ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ή ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ; Ένα ερώτημα με αυτονόητη απάντηση Ακούω και διαβάζω την παραφιλολογία των τελευταίων ωρών, μεταξύ πολλών άλλων, με επίκεντρο ένα ερώτημα: Παπαδήμος, ή Βενιζέλος; Πραγματικά αναρωτιέμαι πόση σοβαρότητα, σημασία και αξία έχει αυτή η συζήτηση, όταν λάβει κανείς υπ όψιν τις εξελίξεις στην Ευρώπη γύρω από το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα στο σύνολό του, δηλαδή εκταμίευση του υπολοίπου δανείου των 110 δις. δανεισμός για το 2012 και το 2013 και κάποιου είδους ρύθμιση του δημόσιου χρέους ώστε να είναι διαχειρίσιμο. Μέσα στον ορυμαγδό των τελευταίων εξελίξεων και κάτω από τη0 ψυχολογικό και πραγματικό βάρος των γεγονότων που εμφανίστηκαν στην διάρκεια της γενικής απεργίας και έκαναν και πάλι στον γύρο του κόσμου, οι σημαντικές εξελίξεις στις συζητήσεις και διαφωνίες- κυρίως αυτές- στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος , πέρασαν στα ψιλά των εφημερίδων και στο τέλος των δελτίων ειδήσεων. Όμως εκεί εξελίχθηκαν εξαιρετικής σημασίας γεγονότα ελληνι...
Αναρτήσεις
ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ» ΥΠΟΛΟΓΙΣΙΜΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ. Και κυρίως πώς μεταφέρθηκε στα καθ ημάς ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα κινήματα της εποχής. Είχα ξεκινήσει πριν από δύο εβδομάδες να καταγράφω κάποιες σκέψεις μου για την μεταφορά στην Ελλάδα του κινήματος των «Αγανακτισμένων» της Ισπανίας, σημειώνοντας πρόχειρα κάποιες εκτιμήσεις και προβληματισμούς. Δεν βιάζομαι να βγάλω συμπεράσματα από την κινητικότητα που παρουσιάζει η επιχείρηση «αντιγραφή» του κινήματος των «Αγανακτισμένων» στις Ισπανικές πόλεις από την ελληνική κοινωνία και κυρίως τους νέους. Κατ αρχήν έχω μεγάλη καχυποψία για τις αντιγραφές. Εκτιμώ την μαζικότητα και μπορώ να την ερμηνεύσω, όπως και οποιοσδήποτε άλλος μη ειδικός όπως εγώ. Είναι συσσωρευμένος τόσος θυμός, τόση ανασφάλεια, τόσος φόβος για τι αύριο, τόσα αποπνικτικά προσωπικά και οικογενειακά αδιέξοδα, τέτοιας έκτασης ανατροπές στην καθημερινότητα εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών, που είναι ολοφάνερο ότι όχι απλώς μπορεί να την δικαιολογήσει...
ΤΟ «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΠΕΤΥΧΕ»…. Όταν πολιτικοί, δημοσιογράφοι και «αναλυτές» αδιαφορούν για τις επιπτώσεις, στην χώρα και το εξωτερικό, μιας πολιτικής άκρατου λαϊκισμού . Η «αποτυχία» του Μνημονίου, το αρχικό σύνθημα της Ν. Δημοκρατίας, πέρασε τώρα με ιδιαίτερη ένταση και στα ΜΜΕ, ιδίως σε αυτά του Συγκροτήματος, διακεκριμένοι αστέρες του οποίου έχουν γίνει φανατικοί κήρυκες, στα όρια της εμμονής, με τρόπο που διαστρεβλώνει κάθε προσέγγιση στα τρέχοντα καυτά ζητήματα της οικονομικής επικαιρότητας. Στο MEGA μάλιστα εφαρμόζουν «από κοινού», μηδέ του «σοβαρού» Τσίμα εξαιρουμένου, την αρχή πως αν δεν δηλώσεις, δεν αποδεχθείς την «αποτυχία» του Μνημονίου, δεν μπορείς να συνεχίσεις να αναπτύσσεις την άποψή σου, ακόμη και όταν το θέμα της συζήτησης δεν αφορά την ιστορία αυτή. Στην «αποτυχία» του Μνημονίου έχει ως γνωστόν εγκλωβιστεί και η πολιτική του Αντ. Σαμαρά, πάντοτε υπό τον εύσχημο , άχρηστο και υποκριτικό εν προκειμένω όρο ,του «άλλου μείγματος πολιτικής». Αφού καταψήφισε α...
ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ.... Με την ταυτόχρονη εξαγγελία του στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης και της… ιδιωτικοποίησης του Λιμανιού!.. Δεν είχε προλάβει πιστεύω, να ολοκληρώσει την παρουσίαση του στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης, στο Δημοτικό Συμβούλιο, που συγκλήθηκε ειδικά για τον σκοπό αυτόν την Δευτέρα που μας πέρασε, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΘ Στέλλιος Αγγελούδης, όταν στην Αθήνα και κατά την συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε την πλήρη ιδιωτικοποίηση μεταξύ άλλων και των δύο μεγάλων λιμανιών της χώρας ,του Πειραιά δηλαδή και της Θεσσαλονίκης!... Ομολογώ πως το περιστατικό δεν καταδείκνυε μόνο, με τον πιο γλαφυρό τρόπο την παρατηρούμενη τον τελευταίο καιρό ασυνεννοησία στις τάξεις της κυβέρνησης, αλλά και την επιβεβαίωση της απίστευτης πίεσης και των εκβιασμών που ασκούνται την περίοδο αυτήν στην Ελλάδα να δώσει απτά δείγματα γραφής εδώ και τώρα και μάλιστα αξιόπιστα και αδιαμφισβήτητα ότι το περίφημο πρόγραμμα απο...
Ε, όχι κι έτσι κ. Χρυσοχοϊδη….. Εκτός κι αν με τον όρο «αποσοβιετοποίηση» υπονοείτε την λεηλασία του ρωσικού δημόσιου πλούτου, από την μαφία των ολιγαρχών του νέου καθεστώτος. Διάβασα την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης κλπ Μιχ. Χρυσοχοϊδη για τις αποφάσεις του όντως κρίσιμου για το μέλλον της χώρας, Υπουργικού Συμβουλίου της Δευτέρας και ιδιαίτερα εκείνης που αναφερόταν στις αποκρατικοποιήσεις: «Ουσιαστικά αποφασίστηκε η αποσοβιετοποίηση του κράτους και η δημιουργία ενός νέου ισχυρού οικονομικού πρότυπου με χαρακτηριστικά την εξωστρέφεια, τον δυναμισμό και την καινοτομία». Δηλαδή το πέρασμα των λιμανιών, του νερού, των τραπεζών, της ηλεκτρικής ενέργειας και εκατοντάδων άλλων δημόσιων οργανισμών στην ιδιωτική εκμετάλλευση, είναι κατά τον Μ. Χρυσοχοϊδη, αποσοβιετοποίηση , ενώ η «δημιουργία ενός νέου ισχυρού οικονομικού πρότυπου», δεν είναι καθόλου Θατσερισμός… Ταυτόχρονα κατήγγειλε και δικαίως ότι όλα αυτά τα χρόνια όλες οι πολιτικές δυνάμεις εξουσίας, δημιουργούσαν ένα κ...
ΠΑΡΑ ΤΙΣ –ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ- ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ.... ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΗ Ο ΑΘΛΟΣ ΔΕΝ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ Το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος ήρθε στο προσκήνιο Και έτσι βγήκαμε και εμείς και οι εταίροι μας στο κυνήγι της χίμαιρας των συναινέσεων. Άρκεσε να μπει στο τραπέζι των αγορών και στην συνέχεια όλων, το τερατώδες πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους, για να ανατραπούν όλα, να αλλάξει το κλίμα στο εσωτερικό της χώρας, να γίνει της μόδας η άποψη της αριστεράς και του Α. Σαμαρά, ότι το Μνημόνιο οδηγεί στον όλεθρο, ότι το πείραμα απέτυχε, το «μείγμα πολιτικής» ήταν λάθος. Η κόπωση της κυβέρνησης, η καθυστέρηση στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων, η επιβεβαίωση της πλήρους ανικανότητας και άρνησης του κρατικού μηχανισμού να υλοποιήσει αποφάσεις, οι εσωτερικές συγκρούσεις στον χώρο της κυβέρνησης, θεωρήθηκαν δευτερεύουσες αιτίες. Συζητούμε ωσάν να έχουμε την ελευθερία να αποφασίσουμε το «μείγμα» πολιτικής, ωσάν να μας έμειναν περιθώρια άσκησης πολιτικής, είτε για την πάσχουσα κοινωνία, είτε για την ανάπτυ...