανδίας, όπως συνέβη με την Ελλάδα, επειδή αρνείται να αυξήσει την φορολογία των επιχειρήσεων. Μα εκεί τα πράγματα διαφέρουν ριζικά. Η Ιρλανδία υπάρχει και ελπίζει μόνο και μόνο χάρις στο κίνητρο της χαμηλής φορολογίας, που επέτρεψε σε δεκάδες μεγάλες διεθνείς επιχειρήσεις να επενδύσουν εδώ και χρόνια στην Ιρλανδία και να την κρατούν τώρα ζωντανή και απειλούν ότι και μία εκατοστιαία μονάδα αύξησης του φόρου θα τους οδηγήσει στο να τα μαζέψουν και να φύγουν. Έκανε τους υπολογισμούς του λοιπόν ο Κένι και βρήκε πως τον συμφέρει το ακριβότερο επιτόκιο του δανείου της τρόικα , από την αποχώρηση των επενδύσεων από την χώρα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κι όμως Αντ. Σαμαράς επιμένει και το θεωρεί μείζον θέμα διαφωνίας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αλλά την δραματική πραγματικότητα, την ουσία του Μνημονίου, δεν μπορεί κανείς εύκολα να την παραβλέψει. Μας δάνεισε τα 110 δις η τρόικα, όταν οι αγορές έκλεισαν για την χώρα, και οι απαιτήσεις τόσο των αναγκών της χώρας, όσο και των ληξιπρόθεσμων οφειλών, δεν επιδέχονταν αναβολές, θέτοντας δύο βασικούς όρους.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Την μείωση του ελλείμματος και την καθιέρωση θεσμικών αλλαγών στο κράτος και την οικονομία, εκεί δηλαδή όπου κατοικοεδρεύει η μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το ότι η Ελλάδα αποδέχθηκε να εξασφαλίσει τα αναγκαία κονδύλια και να επιβάλλει τις μεταρρυθμίσεις με τον τρόπο που το έκανε, είναι ένα άλλο θέμα και εκεί ασφαλώς χωράει και κριτική και καταγγελία.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ποιο ήταν όμως το αποτέλεσμα;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Επίτευξη των στόχων μείωσης του ελλείμματος και μεταρρυθμίσεις, έστω δειλά, έστω άδικα, έστω αναποτελεσματικά, ικανές όμως να πείσουν τους δανειστές να καταβάλλουν κανονικά τις δόσεις του δανείου, όπως θα την καταβάλλουν και τώρα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Συνεπώς ας μιλήσουμε για τις αδικίες των μέτρων, για την ανικανότητα του κράτους για τα ημίμετρα στις μεταρρυθμίσεις, για τις εσωτερικές δυσκολίες της κυβέρνησης και για πολλά άλλα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αλλά δεν μπορούσε να μιλήσουμε για την «αποτυχία του Μνημονίου», γι αυτήν την αποπροσανατολιστική τακτική, που επιλέγεται ως πολιτική κριτική προς την κυβέρνηση , ως προϋπόθεση και επωδός για κάθε συζήτηση πάνω στα εξελισσόμενα με εξαιρετική ταχύτητα , όλο και δυσμενέστερα τρέχοντα οικονομικά γεγονότα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">«Μα αφού το Μνημόνιο απέτυχε»…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Από εκεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν για να αρνηθούν, ή και να εμποδίσουν ουσιαστικά την αντικειμενική ενημέρωση του κοινού, στα κρίσιμα και καθημερινά εξελισσόμενα θέματα της επικαιρότητας, αρνούμενοι να συμβάλουν όσο ο θεσμικός τους ρόλος το επιβάλει, στην διευκόλυνση του κοινού να κρίνει , όσο αυτό είναι πλέον δυνατό, με κάποια νηφαλιότητα τα γεγονότα και να αξιολογεί τις εξελίξεις.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και αυτό είναι το πρωταρχικό ζητούμενο, για μια κοινωνία, που ανεξάρτητα από την παραζάλη στην οποία έχει οδηγηθεί από την σκληρή οικονομική πολιτική, συνεχίζει να έχει καίριο ρόλο, όχι μόνο γιατί από την στάση της θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό κάθε προσπάθεια της χώρας να ξεφύγει από την κρίση, αλλά και από την συμβολή της στην επανεκκίνηση της οικονομίας, από το κλίμα εμπιστοσύνης, που αποτελεί όρο για μια νέα εποχή.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πόσο μπορεί κανείς να ελπίζει σε κάτι τέτοιο, αν η κοινωνία πεισθεί ότι οι τρομακτικές θυσίες στις οποίες υποβλήθηκε πήγαν χαμένες;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ακόμη χειρότερη έως και επικίνδυνη είναι η επίπτωση αυτής της γενικευμένης εσωτερικής πεποίθησης ότι το «μνημόνιο απέτυχε» , άρα και οι τεθέντες στόχοι του, στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στους κύκλους της Ε.Ε.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Καλλιεργείται τώρα και εκεί, με αφορμή τα όσα λέγονται υποστηρίζονται και γράφονται εδώ, η άποψη ότι πρέπει να επιβληθούν ακόμη πιο αυστηρά μέτρα, πρέπει να εκποιηθεί ακόμη μεγαλύτερης αξίας δημόσια περιουσία, αφού από επίσημα χείλη υποστηρίζεται τώρα το απίστευτο μέγεθος των 300δις, στο οποίο δήθεν φτάνει η δημόσια περιουσία.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Χθες μόλις ένα μεγάλο κανάλι μετέδωσε τις «πληροφορίες» του ανταποκριτή του στην Νέα Υόρκη ότι «πηγές» του ΔΝΤ υποστηρίζουν ότι το Μνημόνιο απέτυχε στους στόχους του. Και όταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου βγήκε για να το διαψεύσει κατηγορηματικά, του έφεραν ως υποστηρικτικό της αλήθειας του γεγονότος, δημοσίευμα του..Σπήγκελ!..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ακολούθησε φυσικά και η διάψευση του ίδιου του ΔΝΤ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Θα μου πείτε έχει τόση μεγάλη σημασία όλη αυτή η φιλολογία για να ασχοληθεί κανείς μαζί της;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Νομίζω πως έχει και μάλιστα με διαστάσεις που επεκτείνονται και φτάνουν στην σαφή πλέον απόπειρα να «κηδεμονεύσουν» τις εξελίξεις, που θα υπηρετήσουν αποτελεσματικότερα τα συμφέροντα τους.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο Γ. Παπανδρέου φαίνεται πως χάνει το ένα μετά το άλλο τα ερείσματα του στα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πιέζεται να αποδεχθεί λύσεις στο πολιτικό πρόβλημα, που όντως υπάρχει, λύσεις που θα διευκολύνουν , την συνέχιση του ρόλου των ΜΜΕ και των οικονομικών συμφερόντων που κρύβονται από πίσω.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μα τότε ,θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς ,τι μέλλον μπορεί να έχει οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την κρίση, όταν έχει εναντίον της την αντιπολίτευση, τα ΜΜΕ, την κοινωνία; Και όταν στο εσωτερικό της – κυβέρνησης και κόμματος- υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές εκτιμήσεις και διαφορετικές πολιτικές;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αυτό νομίζω πως είναι το κρίσιμο ερώτημα των ημερών.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και αυτό απασχολεί και του εταίρους μας στην Ευρώπη γι αυτό και ξεπέρασαν τα όρια με τις επίμονες δημόσιες δηλώσεις τους με τις οποίες, δεν προτρέπουν απλώς, σχεδόν απαιτούν και εκβιάζουν την περιβόητη «συναίνεση».</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αυτή η εικόνα της χώρας, συνδυασμένη με τις καθυστερήσεις και την αναβλητικότητα, οδήγησαν την Ευρώπη στο να αλλάξει στάση απέναντι μας και να επιχειρεί τώρα να βρει λύσεις όχι από αλληλεγγύη, ή και αλληλεγγύη, αλλά αποκλειστικά και μόνο από τον φόβο των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στην Ευρωζώνη, η αποτυχία της ελληνικής προσπάθειας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και ας μην το υποτιμούμε αυτό.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υ.Γ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Όλες οι έρευνες της κοινής γνώμης , ακόμη και οι πρόσφατες αναδεικνύουν ένα πρωτοφανές εύρημα. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Την ταυτόχρονη καταβύθιση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Εννοώ φυσικά της Αξιωματικής και έχει αυτό την σημασία του γιατί θεωρητικά τουλάχιστον σ αυτήν στρέφεται ο κόσμος όταν μια κυβέρνηση αποτυχαίνει.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υπήρξε όμως ένα εντυπωσιακό περιστατικό την παραμονή της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που ανέδειξε και δικαιολόγησε εν μέρει, την στάση της δυσπιστίας και απαξίωσης των δύο αυτών κομμάτων.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δευτερεύον ίσως, αλλά χαρακτηριστικό.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ο μεν πρωθυπουργός για να διαμορφώσει την τακτική και τις προτάσεις του, κάλεσε στο Γραφείο του τους στενούς προσωπικούς πολιτικούς φίλους και συνεργάτες, Παπακωνσταντίνου, Ραγκούση, Γερουλάνο, Ρέπα, και στην συνέχεια ανέλαβε ο Παπακωνσταντίνου να καλέσει τα «κορυφαία» στελέχη στο Υπουργείο Οικονομικών για να τους «ενημερώσει» για τις ληφθείσες ήδη αποφάσεις.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αντίστοιχα δε ο Αντ. Σαμαράς, συσκέφθηκε με το στενό περιβάλλον των άτυπων συμβούλων του, αποκλείοντας από την κρίσιμη , ιδιαίτερα γι αυτόν σύσκεψη τους δύο Αντιπροέδρους του κόμματος του , τον Δημ. Αβραμόπουλο και τον Σταύρο Δήμα, τους κεντροδεξιούς ευρωπαϊστές της Ν.Δ. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υ.Γ. 2 </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Σχετικά με το δημόσιο χρέος και το πώς αυτό συνδέθηκε με την «αποτυχία» του Μνημονίου, είπα τις απόψεις μου σε προηγούμενο Σημείωμα.</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-3639244410461876893?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-78758898489749928342011-05-26T22:48:00.000+03:002011-05-26T22:48:25.476+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ....</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Με την ταυτόχρονη εξαγγελία του στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης και της… ιδιωτικοποίησης του Λιμανιού!..</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δεν είχε προλάβει πιστεύω, να ολοκληρώσει την παρουσίαση του στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης, στο Δημοτικό Συμβούλιο, που συγκλήθηκε ειδικά για τον σκοπό αυτόν την Δευτέρα που μας πέρασε, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΘ Στέλλιος Αγγελούδης, όταν στην Αθήνα και κατά την συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε την πλήρη ιδιωτικοποίηση μεταξύ άλλων και των δύο μεγάλων λιμανιών της χώρας ,του Πειραιά δηλαδή και της Θεσσαλονίκης!...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ομολογώ πως το περιστατικό δεν καταδείκνυε μόνο, με τον πιο γλαφυρό τρόπο την παρατηρούμενη τον τελευταίο καιρό ασυνεννοησία στις τάξεις της κυβέρνησης, αλλά και την επιβεβαίωση της απίστευτης πίεσης και των εκβιασμών που ασκούνται την περίοδο αυτήν στην Ελλάδα να δώσει απτά δείγματα γραφής εδώ και τώρα και μάλιστα αξιόπιστα και αδιαμφισβήτητα ότι το περίφημο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων των 50 δις, θα προχωρήσει χωρίς καθυστερήσεις και αναστολές.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και έτσι προσπάθησα να θυμηθώ τι ακριβώς εξήγγειλε ο Στ. Αγγελούδης, και πόσο συμβατά θα είναι όλα αυτά με τα συμφέροντα του ιδιώτη που θα εγκατασταθεί στο λιμάνι και στην θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ποια θα είναι η τύχη της εξαγγελίας της πλήρους παράδοσης στην πόλη του πρώτου προβλήτα, που σχεδιάζεται σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, του παιδικού σταθμού, του Μουσείου ναυτιλίας, της διαμόρφωσης των ανοικτών χώρων κλπ;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ποια θα είναι η τύχη των τριών Μουσείων και των τεσσάρων αιθουσών κινηματογράφου και κατά πόσο θα συνεχίσουν να ισχύουν οι πρόνοιες του Νόμου, ο οποίος χαρακτηρίζει τον πρώτο προβλήτα ως χώρο φιλοξενίας κοινωνικών και πολιτιστικών δράσεων;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ποια θα είναι η τύχη του αιτήματος της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης να της παραχωρηθεί ένας από τους χώρους των κινηματογράφων για να στεγαστεί εκεί η δραστηριότητα της δεύτερης και τόσο σημαντικής θεατρικής σκηνής της Θεσσαλονίκης;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και τέλος τι θα συμβεί με την απόφαση να εγκατασταθεί εκεί στον πρώτο προβλήτα με μέτωπο προς την πόλη η πρώτη Μαρίνα ,της οποίας τις επιπτώσεις από την λειτουργία και τις αναγκαίες εξυπηρετήσεις σκαφών και ανθρώπων, στον πολιτιστικό χαρακτήρα του πρώτου προβλήτα ,φοβούμαι ότι δεν έχουν εκτιμήσει πλήρως όσοι επέλεξαν αυτόν τον χώρο για εγκαταστάσεις μαρίνας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Φυσικά όσο σημαντικά κι αν είναι αυτά υπάρχουν και τα κρίσιμα ζητήματα της λειτουργίας του Λιμανιού , του 6ου προβλήτα, του Στρατηγικού σχεδίου Ανάπτυξης του οποίου η υλοποίηση ήταν προ των πυλών, η χρήση των άλλων χώρων, όπως του τελωνείου, και αρκετών άδειων αποθηκών, την ενσωμάτωση των οποίων ζήτησαν πολλοί κατά την σχετική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο στον πρώτο προβλήτα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς και για ποιο απ όλα να ανησυχήσει περισσότερο;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Για την δραματική κατάσταση των ημερών, με τους εκβιασμούς, τις πιέσεις, αλλά και τους κινδύνους μέσα στους οποίους κινείται η χώρα, για τα αδιανόητα και δραματικά συμβάντα στο Υπουργικό Συμβούλιο της μοιραίας -φοβούμαι- Δευτέρας, για το μέλλον του Λιμανιού και της πόλης, όταν και εφ όσον προχωρήσουν τα σχέδια ιδιωτικοποίησης, ή για το μέλλον της ίδιας της χώρας;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υ.Γ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Σάλος ξέσπασε αμέσως μετά την πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας για συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρεία του. Ο Αλέξης Τσίπρας τηλεφώνησε στην προεδρεία και ζήτησε …εξηγήσεις, επειδή φοβάται λέει επικοινωνιακά παιχνίδια από τον Πρωθυπουργό και ο Αντ. Σαμαράς σκέφτεται να επικαλεστεί …ασθένεια και να απουσιάσει!...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μα καλά τόσο λίγη εμπιστοσύνη έχουν στις απόψεις που καθημερινά υποστηρίζουν; Τι και γιατί φοβούνται ότι μπορεί να συμβεί σε μια συνταγματικά κατοχυρωμένη πολιτική διαδικασία;</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-7875889848974992834?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-41899005242033677712011-05-25T21:38:00.001+03:002011-05-25T21:40:05.206+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Ε, όχι κι έτσι κ. Χρυσοχοϊδη…..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Εκτός κι αν με τον όρο «αποσοβιετοποίηση» υπονοείτε την λεηλασία του ρωσικού δημόσιου πλούτου, από την μαφία των ολιγαρχών του νέου καθεστώτος.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Διάβασα την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης κλπ Μιχ. Χρυσοχοϊδη για τις αποφάσεις του όντως κρίσιμου για το μέλλον της χώρας, Υπουργικού Συμβουλίου της Δευτέρας και ιδιαίτερα εκείνης που αναφερόταν στις αποκρατικοποιήσεις:</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">«Ουσιαστικά αποφασίστηκε η αποσοβιετοποίηση του κράτους και η δημιουργία ενός νέου ισχυρού οικονομικού πρότυπου με χαρακτηριστικά την εξωστρέφεια, τον δυναμισμό και την καινοτομία».</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δηλαδή το πέρασμα των λιμανιών, του νερού, των τραπεζών, της ηλεκτρικής ενέργειας και εκατοντάδων άλλων δημόσιων οργανισμών στην ιδιωτική εκμετάλλευση, είναι κατά τον Μ. Χρυσοχοϊδη, αποσοβιετοποίηση , ενώ η «δημιουργία ενός νέου ισχυρού οικονομικού πρότυπου», δεν είναι καθόλου Θατσερισμός…</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ταυτόχρονα κατήγγειλε και δικαίως ότι όλα αυτά τα χρόνια όλες οι πολιτικές δυνάμεις εξουσίας, δημιουργούσαν ένα κράτος πελατειακό και «προσοδοφόρο» και ο καθένας μπορεί εδώ να προσθέσει και αναποτελεσματικό, εν πολλοίς διεφθαρμένο, συχνά άχρηστο χωρίς αντικείμενο ουσίας, μεταπρατικό και παρασιτικό.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Όλα αυτά τα γνωρίζαμε λίγο ή πολύ και η πολιτική τάξη τα γνώριζε πολύ καλύτερα και εκ των έσω, αφού τα «αξιοποιούσε» ως εργαλεία και μηχανισμούς κατάληψης και διατήρησης της εξουσίας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τον τελευταίο βέβαια καιρό βρεθήκαμε μπροστά σε απίστευτες ιστορίες λεηλασίας του δημόσιου πλούτου, συνδιαχείρισης διορισμένων διοικήσεων και εκλεγμένων συνδικαλιστών, σπατάλης , διαφθοράς και αδιαφορίας , που φτάνουν μέχρι την Ευρώπη και μπαίνουν στα χείλη των πολιτικών της, εξευτελίζοντας για ένα ακόμη λόγο την άτυχη αυτήν χώρα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μέχρις εδώ καλά.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αλλά τι θα σημαίνει για την χώρα, όταν θα έχει στερηθεί εξ αιτίας αυτής ακριβώς της παρακμής, κάθε δημόσιο φορέα ή οργανισμό και τα πάντα θα περιέλθουν στα χέρια των ιδιωτών ελλήνων ,ή ξένων ,αδιάφορο.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, αξιοποίησης και εκμετάλλευσης του δημόσιου πλούτου και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, τομέων καίριας σημασίας όχι μόνο για την ανάπτυξη αλλά και για την εθνική και στρατηγική τους σημασία, ή των φορέων αντιμετώπισης κοινωνικών αναγκών, όλων αυτών που συνιστούν και καθορίζουν ένα κράτος που διαχειρίζεται την μοίρα του , τον δημόσιο πλούτο και τα δημόσια αγαθά;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Δεν νομίζω πως μας διέφυγε το γεγονός ότι πολλοί και εδώ και στην Γαλλία υποστηρίζουν ότι η χώρα αυτή και ιδίως οι πολίτες της δοκιμάστηκαν λιγότερο από την κρίση από οποιαδήποτε άλλη χώρα, χάρις στον εκτεταμένο δημόσιο τομέα της ένα μεγάλο και συγκροτημένο κράτος πρόνοιας, που οδήγησε πολλούς να χαρακτηρίζουν την Γαλλία, ως το «τελευταίο κράτος του υπαρκτού σοσιαλισμού».</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο η δήλωση του Μ. Χρυσοχοίδη πρέπει να μας ανησυχήσει για τον «ρεαλισμό» και τον κυνισμό της , κυρίως όμως γιατί φαίνεται να υποκρύπτει ένα ιδιότυπο «σοσιαλφιλελευθερισμό», επικίνδυνο για την κυβέρνηση, αλλά οπωσδήποτε για την χώρα και το μέλλον της.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Γιατί όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα και κάτω από την ασφυκτική πίεση του αναπόφευκτου, πολιτική τάξη και λαός χάνουμε την νηφαλιότητα και την διεισδυτική ματιά, την δυνατότητα να αξιολογούμε την ουσία και τις συνέπειες των πολιτικών που εκβιαστικά μας επιβάλλονται, εγκαταλείποντας στέρεες πολιτικές θέσεις, αξίες και δεσμεύσεις, υποκύπτοντας σχεδόν αδιαμαρτύρητα στην βίαιη προσαρμογή.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Στον βωμό των επιδιώξεων και των στόχων για «μικρότερο κράτος», περισσότερο αποτελεσματικό και λιγότερο σπάταλο, αφήνουμε στο απυρόβλητο, η δεν αρκούμαστε στην εξαφάνιση των εκατοντάδων δημόσιων «οργανισμών» ιδιωτικού και δημόσιου δικαίου, που στήθηκαν στις δεκαετίες που πέρασαν ανά την Ελλάδα και απορροφούν πολύτιμους δημόσιους πόρους χωρίς να συμβάλουν στην ανάπτυξη, την εξυπηρέτηση πραγματικών αναγκών του λαού και προσφέρουμε βορά στην απληστία του ιδιωτικού κεφαλαίου εθνικού και διεθνούς τον δημόσιο πλούτο, την δημόσια περιουσία της χώρας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και αν η υπέρτατη ανάγκη, η σωτηρία της χώρας το επιβάλλει, αν με την πλάτη στον τοίχο απλώς συγκατανεύουμε στις πιέσεις και τους εκβιασμούς των εταίρων μας, που ζητούν εδώ και τώρα εκποίηση των πάντων για να «πεισθούν» για την αποφασιστικότητα μας να εργαστούμε για την έξοδο από την κρίση, ας το κάνουμε με τιμιότητα, με ειλικρίνεια, με αυτογνωσία και αυτοκριτική.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και ας σταματήσουμε να ντύνουμε με ρούχα της φαντασίας μας τον γυμνό βασιλιά, για να κρατούμε τα προσχήματα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πολύ φοβούμαι ότι ακόμη και η μισή συναίνεση της Ν.Δ. στις αποκρατικοποιήσεις δεν θα σώσει την κυβέρνηση, από το αδιέξοδο και την ισχυρή κοινωνική αντίσταση.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Ότι ο συνδυασμός των εκποιήσεων αυτών με τα νέα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα, που πλήττουν και πάλι τις μεγάλες λαϊκές μάζες, αλλά και η συνεχιζόμενη αναποτελεσματικότητα του κράτους, αργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν τον Γ. Παπανδρέου στην μοναδική πλέον έξοδο από το αδιέξοδο στο οποίο θα περιέλθει , στις πρόωρες δηλαδή εκλογές, εν γνώσει ότι αυτές δεν θα αναδείξουν αυτοδύναμη κυβέρνηση και άρα θα καταστήσουν υποχρεωτικό τον «μεγάλο συνασπισμό» την συνευθύνη των δύο κυρίως υπεύθυνων κομμάτων, για την τραγική κατάσταση της χώρας , ως την έσχατη λύση να δοθεί επιτέλους μια απάντηση στην κρίση.</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32021665-4189900524203367771?l=salpistis.blogspot.com' alt='' /></div>Σαλπιστης Δημητριοςhttp://www.blogger.com/profile/17177216201329207192noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32021665.post-3049772941591947872011-05-22T21:10:00.000+03:002011-05-22T21:10:33.978+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΠΑΡΑ ΤΙΣ –ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ- ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ....</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΗ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Ο ΑΘΛΟΣ ΔΕΝ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος ήρθε στο προσκήνιο</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;">Και έτσι βγήκαμε και εμείς και οι εταίροι μας στο κυνήγι της χίμαιρας των συναινέσεων.</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Άρκεσε να μπει στο τραπέζι των αγορών και στην συνέχεια όλων, το τερατώδες πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους, για να ανατραπούν όλα, να αλλάξει το κλίμα στο εσωτερικό της χώρας, να γίνει της μόδας η άποψη της αριστεράς και του Α. Σαμαρά, ότι το Μνημόνιο οδηγεί στον όλεθρο, ότι το πείραμα απέτυχε, το «μείγμα πολιτικής» ήταν λάθος.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η κόπωση της κυβέρνησης, η καθυστέρηση στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων, η επιβεβαίωση της πλήρους ανικανότητας και άρνησης του κρατικού μηχανισμού να υλοποιήσει αποφάσεις, οι εσωτερικές συγκρούσεις στον χώρο της κυβέρνησης, θεωρήθηκαν δευτερεύουσες αιτίες.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Συζητούμε ωσάν να έχουμε την ελευθερία να αποφασίσουμε το «μείγμα» πολιτικής, ωσάν να μας έμειναν περιθώρια άσκησης πολιτικής, είτε για την πάσχουσα κοινωνία, είτε για την ανάπτυξη, είτε για την παιδεία και την υγεία.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Συζητούμε παριστάνοντας τους κουφούς στις ρητές έως κυνικές δηλώσεις της τρόϊκας και κορυφαίων παραγόντων της Ε.Ε. ότι η δόση του 2011 και εν συνεχεία η εξασφάλιση νέας χρηματοδότησης για το 2012 και 2013, εξαρτώνται πλήρως και σαφώς από τους συγκεκριμένου όρους ,που όπως φαίνεται θα ενσωματωθούν στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Έχει κανείς να προτείνει κάποιον άλλον τρόπο για την εξεύρεση αυτών των κονδυλίων; </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μας διαφεύγει ότι το δάνειο των 110 δις. του περασμένου Μαΐου, μας δόθηκε γιατί δεν θα είχαμε ως χώρα να πληρώσουμε υπαλλήλους, καθηγητές, γιατρούς, αστυνομικούς και φυσικά τις δόσεις των δανείων που χρωστούσαμε ήδη. Και φυσικά μας δόθηκε με όρους και μάλιστα αδιαπραγμάτευτους. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Είχε τότε κανείς να προτείνει κάτι διαφορετικό;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Υπήρχε κάπου κρυμμένος κάποιος θησαυρός 110 δις. που θα μπορούσε να εφευρεθεί ή να αποκαλυφθεί και το παραβλέψαμε;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και ποιος ήταν τότε ο στόχος όλων αυτών;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μα δεν μας χωρίζουν από τον περυσινό Μάιο δεκαετίες. Θυμόμαστε ότι είχε προδιαγραφεί με σαφήνεια το ποσοστό της μείωσης του ελλείμματος για το 2011 και το 2012 και το 2ο13.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και τι έγινε το 2011;. </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Επιτεύχθηκε ο στόχος της μείωσης του ελλείμματος. Φυσικά με κάποια παρέκκλιση, αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτό δεν έγινε.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Φυσικά και στο μεταξύ προέκυψαν τα γνωστά σε όλους προβλήματα, οι παθογένειες της κρατικής διοίκησης, και στην συνέχεια η εσωτερική ένταση στην κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, οι καθυστερήσεις, οι αμφιβολίες, οι διαφωνίες, οι αναβλητικότητες.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Κι όλα αυτά όταν έγινε φανερό πώς η προσφυγή μας στις αγορές θα ήταν αδύνατη και για το 2012 και το 2013 και ότι με την ύφεση να κυριαρχεί η χώρα δεν θα είχε την δυνατότητα να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις. Δεν χρειάζονταν τίποτε περισσότερο οι αγορές για να ξαναδείξουν τα δόντια τους.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και από κοντά όλο το σύστημα που άμεσα ή έμμεσα κυβερνά την χώρα, τα θιγόμενα συμφέροντα, ο λαϊκισμός, οι κομματική τυφλότητα , συμφέροντα των ιδιοκτητών των μεγάλων ΜΜΕ.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η χώρα βρέθηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο στο στόχαστρο των οίκων αξιολόγησης, των αγορών, των αναλυτών, των οικονομικών παραγόντων του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ευρώπη και την Αμερική.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Την κρίσιμη εκείνη στιγμή η κυβέρνηση έχασε το MOMENDUM, περιέπεσε στην αδράνεια, στην εσωστρέφεια, έδινε σχεδόν καθημερινά δείγματα, αδυναμίας, αναποφασιστικότητας, αβεβαιότητας και το σημαντικότερο αποδιάρθρωσης </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Μέσα σε ελάχιστο χρόνο έχασε την αξιοπιστία της απέναντι στους εταίρους, που ελάχιστους μήνες πριν επαινούσαν δημόσια την τόλμη και την αποφασιστικότητα της, τις θυσίες της χώρας και των πολιτών τον «σεβασμό» τους προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Παρασυρμένοι και αυτοί από την επίθεση των αγορών, πανικόβλητοι ότι βρίσκονται και πάλι στο σημείο μηδέν, άρχισαν την δημόσια συζήτηση εκείνου που φάνταζε ως ταμπού και τρόμαζε τους πάντες, την αναδιάρθρωση δηλαδή του ελληνικού δημόσιου χρέους, που έδειχνε ότι δεν μπορούσε να εξυπηρετηθεί μόλις έληγε η αιμοδοσία του δανείου των 110 δις.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και η Ευρώπη φανέρωσε άλλη μια πτυχή των αδυναμιών της. Πολυγλωσσία, αδυναμία να συμφωνήσει σε κάποιο σχέδιο, σε κάποια λύση. Απίστευτες διαφωνίες ανάμεσα στα θεσμικά όργανα της , απύθμενός λαϊκισμός των ηγετών της, που ρυθμίσουν τις τύχες και το μέλλον της Ευρώπης με το μάτι στραμμένο στην εκλογική τους πελατεία, την οποία οι ίδιοι τροφοδότησαν με πρωτοφανή για την εποχή μας μισαλλοδοξία και ρατσισμό εναντίον των «τεμπέληδων του Νότου, που ζουν σε βάρος των εργαζομένων του Βορρά».</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η αναδιάρθρωση πέρασε από όλα τα στάδια, ως «κούρεμα», ως επιμήκυνση, ως , ως, για να καταλήξει μέσα σε δύο εβδομάδες συγκρούσεων και φανατισμού, στην «εθελοντική διακράτηση» και να περάσει προς το παρόν στα αζήτητα μετά τους κεραυνούς και τις απειλές που εξαπέλυσε ο Ζ.Κ. Τρυσέ της Ευρωπαϊκής κεντρικής Τράπεζας.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Τι έμεινε;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης 2012-2015 συνοδευόμενο όπως είναι φυσικό από μέτρα ύψους 26 δις. Η πίεση για είσπραξη 50 δις από αποκρατικοποιήσεις και φυσικά ένα νέο Μνημόνιο που θα καλύπτει τον δανεισμό του 2012 και ίσως του 2013, μια και η προσφυγή στις αγορές φαίνεται να απομακρύνεται όλο και περισσότερο.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Η Ευρώπη πιέζει ασφυκτικά, οι δημόσιες δηλώσεις των εκπροσώπων της γίνονται όλο και πιο απειλητικές, κυνικές και κάποτε προσβλητικές, και κάπου εκεί προέκυψε και η «συναίνεση» με ένα τρόπο απαράδεκτο και αψυχολόγητο, με ένα τρόπο που προκάλεσε την αντίδραση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Αυτά στο προσκήνιο. Γιατί στο παρασκήνιο οι πιέσεις τουλάχιστον προς την Ν.Δ. είτε διαψεύδονται είτε όχι υπήρξαν και μάλιστα ισχυρές, και αυτό φάνηκε τόσο από το «Ζάππειο 2» όσο και από τις εν συνεχεία δηλώσεις του Α. Σαμαρά, που ξεκαθαρίζει σταδιακά ότι θα ψηφίσει αρκετά από τα νέα μέτρα που ετοιμάζεται να ανακοινώσει η κυβέρνηση.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και να μην ξεχνάμε ότι η Ευρώπη μπορεί να επικαλεστεί το προηγούμενο της Πορτογαλίας και Ιρλανδίας, όπου η αντιπολίτευση υποχρεώθηκε να συναινέσει και μάλιστα εγγράφως στα μέτρα που επέβαλε το εκεί Μνημόνιο</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Και τώρα το καίριο ερώτημα.</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Είμαστε βέβαιοι για το που θα οδηγήσουν τα νέα αυτά μέτρα;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Συνυπολογίσαμε ως προς την αποτελεσματικότητά τους, τις αντοχές της κοινωνίας, τον ρόλο της κρατικής μηχανής, την γραφειοκρατία, τα εσωτερικά κομματικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ, την συνοχή της κυβέρνησης, την αποφασιστικότητα του Γ. Παπανδρέου;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Γιατί ό