Επίκαιρα Σημειώματα

Η ανακοίνωση της απόφασης του ΚΑΣ για την απ ευθείας αγορά από την Εθνική Τράπεζα της ΥΦΑΝΕΤ και την εγκατάσταση εκεί του ΚΜΣΤ, του Μουσείου Φωτογραφίας του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου Design και οι επίσημες κυβερνητικές ανακοινώσεις στην συνέχεια, φαίνεται ότι γράφουν τον ουσιαστικό επίλογο της υπόθεσης «ΥΦΑΝΕΤ». Και προς στιγμήν μου φάνηκε εντελώς παράλογο, να συνεχίσω μια αναδρομή στην ιστορία της διεκδίκησής της, αφού ουσιαστικά έχανε κάθε ενδιαφέρον, ή καλύτερα νέα δεδομένα, περισσότερο σημαντικά, αυτά που αναφέρονταν στις επόμενες κινήσεις και τις επόμενες ημέρες, θα απασχολούσαν την προσοχή όλων εκείνων, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο νοιάζονται για τα θέματα αυτά. Από την άλλη συνεχίζω να πιστεύω αυτό, που καθημερινά επιβεβαιώνεται σχεδόν παντού, πως κάθε σημερινή εξέλιξη, είναι αναπόφευκτα συνυφασμένη με το παρελθόν της, με την διαδρομή των μικρών ή μεγαλύτερων ζητημάτων που συνδέθηκαν μ αυτήν και- το κυριότερο- εμπεριέχονται στο σήμερα , θα το επηρεάζουν και θ...

Καταπιάστηκα με το Αρχείο, για να ξεδιαλύνω κάποια πράγματα σχετικάμε το τελευταίο Σημείωμά μου για την ΥΦΑΝΕΤ. Και αποξεχάστηκα,είχα αφήσει και πολλές δουλειές στον αέρα, περίμενα και τον Σάββα –έχω αρχίσει να μπατέρνω προς την λογική των blogs- και έτσι απουσίασα από την «στήλη». Και θα απουσίαζα μέχρι αύριο, αν δεν διάβαζα σήμερα ένα κείμενο του Γιάννη Ζουμπουλάκη στο ΒΗΜΑ, με τίτλο «Κρίμα το μπόι σου». Ένα κείμενο για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης... Λοιπόν είμαι μαθημένος σε κάτι τέτοια δημοσιεύματα για την Θεσσαλονίκη και τις δραστηριότητές της, εννοώ τις πολιτιστικές. Αλλά εδώ έχουν ξεπεραστεί όλα τα όρια της κακότητας,της απροσχημάτιστης διαστρέβλωσης,της κακοπιστίας. Ανθολογώ: «Ρε συ υπάρχει ακόμη το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;» «Τα τελευταία χρόνια, κατά την διάρκεια της παραμονής μου στη συμπρωτεύουσα, όποτε έχω αθηναϊκή κλήση στο κινητό μου δεν λείπει η ερώτηση: «Μα τι κάνεις στην Θεσσαλονίκη;» Στην ίδια την πόλη ταξιτζήδες, ψιλικατζήδες, μπακάληδες, καφετζήδες, ...

Οι χθεσινές ανακοινώσεις των υπευθύνων του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, παρουσία του Γ.Γ του ΥΠΠΟ Χρήστου Ζαχόπουλου, δρομολογούν – οριστικά πιστεύω- την καθέρωση μιας μεγάλης πολιτιστικής και καλλιτεχνικής διοργάνωσης για την σύγχρονη Τέχνη, με θεσμικά κατοχυρωμένο τον διεθνή της χαρακτήρα. Πρόκειται για ένα πολύ καλό νέο, πολύ περισσότερο όταν συνδυάζεται με δύο σημαντικά οργανωτικά χαρακτηριστικά. Την έγκαιρη ανακοίνωση των επιμελητών, μεταξύ των οποίων και της Γαλλίδας Κατρίν Νταβίντ και του Σουηδού Γιαν Έρικ Λούνστρομ. Από ελληνικής πλευράς σχετικά καθήκοντα θα έχουν η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Κ.Μ.Σ.Τ. Μαρία Τσαντσάνογλου και η γνωστή ιστορικός Τέχνης Θάλεια Στεφανίδου, των οποίων το πλούσιο έργο έχει ήδη γνωρίσει και αναγνωρίσει η χώρα. Το δεύτερο εξ ίσου σημαντικό στοιχείο αφορά στην συνεργασία και άλλων εικαστικών φορέων και Μουσείων της Θεσσαλονίκης, που εξασφαλίζουν την απολύτως αναγκαία «συνέργεια» των φορέων της πόλης, όταν πρόκειται για διοργανώσεις μεγάλων ...

Ο Νομάρχης της Θεσσαλονίκης επανέφερε στο προσκήνιο και με αφορμή τις συζητήσεις για την υποθαλάσσια, το περίφημο «μπάζωμα» της Παραλίας. Απαντώντας σε σχετική έρώτηση της Φανής Σοβιτσλή στον «Αγγελιοφόρο» δήλωσε: « Καταρχάς τα οφέλη θα είναι οικονομικά για την πόλη, ενώ θα απαιτηθεί λιγότερος χρόνος, για την κατασκευή του έργου.Ας μην ανατρέξουμε σε πόλεις του εξωτερικού, όπου σε πάρα πολλές έχει γίνει μπάζωμα(επιχωμάτωση)». Στην συνέχεια αναφέρεται σε δύο παραδείγματα για την Ελλάδα, «στον Πειραιά συγκεκριμένα, όπου όλο το Φάληρο είναι μπαζωμένο.Αλλά και στην Θεσσαλονίκη η οδός Κένεντυ μπαζώθηκε επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και σήμερα έχουμε την δυνατότητα να έχουμε μια πολύ καλή εικόνα της παραλίας. Θεωρώ ότι πρέπει να τολμάμε, να κοιτάμε μπροστά 50 και 100 χρόνια και να μπούμε στη θάλασσα, που χρόνια τώρα είμαστε δυστυχώς αποκομμένοι από αυτήν.Θα ήταν καλό για την πόλη και τους πολίτες να έχουν χώρους άθλησης, χώρους αναψυχής, πράσινο, πάρκινγκ και δρόμους διπλής κατ...

Έχω αρχίσει να χάνω την εικόνα για την υποθαλάσσια. Το παρελθόν της είναι γνωστό.Ο πρωθυπουργός, –στην Έκθεση ως συνήθως- ανακοινώνει ότι τα «μεγάλα έργα», Μετρό και υποθαλάσσια ξεκινούν. Βοηθούντων και των καλοστημένων εργοταξίων, φαίνεται να κερδίζει τις εντυπώσεις. Άσχετα ήταν τα όσα ακολούθησαν και ανέτρεψαν το κλίμα εκείνων των ημερών. Ακολουθεί η γνωστή προεκλογική περίοδος, οπότε η υποθαλάσσια γίνεται πρωταγωνιστής διαμάχης. Ξαφνικά στο ΥΠΕΧΩΔΕ υπογράφεται η σύμβαση ανάθεσης του έργου. Μια πρόσκληση συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου για την λήψη απόφασης για Δημοψήφισμα, έχει την γνωστή θλιβερή κατάληξη. Αληλλοκαταγγελίες για την ευθύνη της ματαίωσης λόγω ελλείψεως απαρτίας. Πρόταση Σπύρου Βούγια για βελτιώσεις στην μελέτη. Ερώτηση των βουλευτών για την κατάθεση του φακέλου της μελέτης. Συγκέντρωση υπογραφών εναντίον της υποθαλάσσιας, απολύτως. Πρόταση του Νομάρχη για αλλαγές στον σχεδιασμό και επαναφορά της ιδέας για την επέκταση της παραλίας την γνωστή και ως «μπάζωμα»..Δ...

Οι ημέρες της προεκλογικής έντασης ,των προγραμμάτων και των υποσχέσεων,είναι ήδη μια ανάμνηση. Δυστυχώς για τα ζητήματα της πολιτιστικής ζωής και της ανάπτυξης, δεν είναι καν ανάμνηση. Όσο και αν επιχειρήθηκε μια διακεκριμένη παρουσίασή τους από ορισμένους εκ των υποψηφίων Δημάρχων, δεν αναδείχθηκε ούτε σε δευτερεύον ζήτημα της εκλογικής αντιπαράθεσης. Και θα παραμείνει φοβούμαι στο περιθώριο των συζητήσεων και του ενδιαφέροντος, αφού η επικαιρότητα θα κυριαρχείται από τα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας,που παραμένουν στο προσκήνιο επιτακτικά , με την συνεχή επιδείνωσή τους. Θα αναδεικνύεται σε θέμα των συζητήσεων μόνο περιστασιακά, με αφορμή –ως συνήθως- κάποια καταγγελία,κάποια διαμαρτυρία,ή και σπανιότερα κάποια παραίτηση, ή απομάκρυνση ενός πολιτιστικού παράγοντα, ή καλλιτεχνικού Διευθυντή. Για να ξεχαστεί στην συνέχεια, ή να παραμεριστεί από την τρέχουσα επικαιρότητα. Εν τούτοις, αυτά τα ίδια τα προγράμματα των υποψηφίων Δημάρχων,για τον πολιτισμό, έθεσαν με τον πιο δραμα...

Η ανακοίνωση του Ιδρύματος “Σταύρος Νιάρχος”, ότι σκοπεύει να ανεγείρει σε έκταση 200 στρεμμάτων στον παλιό ιππόδρομο της Αθήνας, την νέα Εθνική Βιβλιοθήκη και το κτίριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, με παράλληλη διαμόρφωση του χώρου σε πάρκο διοργάνωσης πολιτιστικών, εκπαιδευτικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων, ασφαλώς μας χαροποίησε όλους, χωρίς όμως η χαρά αυτή να μας απαλλάξει από τις θλιβερές σκέψεις για την Θεσσαλονίκη. Αν εξαιρέσει κανείς το μεγάλο κληροδότημα του Καυτατζόγλου, στα πολλά χρόνια που ακολούθησαν, η Θεσσαλονίκη δεν κατόρθωσε να συγκινήσει κανένα από τους μεγάλους ευεργέτες και δωρητές, δεν κατάφερε να προκαλέσει ένα κάποιο ενδιαφέρον για μια από τις μεγάλες εκείνες χειρονομίες, που αφήνουν πίσω τους ένα μνημειακό έργο, ένα έργο μεγάλων διαστάσεων , που να διαμορφώνει μια νέα κατάσταση στα πολιτιστικά πράγματα της πόλης. Δεν ξεχνούμε βέβαια, ούτε τον Γιώργο και την Αναστασία Βαφόπουλου, ούτε τον Τάσο Μπίλη ,για την συμβολή τους στην ανέγερση του Βαφοπούλειου, της Δημοτι...