Επίκαιρα Σημειώματα

Το παιχνίδι της ιστορίας έφερε τους αρχηγούς των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων στις Βρυξέλλες την κρίσιμη αυτή στιγμή των διαπραγματεύσεων. Η απαίτηση των δανειστών να αλλάξει το μίγμα της πολιτικής που πρότεινε η κυβέρνηση για την εξοικονόμηση των 7.9 δισ. ευρώ, είναι προσβλητική και απαράδεκτη. Στην ουσία καταργούν ακόμη και τα προσχήματα απέναντι στην Ελλάδα και την μετατρέπουν σε προτεκτοράτο. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης να διαδηλώσουν την συμπαράταξη τους με την κυβέρνηση, με κάθε τρόπο, τώρα.    

Παρά το πρωτοφανές για την Ενωμένη Ευρώπη κλίμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των ελληνικών κυβερνητικών αρχών και των Ευρωπαϊκών «θεσμών», όπου οι ανταλλαγές χαρακτηρισμών και κατηγοριών σε προσωπικό μάλιστα επίπεδο συνεχίζονται με αυξανόμενο ρυθμό, μια νηφάλια και αντικειμενική προσέγγιση   υποστηρίζει ότι τελικά θα βρεθεί η βάση της συμφωνίας, την οποία όλοι επαγγέλλονται. Ακόμη και τώρα που με κυβερνητική ενθάρρυνση μπαίνει στο παιχνίδι και ο «λαϊκός παράγων» με συγκεντρώσεις που στρέφονται εναντίον της Ευρώπης και των κορυφαίων πολιτικών παραγόντων της. Που στηρίζεται αυτή η εκτίμηση; Στο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η χρεωκοπία μιας χώρας μέλους του πυρήνα της Ένωσης , δηλαδή του Ευρώ ,και η αποχώρηση της από την Ευρωπαϊκή   Ένωση, δεν μπορεί   παρά να χαρακτηριστεί ως η παταγώδης αποτυχία της σύλληψης και της οργάνωσης αυτού του Ευρωπαϊκού θεσμού ,της Ένωσης δηλαδή, που κρίθηκε ως ιστορικών διαστάσεων εξέλιξη   και οδήγησε την Ευρώπη...

Έχει πολλά να διηγηθεί η Βίλλα Αλλατίνη, που σήμερα στεγάζει την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σήμερα όμως είναι μια νέα επέτειος, η τρίτη   στην ιστορία της, που με διάφορες δικαιολογίες, και διάφορες αιτιολογίες, "νομιμοποιείται" μια πρωτοφανής επίθεση εναντίον των πεύκων, που εδώ και 70 χρόνια διαμορφώνουν ένα εκπληκτικό περιβάλλον γύρω από το θαυμάσιο κτίριο Κατοικία των Αλλατίνη και κατοικία του τελευταίου εξόριστου   Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ξύπνησα πάλι το πρωί με έναν ήχο που  έφερε στην μνήμη μου εφιαλτικές στιγμές , που τις έζησα από κοντά και το αίσθημα της απελπισίας από την αδυναμία να τις αντιμετωπίσω. Ο βαρύς επίμονος και ανατριχιαστικός ήχος των αλυσοπρίονων που κόβουν μεγάλα δένδρα ακουγόταν σ όλη την περιοχή. Και πάλι Σάββατο πρωί όπως και τις προηγούμενες δύο ημέρες. Με τις υπηρεσίες κλειστές, τους ανθρώπους να αναπαύονται, η Βασ. Όλγας με ελάχιστη πρωινή κίνηση. Ο επίμονος ήχος του αλυσοπρίονου μου έφε...

Αν αποδόθηκαν σωστά οι δηλώσεις του αναπλ. Υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη τότε έχουμε μπροστά μας   ένα νέο τοπίο κτισμένο με παλιές ιδέες, προσωπικές εμμονές, αβεβαιότητες υλοποίησης και το κυριότερο εγκατάλειψη των πλέον σημαντικών   όρων που συνθέτουν το μέλλον του ΚΜΣΤ. Ακούσαμε κατ αρχήν για επανεκκίνηση της πρότασης συγχώνευσης με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Σκέψη παλιά, που ανατρέχει στην ίδρυση του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης από την «Πολιτιστική Πρωτεύουσα» πριν ακόμη θεσμοθετηθεί η ίδρυση του με νόμο, ταυτόχρονα με το αντίστοιχο Μουσείο της Αθήνας , ως το «πολιτιστικό κεκτημένο» της Θεσσαλονίκης. Η πρωτοβουλία   της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας» έδινε σάρκα και οστά στην πρόταση που ακούστηκε για πρώτη φορά   το 1985,στο πλαίσιο της Ημερίδας για την ίδρυση Μουσείων Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη και είχε οργανωθεί στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών της Μεσογείου από τον Δήμο στην Θεσσαλονί...

Το μεγάλο πρόβλημα μ αυτήν την κυβέρνηση, τουλάχιστον   στην διάρκεια των 100 ημερών που πέρασαν είναι η αναγόρευση του επικοινωνιακού παιχνιδιού σε κορυφαία και σχεδόν μοναδική πολιτική σε σχέση με τις εκκρεμότητες της χώρας απέναντι στους δανειστές. Μια πολιτική, που δεν έχει όρια, δεν έχει αρχές, δεν έχει λογική. Πιστεύουν πως ως προς το εσωτερικό θα ικανοποιήσουν τους ψηφοφόρους, που δεν χρειάζονται προς το παρόν και πολλά για να πειστούν και ως προς το εξωτερικό να λειτουργήσει, ως πίεση, ως φόβητρο (εκλογές- δημοψήφισμα ) ως απειλή τέλος Ακόμη και ως τέτοια η πολιτική δεν είχε ούτε συνέχεια ούτε σταθερότητα απόψεων. Άλλα λέει ο πρωθυπουργός το πρωί άλλα οι υπουργοί στις τηλεοράσεις, άλλα το « non paper » κυβέρνησης   το βράδυ. Την μια ημέρα είμαστε στο χείλος του γκρεμού, την επομένη «πάμε για λύση» και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν. Το ότι ο πρωθυπουργός έχει καταλήξει στην ανάγκη επίτευξης συμφωνίας του τύπου «έντιμος συμβιβασμός», είναι...

«Και ας ελπίσουμε ότι εκεί θα ρίξει επιτέλους το βάρος η κυβέρνηση και κυρίως ότι θα εγκαταλείψει την τακτική της επικοινωνιακής πολιτικής που έχει ως μοναδικό στόχο να πείσει τους Έλληνες ότι το Μνημόνιο είναι παρελθόν και « τρόικα πήγε σπίτι της». Αυτό ήταν το κεντρικό θέμα του τελευταίου Σημειώματος με ημερομηνία 10 Μαρτίου. Γι αυτό και κάθε φορά που από τότε επιχειρούσα να σκιαγραφήσω την εξέλιξη των πραγμάτων στην χώρα, κατέληγα στο συμπέρασμα, ότι επαναλαμβάνω τα ίδια εκείνα.   Εκείνα δηλαδή που τόνιζα στο Σημείωμα του Μαρτίου.   Από τότε πέρασε   κοντά ενάμιση μήνας, χρονικό διάστημα η σημασία του οποίου δεν είναι μιας απλής χρονοκαθυστέρησης. Και η κατάσταση παραμένει ασάλευτα η ίδια. Η «διαπραγμάτευση», αν αυτό που συμβαίνει μπορεί να ονομαστεί διαπραγμάτευση, εξελίσσεται μέσα από κωλυσιέργια, καθυστερήσεις, υπεκφυγές και συνεχώς υπό την απειλή άλλοτε δημοψηφίσματος και άλλοτε εκλογών. Κάθε τόσο χρειάζεται μια συνάντηση, ή επαφή ...

Καταλήξαμε επιτέλους εκεί όπου έπρεπε να είμαστε εδώ και 15 ημέρες, αμέσως δηλαδή μετά την απόφαση του προηγούμενου Eurogroup, που και εκείνη πέρασε από σαράντα κύματα. Πού δηλαδή; Στο ότι   κανένα Eurogroup και καμιά κυβέρνηση της Ε.Ε., ούτε το ΔΝΤ, ούτε η ΕΚΤ, θα μετείχαν σε λήψη ουσιαστικών αποφάσεων για την Ελλάδα, εάν προηγουμένως δεν είχε σε βάθος και με αριθμούς αξιολογηθεί   η ελληνική οικονομία,   η τήρηση των συγκεκριμένων δεσμεύσεων της χώρας έναντι των δανείων που είχε λάβει και η κοστολόγηση των επόμενων βημάτων. Με λίγα λόγια το ιδεολόγημα ότι οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν «πολιτικά», αποδείχθηκε ανεφάρμοστο και επικίνδυνο, λόγω του ότι κατασπαταλούσε πολύτιμο χρόνο, ο οποίος συνεχίζει να λειτουργεί εις βάρος μας, καθώς επιδεινώνει τα   μεγέθη της ελληνικής οικονομίας. Καταλήξαμε λοιπόν στην «επιτυχία» ότι θα γίνονται πλέον ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με τους «θεσμούς» στις Βρυξέλλες και τα τεχνικά κλιμάκια στην Αθήνα, από τη...